Edytujesz Ministrowie Magii Niemiec (sekcja)

===Wojny napoleońskie i Związek Niemiecki===

Wojny napoleońskie przyniosły kres istniejącej od średniowiecza administracji czarodziejów. Zniesiono magom niezależność od państwa. Było to możliwe ponieważ w 1806 roku [[Kajusz Volturi]] wycofał swojego [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech|ambasadora]] po abdykacji cesarza Franciszka I. W lutym 1807 roku cesarz Francuzów Napoleon Bonaparte nakazał, aby na terenie Związku Reńskiego magiczne struktury magiczne wykonywały wszystkie polecenia władz niemagicznych. Te w dniu 1 marca wydały [[Akt Związku Reńskiego w sprawie administracji magicznej|akt]], w którym potwierdzono podporządkowanie wszystkich czarodziejskich urzędów władzy niemagicznej, łamiąc tym samym ich wielowiekową niezależność. Nie wydzielono żadnego osobnego urzędu. Nieoficjalnie dużo do powiedzenia miał [[Ministrowie Magii Francji|francuski minister magii]] [[Karol Souvenir]], który bardzo chętnie podejmował decyzje nie tylko we Francji, ale też na niemieckim terytorium zależnym. Poza Związkiem Reńskim działały pozostałości Rady Czarodziejów, ale i tu władcy państw objęli nad nimi władzę. Jako pierwszy zrobił to król Saksonii Fryderyk August I jeszcze w grudniu 1806 roku, następnie dwa miesiące później bawarski władca Maksymilian I i także w połowie marca 1807 roku Fryderyk Wilhelm III Pruski. Po klęsce Napoleona w Rosji czarodzieje zrzucili zależność od Francji. Powołali tymczasowy komitet zjednoczeniowy, którego celem była ponowna unifikacja kraju po wielkiej zawierusze wojennej. 

W czasie kongresu wiedeńskiego spotykali się również przedstawiciele niemieckiego świata magicznego. Postanowiono o utworzeniu ministerstwa magii Niemiec co miało sugerować, że choć istnieje rozdrobnienie polityczne i terytorialne Rzeszy to czarodzieje są zjednoczeni w jeden organizm. Odpowiedni dokument ogłoszono tradycyjnie w Norymberdze 4 stycznia 1815 roku. [[Traktat z Norymbergi (1815)|Traktat]] wprowadził pośredni wybór ministra poprzez elektorów reprezentujących członków Związku Niemieckiego. Elektorzy są wybierani przez wszystkich czarodziejów, którzy w chwili wyborów mają ukończone 20 lat. Biernie prawo przysługiwało po ukończeniu 30 lat. Kandydat musiał przedstawić ambasadorowi Volturi listę z poparciem udzielonym przez co najmniej 1500 magów. Obowiązywał prawo ziemi - osoba starająca się o miejsce w kolegium elektorskim musiała udowodni, że urodziła się na terenie dawnego Cesarstwa Rzymskiego, Związku Reńskiego lub Związku Niemieckiego. Choć same stosunki dyplomatyczne nie zostały jeszcze wznowione to chciano zabezpieczyć nieskrępowane wybory od woli władców. Traktat przewidywał, że przedstawiciel rodu wyznacza datę wyborów w krajach niemieckich (potem poprawiono to na Związek Niemiecki), a także przewodniczy wyborom ministra na walnym zgromadzeniu elektorów. W razie gdyby ambasador nie mógł wykonać obowiązków nałożonych przez Traktat, to [[Wielki Sędzia Volteru]] przejmuje jego prerogatywy. Największe spory nie wzbudzał udział Volturi, ale jak ma wyglądać kolegium elektorskie. Ostatecznie po wielu sporach ustalono, że liczba przedstawicieli państw niemieckich jest zależna od liczby czarodziejów i znaczenia danego państwa na wewnątrzniemieckiej arenie. Powstały trzy kurie:
* Wichtigsten (99 elektorów) - W tej kurii zasiadali przedstawiciele najważniejszych państw niemieckich: Prusy, Austria, Hanower i Bawaria
* Herrschaftlich (90 elektorów) - średniej wielkości państwa niemieckie: Saksonia, Wirtembergia, Badenia, Hesja, Meklemburgia-Schwerin, Luksemburg, Holsztyn, Brunszwik, Frankfurt nad Menem, Brema, Lubeka, Hamburg
* Vereinzelt - Pozostałe państwa niewymienione powyżej trafią do tej trzeciej kurii. Mają po jednym przedstawicielu.<br>
Powyższy podział został potwierdzony przez prezydenta Związku Niemieckiego 4 października 1816 roku i trzy tygodnie później przez Volter. Elektorzy raz na 6 lat wybierają ministra magii bezwzględną większością głosów. Ta sama osoba mogła pełnić tę funkcję trzykrotnie (18 lat).

Wyboru ministra dokonano 17 grudnia 1815 roku. Jego kadencja była nazywana zerową. [[Zygfryd von Eisenschwert]] przez kolejne 4 lata organizował struktury ministerstwa bazując na poprzedniej. Z początku starano się, aby te średnie i małe państwa czynnie uczestniczyli w życiu politycznym czarodziejów, dlatego często ich przedstawiciele pełnili wysokie funkcje, w tym też ministra. W połowie lat 30. XIX wieku rolę przewodnią zaczęły przejmować Prusy. Prusacy decydowali nie tylko o magicznych sprawach pruskich, ale też bawarskich, saksońskich, a nawet w austriackich. Sytuacja uległa zmianie w czasie Wiosny Ludów. Siłą zastąpiono ich Austriakami i nie utracili swoich wpływów aż do wojny prusko-austriackiej.

W 1866 roku rozwiązano Związek Niemiecki, ale ministerstwo w dalszym ciągu funkcjonowało. Po włączeniu Hanoweru do Prus to one uzyskały znaczną przewagę w kurii. Czarodzieje mimo to odmówili powołania magicznego urzędu Związku Północnoniemieckiego. W 1869 roku kolegium elektorskie opuścili austriaccy przedstawiciele, ponieważ powołano osoby urząd [[Ministrowie Magii Austrii|ministra magii Austrii]].