Edytujesz Anna Burbońska (sekcja)

==Romans z Federico Scola-Montero==

Po powrocie do rezydencji rodu prowadziła nudne życie skupione na spacerach, czytaniu książek i doskonaleniu magicznych umiejętności. Od czasu do czasu towarzyszył jej dawny nauczyciel Federico Scola-Montero. Spędzali ze sobą bardzo dużo czasu aż zaiskrzyło pomiędzy nimi. Rodzice, zajęci polityką, nie zauważyli ogromnych zmian w zachowaniu córki. Anna dbała o to co je i jak wygląda. Podczas krótkich rozmów z rodziną bardzo pochlebnie wypowiadała się o dawnym nauczycielu. Prababcia dorastającej księżniczki [[Maria Rivendell]] (1778-1898) ostrzegała ją przed zbyt przed pochopnymi decyzjami, jak na przykład związek z Federiciem. Wkrótce potem słowa te stały się koszmarem Burbonów. Anna i Federico byli gotowi zawrzeć związek małżeński za wszelką cenę. Para planowała wyjechać do Stanów Zjednoczonych i tam pobrać się. Filip Burboński nie mógł na to pozwolić. Planował wysłać córkę do Prus czy nawet do Rosji na stypendium, a Federica do Ameryki Południowej. O wszystkim dowiedziała się młoda Burbonka i uciekła ze swym kochankiem w nieznanym kierunku. Dopiero [[Espianie|espianie]] pomogli ich zlokalizować. Znaleziono ich w porcie Calais. Anna wyraziła zgodę na powrót do domu w zamian za to Scola-Montero mógł wyjechać do Anglii. Dopuszczono możliwość widzenia się kochanków raz na rok w Paryżu. Tymczasem do portu dotarły wieści o mordzie kilku rzymskich rodzin za zdradę rodu Volturi. Jak się potem okazało byli to krewni Federica. 

Niepisana umowa była martwa od samego początku. Anna musiała ukorzyć się przed ojcem. Nie miała innego wyjścia jeśli chciała uniknąć upokarzającego procesu o zniesławienie imienia rodziny. Cała Italia szydziła z Burbonów z powodu krnąbrnej córki. Nie szczędzono też słów krytyki pod adresem samej Anny. Oskarżono ją o prowadzenie rozwiązłego życia. Nie wytrzymała tak powszechnego potępienia. Miłość do Federica zmieniła się z nienawiść. Podczas spotkania z nim na wiosnę 1869 roku oświadczyła mu o końcu ich znajomości. Przy okazji postawiła wylać swój jad na otoczenie. W dniu 9 kwietnia 1869 roku wniosła do Wielkiego Sądu Volteru pozew przeciwko byłemu kochankowi. Miał ją molestować seksualnie, gdy była jeszcze małym dzieckiem. Wielu ludzi, krytykujących do tej pory Annę, współczuło jej. Burbonka wykorzystując sytuację doprowadziła do [[Masakra rodziny Scola-Montero|śmierci Federica]]. Śledztwo wyjaśniające toczyło się w Volterze aż do 1922 roku zakończone jego umorzeniem.