Edytujesz Proces Rinata Kurlikovskiego (sekcja)

====Ukraina====
[[Juliusz Cezar Lukanos-Merowing]] w dniu 19 stycznia 2001 roku skierował wniosek do kijowskiej prokuratury o zbadanie okoliczności śmierci swojej byłej żony i jaki w tym udział miał Rinat Kurlikovski. Najbardziej szokujące okazało się dla niego nie opieszałość w działaniach, ale brak zbadania sprawy śmierci tak młodej osoby. Dopiero dnia 4 maja prokurator Ihor Tiahnybok niechętnie otworzył śledztwo. Specjalnie spotkał się z Juliuszem Cezarem próbując go zniechęcić do kontynuowania sprawdzania przyczyn śmierci córki Rinata Kurlikovskiego. Bez ogródek stwierdził, że siła polityczna byłego teścia nie pozwoli na rozgrzebywanie tragedii rodzinnej. Zdecydowana postawa Lukanosa-Merowinga spowodowała, że pokazano mu zebrane do tej pory dowody. Sekcja zwłok wykazała, że Anastazja zmarła będąc na skraju wyczerpania fizycznego. Wiadomości te uzupełniono o akta psychiatry – kobieta cierpiała na zaburzenia emocjonalne związane z niemożliwością wychowywania dziecka i rozwodu. Podczas zajęć terapeutycznych miała powiedzieć, że były mąż nie stanowił dla niej podpory. Załamała się psychicznie po powrocie na Ukrainę ze względu na stan zdrowia matki. Juliusz wymusił, że byli teściowie zostaną przesłuchani w trybie pilnym. 

W dniu 29 czerwca tymczasowo zawieszono postępowanie do czasu powrotu do zdrowia [[Ludmiła Tymoszenko|Ludmiły Tymoszenko]]. Prokurator uznał także, że jej mąż nie może zeznawać, ponieważ musi nią się opiekować. O postanowieniu Ihora Tiahnyboka powiadomiono Lukanosów dopiero po dwóch miesiącach zwykłą pocztą. Dopiero kiedy Minister Magii Islandii złożył dyplomatyczny protest w ukraińskim ministerstwie spraw zagranicznych sprawa nabrała biegu. 

W dniu 7 października przesłuchano Rinata i Ludmiłę w obecności Juliusza Cezara. Zeznali, że córka była przybita, po tym jak jej małżeństwo legło w gruzach. Anastazję pilnowano, dla jej dobra, całą dobę. Wielokrotnie próbowała popełnić samobójstwo czy to za pomocą zwykłych, jak również magicznych środków. Nie zadano im zbyt wielu pytań. Wszystko szło jakby według jakiegoś niezrozumiałego dla Juliusza scenariusza. Nie pozwolono także zadawać mu jakichkolwiek pytań czy skomentować zeznań. Krótko po przesłuchaniu prokurator zalecił Lukanos-Merowingowi wyjazd z kraju dla swojego bezpieczeństwa.

W dniu 20 października sprawę umorzono wobec braku znamion popełnienia przestępstwa. 

Lukanosi zaskarżyli decyzję do wyższej instancji. Prokurator Generalny Ukrainy po rozmowie z Rinatem Kurlikowskim i prezydentem Leonidem Kuczmą podtrzymał postanowienie kijowskiej prokuratury. Sprawę uznano za zakończoną. Śmierć Anastazji Kurlikovskiej nie wzbudzała, według ukraińskiego systemu sprawiedliwości, żadnych podejrzeń. 

Juliusz Cezar Lukanos-Merowing nie mógł uwierzyć w jaki sposób został potraktowany w Kijowie. Zrozumiał, że jego teść jest na tyle wpływową osobę, iż był wstanie nie dopuścić do zbadania okoliczności śmierci Anastazji Kurlikovskiej, krewnej Lukanosów. Należał do grona osób będących ponad prawem. Nowa nadzieja pojawiła się razem z przeprowadzką Rinata Kurlikowskiego do Moskwy, po tym jak próbowano go aresztować na fali Pomarańczowej Rewolucji. Jednak i to nie zmieniło wyroku sądu – odmówiono ponownego rozpatrzenia. Rodzina zamordowanej kobiety straciła na zawsze zaufanie do ukraińskiego wymiaru sprawiedliwości.