Edytujesz III noc wampirów (sekcja)

==Mediolan==

Kolejnym miastem, które zostało objęte przez noc wampirów był Mediolan. Łukasz Volturi uważał za mało zasadne wysiedlenie ludności, która nie brała zbyt czynnego udziału w zamieszkach. Natomiast przeważyło zdanie Ministra Magii Italii [[Aro Volturi]] i premiera Silvio Berlusconiego. Oboje stwierdzili, że wampiry stanowią zagrożenie dla pokoju w mieście ze względu na „rewolucyjne zapędy”. Rasa ta stanowiła zaledwie 0,7% mieszkańców, ale byli za to bardzo wpływowymi ludźmi dzięki ogromnemu potencjałowi finansowemu. Zajmowali się przede wszystkim obrotem pieniędzmy. Pozostawiony przez nich swoje majątki miały podlegać nacjonalizacji, dlatego nie mogło być mowy o spokojnym przeprowadzeniu akcji. [[Wielki Sędzia Volteru]] wymusił na rządzie rzymskim wypłatę pieniędzy z kont właścicieli w przeciwnym razie Prezes Rady Ministrów Republiki Włoskiej zostanie uznany za wroga czarodziei i poddany [[Banicja|banicji]]. Przesiedlenie miało przeprowadzać włoskie wojsko, ale po protestach mieszkańców Mediolanu główną rolę przejęli styksowie. Zadanie rozpoczęto o 7:01 i zakończono je  11 godzin później.  Akcja objęła 412 rodzin. 

Podobnie jak w Rzymie atmosfera była gęsta, jednakże tu społeczność wampirów stanowiła ważny fundament gospodarki miasta, dlatego też pracujący u nich próbowali otrzymać ekwiwalenty, które zabezpieczyłyby ich byt na jakichś czas. Wypłacono im 6 milionów euro, co stanowiło zaledwie 1,116% majątku wampirów. Banki zaraz po cofnięciu środków zamykały oddziały, aby uchronić się niewypłacalnością. 

Mediolańczykom nie podobało się sposób potraktowania ich miejsc pracy dlatego zażądano, aby przyjechał ktoś z rodu Volturi, któremu miano przekazać memorandum w sprawie skrócenia kary wysiedlenia ze stu lat do 72. Późnym popołudniem (15:30) do miasta przyjechały [[Esme Volturi]]  i [[Maria Merowing]]. Zadaniem emisariuszek było negocjowanie z ludnością. Księżniczki ostatecznie zgodziły się skrócenie okresu o 14 lat i możliwość odzyskania majątku, które nie zostało zabrane z powodu braku czasu. Umowa została zatwierdzona przez Marcelego Volturi wieczorem tego samego dnia, a Minister Magii Italii zrobił to dopiero 11 października 2011 roku.