Edytujesz Proces Rinata Kurlikovskiego (sekcja)

==Aresztowanie Rinata Kurlikovskiego==
Wielki Sąd Volteru oficjalnie odnotował wpłynięcie dokumentów z Islandii w dniu 11 września 2012 roku. [[Łukasz Volturi]] wyznaczył do analizy akt cztery osoby niespokrewnione z rodami Volturi i Lukanosów<ref>Decyzja taka została podjęta po kolejnej próbie wywrócenia śledztwa przez Ukrainę, gdy ta nie zgodziła się na nawiązanie stosunków dyplomatycznych</ref>: byłego [[Ministrowie Magii Polski|Ministra Magii Polski]] [[Zygmunt August Jagiellończyk|Zygmunta Augusta Jagiellończyka]], [[Ambasadorowie Volturi w Argentynie|W-ce ambasadorkę Volturi w Argentynie]] Annę Felixis, japońskiego znawcę magicznego prawa międzynarodowego [[Shiokaze Koruba III]]<ref>Syn [[Ambasadorowie Volturi na Litwie|Nadzwyczajnego przedstawiciela rodu przy Litewskiej SRR]] [[Shiokaze Koruba II]] (1967-1982)</ref> i byłego [[Ambasadorowie Volturi na Malcie|Ambasadora Volturi na Malcie]] [[Karmenu Bonucci III]]. Grupa rozpoczęła pracę na początku 2013 roku. Podczas czterdziestu siedmiu sesji akta zostały przeanalizowane. Po zakończeniu prac wydano ostateczną ekspertyzę. Wezwano do aresztowania Rinata Kurlikovskiego w trybie pilnym. W dniu 24 lipca Łukasz Volturi wydał polecenie [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|Ambasadorce Voltrui w Rosji]] [[Esme Volturi]] zatrzymania podejrzanego. W tym samym dniu ambasada potwierdziła wykonanie zlecenia. 

Sprawa uległa natychmiastowym komplikacjom, ponieważ z jednej strony prezydent Rosji Władimir Putin wezwał nową ambasadorkę na rozmowy, podczas których groził jej wypędzeniem i śmiercią, a z drugiej najwyższe władze Republiki Ukrainy wyraziły swój sprzeciw wszystkimi środkami dyplomatycznymi. O tyle sprawa w Moskwie została wyjaśniona bardzo szybko, dzięki dyplomatycznym umiejętnościom Esme, to Kijów nigdy nie zaprzestał działań zmierzających do uwolnienia Rinata Kurlikovskiego. 

Z punktu widzenia międzynarodowego prawa czarodziejskiego doszło do bardzo poważnego zaniedbania – aresztowany powinien usłyszeć zarzuty jeszcze tego samego dnia, czego nie zrobiła ani Esme Volturi, ani nikt z ambasady. Dopiero zrobił to Łukasz Volturi gdy Rinat Kurlikovski został przewieziony do Volteru. W ówczesnej sytuacji pospiech był rzeczą naturalną, dlatego w tej samej chwili rozpoczęto kilka różnych działań, które zgodnie z procedurami powinni przebiegać następując po sobie, a nie równocześnie. Łukasz Volturi wiedział o tym doskonale, dlatego ustanawiając sąd usprawiedliwił fakt złamania procedur<ref>szerzej o tym w [http://n3h.pl/wiki/Proces_Rinata_Kurlikovskiego#Ustanowienie_S.C4.85du_dla_Rinata_Kurlikovskiego| ustanowienie sądu dla Rinata Kurlikovskiego]</ref>. 

===Protest Republiki Ukrainy===

Na wieść o aresztowaniu Rinata Kurlikovskiego prezydent Wiktor Janukowicz spotkał się z premierem Mykołą Azarowem. Wydali wspólny komunikat o nielegalności działań przedstawiciela Volturi w Rosji. Sama Ukraina miała znikome środki nacisku na Volter. Potencjalnie mogli zerwać rozmowy na temat nawiązania bilateralnych stosunków dyplomatycznych. Przed tym krokiem wyraźnie ostrzegał Minister Spraw Zagranicznych Leonid Kożara. Uważał, że kolejna szansa nawiązania normalnych relacji może nie powtórzyć się przez wiele lat. Ostrzegł, iż teoretycznie Rosja może skorzystać na tym, ponieważ to ona będzie reprezentowała Ukrainę na arenie czarodziejskiej, dzięki czemu będzie wstanie wywierać wpływ na politykę Kijowa<ref>W czasie konfliktu rosyjsko-ukraińskiego Moskwa wykorzystała ten fakt i w czasie obrad Światowej Konfederacji Czarodziejów przedstawiała swój punkt widzenia jako ukraińskich czarodziejów.</ref>. Prezydent nie chciał wysłuchiwać żadnych porad. Jego zdaniem z Volterem należało rozmawiać z pozycji siły. Na pewien sposób był oderwany od rzeczywistości jeśli chodzi się o nawiązanie stosunków dyplomatycznych. [[Marceli Volturi]] nie uważał Ukrainy ani za równego partnera, ani za petenta w jakichkolwiek rozmowach. Powodem takiego stosunku był sam senior rodu – dla niego to Rosja powinna dbać o swoją strefę wpływów. Zerwanie rozmów potraktował jako akt niewdzięczności Kijowa. W rozmowie z członkami najbliższej rodziny zakomunikował, iż do końca swojego życia nie pozwoli na nawiązanie żadnych stosunków z Ukrainą bez względu na sytuację polityczną. 

