Edytujesz Alexandra Potter (sekcja)

==Dyplomacja==

W 1899 roku roku zaczęła pisać poezje, które zdobyły popularność najpierw w samej Dolinie Godryka, a potem w Szkocji. Przez 15 lat swojej działalności wydała 13 tomików. W 1924 roku została zatrudniona przez [[Fineas Volturi|Fineasa Volturi]] w volterowskiej dyplomacji na terenie Cesarstwa Niemieckiego. Jej literackie zdolności zostały uznane za dobry atut, ale też w zdobyciu posady pomogła pozycja męża. Oficjalnie Fineas zatrudniając ją chciał podziękować jej za działalność poetycką. W pracy była bardzo sumienną pracownicą i szybko pięła się po szczeblach kariery zawodowej. Poznała aż siedem języków, uczęszczała do najlepszych szkół dyplomatycznych. Przez wiele lat asystowała różnym ambasadorom zdobywając potrzebne szlify. [[Fineas Volturi]] bacznie ją obserwował. Czarodziejka miała świetne predyspozycje i doświadczenie do pełnienia odpowiedzialnych funkcji. W 1937 roku mianowano ją [[Ambasadorowie Volturi w Anglii, Szkocji i Walii|Ambasadorem w Wielkiej Brytanii]]. Urząd pełniła przez 10 lat, do czasu [[Akt wypowiedzenia wojny Wielkiej Brytanii|wypowiedzenia wojny]] wyspiarzom, po tym jak nie udało się zakończyć formalnej wojny [[Wojna Volturi-Niemcy|Volturi-Niemcy]]. Wobec tego została pprzesunięta do [[Ambasadorowie Volturi we Włoszech|włoskiej placówki]]. Już po 5 latach na jej specjalne życzenie wysłano ją do [[Ambasadorowie Volturi w Polsce|Polski]]. Urząd pełniła z przerwą aż do 1989 roku, odchodząc na emeryturę w wieku 114 lat!. W czasie pracy nad Wisłą była świadkiem rządów komunistycznych, które oceniała niezwykle negatywnie. W 1955 roku stwierdziła publicznie, że Bolesław Bierut jest bezpośrednio odpowiedzialny za zbrodnie stalinowskie we własnym kraju. Władze ZSRR zakazały reagowania na tę wypowiedź z niewiadomych przyczyn. Popierała także powrót Władysława Gomułki do władzy, ale już po roku stwierdziła, że nie jest lepszy niż Bierut. Od 1966 roku nie istniały praktycznie stosunki na linii PZPR-Volturi. Partia komunistyczna unikała wszelkich kontaktów, podobnie czyniła to Alexandra. Zmieniło się to w 1970 roku razem ze zmianą władz po wydarzeniach na wybrzeżu. Najcieplej oceniała okres Gierka – próba unowocześnia polskiej gospodarki i otwarcia na świat zrobiło na niej wrażenie. Nie zmieniło to jej krytycznego stosunku wobec samych komunistów. W dniu 20 września 1988 roku ogłoszono, że 10 stycznia następnego roku przechodzi na emeryturę. Jej następcą został Polak [[Jan Romanowicz]].