Edytujesz Proces Rinata Kurlikovskiego (sekcja)

===Rozmowy [[Esme Volturi]] z Władimirem Putinem===
Aresztowanie Rinata Kurlikovskiego zbiegło się w czasie z kryzysem dyplomatycznym na linii Volter-Moskwa. Kilka tygodni wcześniej wybuchł skandal, który przeszedł do historii jako „[[Przeciek moskiewski]]”. Spowodował on dymisję [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|Ambasadora Volturi]] [[Fiodor Kalikst von der Pahlen|Fiodora Pahlena]] i wysłania do Moskwy członka rodu Volturi. Nowa ambasadorka miała bardzo dobre stosunki z prezydentem Rosji Władimirem Putinem ze względu na ich łączącą wieloletnią przyjaźń. Volter był świadomy wpływu Esme Volturi na rosyjskiego przywódcę, dlatego nie pozwolili na połączenie spraw zerwania [[Układ Waszyngtońsko-Pekińsko-Moskiewski|Układu Waszyngtońsko-Pekińsko-Moskiewskiego]] z aresztowaniem Rinata Kurlikovskiego. 

Rozmowy okazały się na trudniejsze niż początkowo przewidywano. Władimir Putin żądał najpierw pełne wyjaśnienia tzw. „przecieku moskiewskiego”, a potem mogliby przejść do postulatów Volturi. Na tę formułę nie mogła wyrazić zgody Esme Volturi – interesy mocodawców wymagały bardzo szybkich decyzji, jednak z drugiej strony była pozbawiona środków nacisków na gospodarza Kremla. Musiała wykazać wiele sprytu, aby nakłonić prezydenta Rosji do zmiany stanowiska. Jej głównym argumentem było zaoferowanie pośrednictwa w sporze pomiędzy Volturi a Lukanosami. Doskonale wiedziała, że już wcześniej proponowano to Rosjanom, ale bez większego echa – propozycję uznano za bez pokrycia. Teraz sytuacja wygląda inaczej – rozmówczyni należała do grona najważniejszych osób [[Volter]]u mogących kształtować politykę rodu. Należy zaznaczyć, że sam Władimir Putin chciał od pewnego czasu odebrać rolę negocjatora w odwiecznym sporze starych rodów. Esme Volturi wykorzystała jego chęć do bycia „człowiekiem neutralnym<ref>Władimir mówił o tym Esme Volturi podczas ich spotkania w Moskwie w lutym 2003 roku.</ref>”. Obiecała, że Rosja będzie miała prawo mianować swojego przedstawiciela na proces, jak również otrzyma wgląd do akt śledztwa. Putinowi nie udało się natomiast otrzymać przyrzeczenia, iż „Trzeci Rzym” będzie ambasadorem rodu Volturi przy Lukanosach. Podczas konferencji odbębniono wielki sukces naprawy stosunków Volteru z Federacją. 

Minister Spraw Zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow, pomimo że należy do bliskich współpracowników głowy państwa nie mógł dojść do niego. Nie słuchał niczyich rad. Zachowywał się jakby był zakochany Podejrzewano, iż Władimir Putin jest pod wpływem jakiejś klątwy, co szybko okazało się nieprawdą. Sama Esme Volturi rozmawiała także z poszczególnymi ministrami. Najczęściej jej rozmówcą był Ławrow, z którym omawiała sprawy związane z usprawiedliwieniem aresztowania Rinata Kurlikovskiego i sposobu włączenia Rosji jako państwa wyznaczającego sędziów zamiast Ukrainy. 

W dniu uznania aresztowania Kurlikovskiego Volter i Rosja podpisali [[Układ Volturi-Ławrow]].