Edytujesz Łukasz Nigellus Volturi (sekcja)

==Praca w administracji i tragedia rodzinna==

W 1855 roku wysłano go do Portugalii, aby monitorował pracę [[Ambasadorowie Volturi w Portugalii|ambasadora]]. Na tym stanowisku pozostał pasywny na tyle ile mógł. Jednakże przedstawiciel Volturi musiał mieć jego aprobatę przy każdej poważniejszej decyzji. Łukasz Nigellus obserwował sytuację polityczną w kraju, jednak nie podejmował akcji jeśli nie dotyczyły spraw magicznych. Za jego czasów Portugalia rozszerzyła prawa czarodziejów. Utworzono niezależnie [[Ministrowie Magii i Czarodziejstwa Portugalii|Ministerstwo Magii]] od rządu. Po dziewięciu latach powrócił do Volteru. Wyjazd miał na celu jedynie osłabić związek z Karoliną Gryfindor. Siostra - [[Helena Volturi|Helena Black]] (1825-1930) na początku 1866 roku powołała go w skład sędziowski Wielkiego Sądu Volteru. Po śmierci żony zrezygnował z pełnienia jakichkolwiek funkcji.

[[Plik:Koronaiwanagroznego.jpg|thumb|right|150px|Korona carów Rosji]]Kilka lat później wytypowano go na nowego Ministra Magii Italii. Wśród atutów Łukasza wymieniano liberalizm i doświadczenie dyplomatyczne. On sam nie pałał radością do objęcia funkcji, dlatego to siostra prowadziła jego kampanię wyborczą. Do samego kandydowania przekonała go matka. [[Elekcja Ministra Magii Italii w 1878|W 1878 roku]] wygrał z [[Grzegorz Xan (1824-1941)|Grzegorzem Xan]] (1824-1941). [[Pierwszy Rząd Łukasza Nigellusa Volturi]] działał przez pełną sześcioletnią kadencję. Podstawowym problemem społeczności czarodziejskiej był interwencjonizm państwa włoskiego w ich sprawy. Minister Magii zamiast kierować groźby rozpoczął serię spotkań z przedstawicielami rządu. Premier Benedetto Cairoli i Łukasz Nigellus Volturi doszli do porozumienia co do możliwości wolności gospodarczej magii. Ostatecznie w dniu 24 lipca 1880 roku podpisano [[Porozumienie z zamku Świętego Anioła|umowę]] zgodnie, z którą czarodzieje prowadzili nieskrępowaną wymianę handlową. Minister magii dążył też do zlikwidowania lub zmniejszenia działalności tajnej policji w czasie wszystkich zebrań czarodziejów. Sprzeciwiał się jakimkolwiek jednostronnym aktom prawnym płynącym z Rzymu. Chciał dojść do porozumienia za pomocą argumentów. W 1883 roku podpisał [[Dekret bezpieczeństwa zgromadzeń magicznych]]. Na jego mocy to [[Styksowie|styksowie]] odpowiadają za zachowanie bezpieczeństwa. Państwo może ingerować w nie tylko gdy istnieją potwierdzone przesłanki zamachu stanu. Rząd italski wyraził zgodę tylko dlatego, że w zasadzie to Volturi wzięli na siebie odpowiedzialność zażegnania czarodziejskich zamachów terrorystycznych. [[Elekcja Ministra Magii Italii w 1884|W 1884 roku]] Łukasz Nigellus ponownie pokonał Grzegorza Xana. [[Drugi Rząd Łukasza Nigellusa Volturi|Jego druga kadencja]] miała zdecydowanie bardziej pokojowy charakter. Interesował się przede wszystkim wydarzeniami kulturalnymi. Ubolewał nad brakiem inicjatyw Ministerstwa Magii w tej kwestii. Raz na dwa lata, od 1885 roku, organizowano wielki festiwal rzeźby czarodziejów. W latach 1885-1889 Volturi wystawili publicznie część swojego majątku w złocie, w tym także carskie regalium z Rosji, które mieli w posiadaniu od końca 1874 roku. W 1890 roku [[Linus Cullen (1819-1902)|Linus Cullen]] (1819-1902) zastąpił go na urzędzie Ministra Magii.