W dniu 26 lipca Rosja oficjalnie uznała aresztowanie Rinata Kurlikovskiego za „sprawę wewnętrzną rodu Volturi”<ref>Komunikat wydano po zakończonym spotkaniu Esme Volturi z Władimirem Putinem i Siergiejem Ławrowem</ref>. Prezydent Wiktor Janukowicz próbował porozmawiać z delegacją Volteru, ale ta odmówiła. Zasugerowali mu, aby skontaktował się z Esme Volturi, która jest odpowiedzialna także za Ukrainę. Odpowiednie pismo Volturi otrzymali na następny dzień. Ambasadorka odmówiła przyjęcia noty protestacyjnej. Chcąc poniżyć ambasadora Ukrainy w Rosji zażądała, aby wszelkie pisma do niej wpływały poprzez rosyjskie agedny magicznych urzedów, chociaż przepisy nie wymagały tego. 

Prezydent Janukowicz wezwał także Parlament do reakcji. Posłowie, niemalże jednogłośnie poparli notę protestacyjną. Kilkoro przeciwników nie dopuszczono do głosu, w tym ministra spraw zagranicznych. W kuluarach mówiono o całej akcji protestacyjnej jako wielka porażka szefa państwa. Niewielu zgadzało się ze zdaniem Leonidem Kożary, a jeszcze inni uważali go za kretyna.

===Rozmowy [[Esme Volturi]] z Władimirem Putinem===
Aresztowanie Rinata Kurlikovskiego zbiegło się w czasie z kryzysem dyplomatycznym na linii Volter-Moskwa. Kilka tygodni wcześniej wybuchł skandal, który przeszedł do historii jako „[[Przeciek moskiewski]]”. Spowodował on dymisję [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|Ambasadora Volturi]] [[Fiodor Kalikst von der Pahlen|Fiodora Pahlena]] i wysłania do Moskwy członka rodu Volturi. Nowa ambasadorka miała bardzo dobre stosunki z prezydentem Rosji Władimirem Putinem ze względu na ich łączącą wieloletnią przyjaźń. Volter był świadomy wpływu Esme Volturi na rosyjskiego przywódcę, dlatego nie pozwolili na połączenie spraw zerwania [[Układ Waszyngtońsko-Pekińsko-Moskiewski|Układu Waszyngtońsko-Pekińsko-Moskiewskiego]] z aresztowaniem Rinata Kurlikovskiego. 

Rozmowy okazały się na trudniejsze niż początkowo przewidywano. Władimir Putin żądał najpierw pełne wyjaśnienia tzw. „przecieku moskiewskiego”, a potem mogliby przejść do postulatów Volturi. Na tę formułę nie mogła wyrazić zgody Esme Volturi – interesy mocodawców wymagały bardzo szybkich decyzji, jednak z drugiej strony była pozbawiona środków nacisków na gospodarza Kremla. Musiała wykazać wiele sprytu, aby nakłonić prezydenta Rosji do zmiany stanowiska. Jej głównym argumentem było zaoferowanie pośrednictwa w sporze pomiędzy Volturi a Lukanosami. Doskonale wiedziała, że już wcześniej proponowano to Rosjanom, ale bez większego echa – propozycję uznano za bez pokrycia. Teraz sytuacja wygląda inaczej – rozmówczyni należała do grona najważniejszych osób [[Volter]]u mogących kształtować politykę rodu. Należy zaznaczyć, że sam Władimir Putin chciał od pewnego czasu odebrać rolę negocjatora w odwiecznym sporze starych rodów. Esme Volturi wykorzystała jego chęć do bycia „człowiekiem neutralnym<ref>Władimir mówił o tym Esme Volturi podczas ich spotkania w Moskwie w lutym 2003 roku.</ref>”. Obiecała, że Rosja będzie miała prawo mianować swojego przedstawiciela na proces, jak również otrzyma wgląd do akt śledztwa. Putinowi nie udało się natomiast otrzymać przyrzeczenia, iż „Trzeci Rzym” będzie ambasadorem rodu Volturi przy Lukanosach. Podczas konferencji odbębniono wielki sukces naprawy stosunków Volteru z Federacją. 

