Edytujesz Samon Black (sekcja)

==Dyplomacja ==

Już w dniu 1 stycznia 1922 roku rozpoczął nową pracę w Ministerstwie Magii Italii w departamencie spraw zagranicznych. Była to wielka okazja do odbywania długich i bardzo dalekich podróży po całym świecie. Pierwszym celem były Chiny – został przydzielony jako jeden z asystentów [[Ambasadorowie Volturi w Państwie Jedwabiu|Ambasadora rodu w Chinach]] [[Jan von Falkenberg|Jana von Falkenberg]]. Bardzo szybko dostosował się do realiów politycznych nowego państwa co zostało mu to zapisane w aktach jako niewątpliwy plus. Niespodziewanie w dniu 14 grudnia 1932 roku został odwołany z Chin i w trybie pilnym skierowano go do Polski. Dopiero na miejscu dowiedział się, że został mianowany tymczasowo [[Ambasadorowie Volturi w Polsce|Ambasadorem rodu w Polsce]]. Pierwszym zadaniem Samona zleconym przez Volter była naprawa stosunków z [[Ministrowie Magii Polski|Ministrem Magii Polski]] [[Józef Amnel|Józefem Amnelem]]. Udało mu się to zrobić w przeciągu kilku najbliższych miesięcy poprzez popierania magicznych inicjatyw społecznych i politycznych, dlatego postanowiono, że dalej będzie pełnił swój urząd co najmniej do 1938 roku. 

Naraził się jednak władzom Polski, po tym jak skrytykował Marszałka Józefa Piłsudskiego i jego stosunek do rasy czarodziejskiej. Od grudnia 1936 roku do stycznia 1937 roku nie opuszczał budynku ambasady. 

Razem z atakiem Niemiec na Polskę w dniu 1 września 1939 roku [[Fineas Volturi]] dał wolną rękę w kwestii wyjazdu z kraju. Samon postanowił zostać tak długo jak to było możliwe. Budynek ambasady otoczono dodatkowymi zaklęciami ochronnymi, dzięki czemu niemieckie pociski odbijały się od tarcz. Kiedy rząd RP opuścił Polskę ambasador wydał pismo potępiające ten krok. Ogłosił, że Volturi pozostaną w kraju. Gubernator Generalny Hans Frank zaproponował mu przeniesienie ambasady z Warszawy na zamek Wawelski. Po konsultacji z Volterem, rządem polskim i pierwszymi tajnymi związkami w dniu 16 stycznia 1940 roku Kraków został siedzibą przedstawicielstwa rodu. Sam Samon pozostał jednak w Warszawie. Formalnie był volterowskim obserwatorem w Generalnym Gubernatorstwie. W maju zlikwidowano placówkę dyplomatyczną a Samon wyjechał do Londynu. W 1942 roku formalnie otrzymał decyzje, że w dalszym ciągu jest ambasadorem przy polskim rządzie na uchodźstwie. Od połowy 1943 roku negocjował sprawę rekompensaty strat poniesionych w wyniku niemieckiej okupacji, natomiast premier Tomasz Arciszewski próbował przekonać go do udzielenia poparcia dla przedwojennej wschodniej granicy. W odpowiedzi ambasador zasugerował mu, że granica już ostała zmieniona i tylko ZSRR może to zmienić. Samon zwrócił się do Fineasa Volturi, aby mógł w tej sprawie rozpocząć rozmowy z Sowietami. W dniu 20 grudnia 1944 roku mianowano go [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|Ambasadorem Volturi w ZSRR]], równocześnie pozostając na stanowisku w Polsce. 

Widząc, że nic nie da się zmienić co do wschodniej granicy polsko-radzieckiej w rozmowie z Józefem Stalinem, w imieniu rodu zaakceptował stan faktyczny. W latach 1944-1946 przebywał głownie w ZSRR zaniedbując sprawy polskie. W dniu 22 stycznia 1947 roku [[Fokus]] [[Akt wypowiedzenia wojny ZSRR (22 I 1947)|wypowiedział wojnę Sowietom]], a tym samym Black przestał być przedstawicielem rodu w tym państwie. W 1952 roku [[Alexandra Potter]]  zastąpiła go w Polsce.