Edytujesz Proces Rinata Kurlikovskiego (sekcja)

===Protest Republiki Ukrainy===

Na wieść o aresztowaniu Rinata Kurlikovskiego prezydent Wiktor Janukowicz spotkał się z premierem Mykołą Azarowem. Wydali wspólny komunikat o nielegalności działań przedstawiciela Volturi w Rosji. Sama Ukraina miała znikome środki nacisku na Volter. Potencjalnie mogli zerwać rozmowy na temat nawiązania bilateralnych stosunków dyplomatycznych. Przed tym krokiem wyraźnie ostrzegał Minister Spraw Zagranicznych Leonid Kożara. Uważał, że kolejna szansa nawiązania normalnych relacji może nie powtórzyć się przez wiele lat. Ostrzegł, iż teoretycznie Rosja może skorzystać na tym, ponieważ to ona będzie reprezentowała Ukrainę na arenie czarodziejskiej, dzięki czemu będzie wstanie wywierać wpływ na politykę Kijowa<ref>W czasie konfliktu rosyjsko-ukraińskiego Moskwa wykorzystała ten fakt i w czasie obrad Światowej Konfederacji Czarodziejów przedstawiała swój punkt widzenia jako ukraińskich czarodziejów.</ref>. Prezydent nie chciał wysłuchiwać żadnych porad. Jego zdaniem z Volterem należało rozmawiać z pozycji siły. Na pewien sposób był oderwany od rzeczywistości jeśli chodzi się o nawiązanie stosunków dyplomatycznych. [[Marceli Volturi]] nie uważał Ukrainy ani za równego partnera, ani za petenta w jakichkolwiek rozmowach. Powodem takiego stosunku był sam senior rodu – dla niego to Rosja powinna dbać o swoją strefę wpływów. Zerwanie rozmów potraktował jako akt niewdzięczności Kijowa. W rozmowie z członkami najbliższej rodziny zakomunikował, iż do końca swojego życia nie pozwoli na nawiązanie żadnych stosunków z Ukrainą bez względu na sytuację polityczną. 

W dniu 26 lipca Rosja oficjalnie uznała aresztowanie Rinata Kurlikovskiego za „sprawę wewnętrzną rodu Volturi”<ref>Komunikat wydano po zakończonym spotkaniu Esme Volturi z Władimirem Putinem i Siergiejem Ławrowem</ref>. Prezydent Wiktor Janukowicz próbował porozmawiać z delegacją Volteru, ale ta odmówiła. Zasugerowali mu, aby skontaktował się z Esme Volturi, która jest odpowiedzialna także za Ukrainę. Odpowiednie pismo Volturi otrzymali na następny dzień. Ambasadorka odmówiła przyjęcia noty protestacyjnej. Chcąc poniżyć ambasadora Ukrainy w Rosji zażądała, aby wszelkie pisma do niej wpływały poprzez rosyjskie agedny magicznych urzedów, chociaż przepisy nie wymagały tego. 

Prezydent Janukowicz wezwał także Parlament do reakcji. Posłowie, niemalże jednogłośnie poparli notę protestacyjną. Kilkoro przeciwników nie dopuszczono do głosu, w tym ministra spraw zagranicznych. W kuluarach mówiono o całej akcji protestacyjnej jako wielka porażka szefa państwa. Niewielu zgadzało się ze zdaniem Leonidem Kożary, a jeszcze inni uważali go za kretyna.