Minister Spraw Zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow, pomimo że należy do bliskich współpracowników głowy państwa nie mógł dojść do niego. Nie słuchał niczyich rad. Zachowywał się jakby był zakochany Podejrzewano, iż Władimir Putin jest pod wpływem jakiejś klątwy, co szybko okazało się nieprawdą. Sama Esme Volturi rozmawiała także z poszczególnymi ministrami. Najczęściej jej rozmówcą był Ławrow, z którym omawiała sprawy związane z usprawiedliwieniem aresztowania Rinata Kurlikovskiego i sposobu włączenia Rosji jako państwa wyznaczającego sędziów zamiast Ukrainy. 

W dniu uznania aresztowania Kurlikovskiego Volter i Rosja podpisali [[Układ Volturi-Ławrow]].

===Przedstawienie zarzutów===

Najważniejszym zadaniem stojącym przed volterowskim wymiarem sprawiedliwości było usprawiedliwienie aresztowania Rinata Kurlikovskiego w oczach opinii publicznej. Łukasz Volturi znalazł się w ciężkiej sytuacji ze względu na brak odpowiedniej kwalifikacji prawnej do postawienia zarzutów. Szybko zdał sobie sprawę, że samodzielnie nie da rady. Po pomoc poszedł do dwóch osób – swoich pradziadków [[Adam Volturi|Adama]] i [[Ferdynand Volturi|Ferdynanda]]. Obaj rozumieli jego problem, dlatego zaproponowali użyć najnowszych rozwiązań prawnych jakie stworzono w świecie czarodziejskim. Zgodzili się z sugestią Łukasza, aby Volter „przejął” z rąk Ministerstwa Magii Islandii prawo do osądzenia sprawcy zabójstwa obywatelki Islandii zamordowanej na Ukrainie. [[Ministrowie Magii Islandii|Minister Magii Islandii]] [[Ahmed Rawazi]] wyraził zgodę, choć miał nieodparte wrażenie, że [[Wielki Sędzia Volteru]] nie do końca wie co powinien zrobić. [[Cesja prawa Islandii do osądzenia zbrodni zabójstwa Anastazji Kurlikovskiej na rzecz Volteru|Cesja prawa]] odbyła się w późnych godzinach popołudniowych 27 lipca w Edynburgu. Na jej mocy Wielki Sędzia Volteru przejął prawo do osądzenia Rinata Kurlikovskiego z zachowaniem przez Islandię statusu „strony pokrzywdzonej”. Ustalono też, że państwa, z których pochodzą poszkodowani i pozwany mają prawo wyznaczenia swoich sędziów na proces. Ponadto Islandia uznaje postanowienia układu Volturi z Rosjanami w sprawie zastąpienia Ukrainy Rosją jako strona przyszłego procesu. Prawnicy zwracali potem uwagę, że prawo nie powinno działać wstecz, jednak Łukasz Volturi zgodnie z islandzką wykładnią prawa przyjął rok 1944 jako początek cesji. Wobec takiego obrotu sprawy znaleziono podstawy do postawienia zarzutów Kurlikovskiemu

Styksowie przetransportowali Rinata Kurlikovskiego do Volteru na następny dzień po aresztowaniu (25 lipca). Osadzono go w podziemiach pałacu rodu bez dostępu do prawnika ani nie przedstawiając mu zarzutów. Wiedział doskonale, że czarodzieje muszą natychmiast powiadomić go na jakiej podstawie pozbawiono go wolności, inaczej próba jego osądzenia może być zakończona totalną porażką. Musiał czekać aż trzy dni, kiedy to przyprowadzono go przed obliczem [[Wielki Sędzia Volteru|Wielkiego Sędziego Volteru]] [[Łukasz Volturi|Łukasza Volturi]], [[Wielki Mistrz rodu Volturi|Seniora Volturi]] [[Marceli Volturi|Mercelego Volturi]], [[Ministrowie Magii Italii|Ministra Magii Italii]] [[Aro Volturi]] i [[Ministrowie Magii Islandii|Ministra Magii Islandii]] [[Ahmed Rawazi|Ahmedem Rawazi]]. Odczytano mu zarzuty:
{{Cytat|My Łukasz, książę Volturi, książę francuski, Wielki Sędzia Volteru aresztowaliśmy Pana pod zarzutem zabójstwa [[Anastazja Kurlikovska|Anastazji Kurlikovskiej]], zbezczeszczenie jej ciała i utrudnianie śledztwa.}}

Łukasz Volturi powiadomił Kurlikovskiego o tym, że musiano uzgodnić sposób stosowania niejednolitego prawa, wobec czego zwłoka przedstawienia zarzutów jest w pełni zrozumiała. Z dniem 14 lipca otrzymał status tymczasowo aresztowanego.