12 lat wytężonej pracy pomogło mu choć na chwilkę przestać myśleć o swojej zmarłej żonie. Gdy odeszła ze świata żywych tak niespodziewanie w 1868 roku załamał się. Przestał brać czynny udział w życiu rodu Volturi. Rodzina, szczególnie matka, uważała, że jego pozycja społeczna wymaga pracy. Łukasz i Karolina mieli czworo dzieci:
* [[Fineas Volturi]] (1848-1971) – następny senior rodu
* [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukasz Volturi]] (1849-1945) – dyplomata, Wielki Sędzia Volteru
* [[Arianna Volturi]] (1851-1914) – małżonka [[Septimus Abraxas Potter|Septimusa Abraxasa Potter]] 
* [[Dorea Volturi]] (1852-1955) – małżonka [[Hugon Karoling|Hugona Karoling]]

W 1891 roku ojciec powołał go do sekcji kultury i szkolnictwa Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi. Łukasz był bardzo niezadowolony z postawy współpracowników. Ich działania skupiały się na blokowaniu karier wschodzących profesorów, badaczy czy nauczycieli nieposiadających statusu czystej krwi. Jako przewodniczący sekcji już w kilka tygodni cofnął kilka złych decyzji m.in. o niedopuszczeniu niemagicznych uczniów do magicznych w jednej klasie w szkole podstawowej przy Via Fiore Lorraine w Neapolu. Podczas obrad sekcji bardzo często omawiano problem statusu czystości krwi w Italii i w samym Volterze. Łukasz w końcu w dniu 17 lipca 1891 roku wydał okólnik, w którym uważał ten temat za niezwiązany z zakresem działalności tej części Rady. Doprowadził do skandalu gdy zatrudnił w styczniu 1892 roku [[Patrycja Middleton|Patrycję Middleton]] (1823-1970) dawną damę dworu Karoliny Gryfindor. Nigdy nie zapomniał, że arystokraci krytykowali jego wybór małżonki. Nie interesowało ich, że naprawdę kochał swoją kuzynkę II stopnia. Patrycja Middleton miała świetne referencje, ale już niekoniecznie dobre pochodzenie. Otoczenie znało go jako człowieka zawsze dążącego do porozumienia za pomocą argumentów. Nigdy nie używał pozycji swojej rodziny do osiągnięcia celów. Łukasz Nigellus pod wpływem ostatnich wydarzeń zmienił sposób działania. Wywierał naciski, aby unowocześnić dostęp do księgozbiorów miejskich. W 1893 roku wydał bardzo niepopularny dekret o [[Dekret o społecznym udostępnianiu części księgozbioru Wielkiej Bibliotece Volteru przez Rzymską Radę Arcyczystych Rodów Czystej Krwi|społecznym udostępnianiu części księgozbioru Wielkiej Bibliotece Volteru]]. W 1894 roku on i Patrycja zawarli ślub bez zgody Nigellusa Volturi. Wybuchł poważny [[Kryzys patrialny (1894)|kryzys]]. Małżeństwo miało mieć charakter tylko formalny. Pobrali się, aby pokazać dwulicowość rodów czystej krwi, które pilnują innych, aby przestrzegali drakońskie prawa, a sami omijają przepisy. Łukasza spotkały natychmiastowe reperkusje. Przede wszystkim wyrzucono go z sekcji kultury i szkolnictwa. Xanowie dążyli by pozbawić go praw sukcesyjnych, jednak Senior Volturi wydał [[Edykt Middleton]], na mocy którego Łukasz Nigellus Volturi zachowywał pełnię praw sukcesyjnych. Natomiast pozbawił ich Patrycję Middleton. Nie będzie nosiła tytuł [[Księżna-małżonka|księżnej-małżonki]] i nie zasiądzie w panteonie członków rodu Volturi. Katarzyna Slitherin utrzymała swój tytuł do śmierci jeśli przeżyje męża.