Edytujesz Pogrzeb Fineasa Abraxasa Volturi (sekcja)

==Przemowy==

Przemowy wygłosiły trzy osoby – Władca czarodziejów, Wielki Sędzia Volteru oraz Aro Volturi Młodszy. Każda z nich miała inny charakter, lecz łączyło je jedno: ból na wielu poziomach. Jako pierwszy głos zabrał Ferdynand Volturi:
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; text-align:center;"
|-
! Wersja Polska
! Wersja Włoska
! Wersja Angielska
|-
|Dzisiaj żegnamy Fineasa Abraxasa Volturi. Zginął za młodo, w wieku piętnastu lat. W przyszłości miał zostać następcą po mnie, Abraxasie, Aro i Łukaszu. Umarł zdecydowanie za młodo. W takich chwilach zadajemy pytania: dlaczego tak młodo? Czemu nie ja? Czy zostaną tylko starsi ludzie? Dlaczego magia go nie ochroniła? Tylko Ethenor zna odpowiedź. My możemy jedynie domniemywać. Każdy władca jest ukontentowany, gdy jego linia dziedziczenia jest zabezpieczona kilkoma pokoleniami wprzód. Ten spokój łatwo zniszczyć, gdy jeden z elementów niespodziewanie wypada. Fineasa Abraxasa nie ma już wśród nas. Teraz jego dusza obserwuje nas. I co widzi? Smutnych ludzi, a jego doczesne szczątki czekają na pochówek w drewnianej trumnie. Popatrzcie. Każdego z nas czeka taki los – powrót materii w obieg środowiska. To jest dług, który musimy spłacić; jedni zrobią to wcześniej, jak nasz kochany Fineas Abraxas. Nie zapomnimy uśmiechu chłopca, którego okrutny żywioł nam odebrał. Fineasie Abraxasie, gdziekolwiek jesteś, wiedz, że kochamy Ciebie.
|Oggi salutiamo Fineo Abraxas Volturi. È morto troppo giovane, all’età di quindici anni. In futuro avrebbe dovuto diventare il successore dopo di me, Abraxas, Aro e Luca. È morto decisamente troppo giovane. In momenti come questo ci poniamo domande: perché così presto? Perché non io? Rimarranno solo gli anziani? Perché la magia non lo ha protetto? Solo Ethenor conosce la risposta. Noi possiamo soltanto supporre. Ogni sovrano è rassicurato quando la propria linea di successione è assicurata per diverse generazioni avanti. Questa pace può essere distrutta facilmente quando uno degli elementi viene meno all’improvviso. Fineo Abraxas non è più tra noi. Ora la sua anima ci osserva. E che cosa vede? Persone addolorate, mentre i suoi resti terreni attendono la sepoltura in una bara di legno. Guardate. Tutti noi siamo destinati a questo stesso destino: il ritorno della materia nel ciclo della natura. È un debito che dobbiamo saldare; alcuni lo fanno prima, come il nostro amato Fineo Abraxas. Non dimenticheremo il sorriso del ragazzo che un elemento crudele ci ha portato via. Fineo Abraxas, ovunque tu sia, sappi che ti amiamo.
|Today we bid farewell to Phineas Abraxas Volturi. He died far too young, at the age of fifteen. In the future he was meant to become the successor after me, Abraxas, Aro, and Luke. He died far too young. In moments like this we ask ourselves: why so young? Why not me? Will only the elderly remain? Why did magic not protect him? Only Ethenor knows the answer. We can only speculate. Every ruler finds peace when their line of succession is secured for several generations ahead. That peace is easily shattered when one element suddenly falls away. Phineas Abraxas is no longer among us. Now his soul watches us. And what does it see? Grieving people, while his earthly remains await burial in a wooden coffin. Look. Each of us is destined for the same fate—the return of matter to the cycle of nature. It is a debt we must all repay; some do so sooner, like our beloved Phineas Abraxas. We will not forget the smile of the boy taken from us by a cruel force of nature. Phineas Abraxas, wherever you are, know that we love you.
|}

Jego przemówienie nie miało charakteru czysto politycznego. Słuchacze mogli wyczuć ból w jego głosie, gdy wypowiadał każde słowo. Wydawało się, że w kilku momentach musiał zapanować nad sobą, zwłaszcza gdy mówił o śmierci w bardzo młodym wieku. Zadawał pytania powszechne w takich sytuacjach: dlaczego umierają młodzi, a starzy wciąż żyją. Wielu rezydentów mieszkających w Volterze po raz pierwszy widziało tylu przedstawicieli domu panującego jednocześnie. Na dodatek w „ludzkiej odsłonie”.
Jako drugi głos zabrał Łukasz, Wielki Sędzia Volteru i ojciec Fineasa Abraxasa.
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; text-align:center;"
|-
! Wersja Polska
! Wersja Włoska
! Wersja Angielska
|-
|Dzisiaj muszę wystąpić przed wami w trzech rolach, a każda jest trudniejsza od poprzedniej. Po pierwsze przemawiam jako trzecia osoba w linii sukcesyjnej, po drugie jako Wielki Sędzia Volteru, a po trzecie — i najważniejsze — jako ojciec zmarłego Fineasa Abraxasa. Teraz mówię jako rodzic. Z jednej strony musimy być publicznie zawsze „bez wosku” w takich sytuacjach, jednak… człowieczeństwo nie stoi z tym w sprzeczności. Według planu Ethenoru po Ferdynandzie Wielkim Mistrzem ma zostać Abraxas, potem Aro, a dalej Łukasz. Fineas Abraxas został przywołany do siebie przez kosmologiczny świat. Nie chciałem tego. Nikt tego nie chciał. Rodzic nie chce przeżyć swojego dziecka — nigdy nie chce. To nasi potomkowie mają nas chować; taka jest kolej rzeczy. Dramat tej sytuacji polega na tym, że Fineasa Abraxasa żegna nie tylko Volter, nie tylko świat czarodziejów. Są tutaj jego rodzice, dziadkowie, pradziadkowie i prapradziadek — władca czarodziejów. Pozostaje mi prosić naszych przodków: zaopiekujcie się moim kochanym chłopcem, bo myśmy nie dali rady.
|Oggi devo stanziarmi davanti a voi in tre ruoli, e ciascuno è più difficile del precedente. Primo: parlo come terza persona nella linea di successione; secondo: come Grande Giudice di Volter; terzo — e soprattutto — come padre del defunto Fineas Abraxas. Ora parlo da genitore. Da un lato, in momenti come questo, ci si aspetta che in pubblico restiamo sempre schietti, senza abbellimenti; eppure… l’umanità non è in contraddizione con ciò. Secondo il disegno di Ethenor, dopo Ferdinando il Grande Maestro dovrebbe essere Abraxas, poi Aro e infine Luca. Fineas Abraxas è stato richiamato dal cosmo, dal mondo cosmologico. Non lo volevo. Nessuno lo voleva. Un genitore non vuole sopravvivere al proprio figlio — mai. Sono i nostri figli che dovrebbero seppellirci; questo è l’ordine delle cose. Il dramma di questa situazione sta nel fatto che Fineas Abraxas non viene salutato soltanto da Volter, né soltanto dal mondo dei maghi. Sono qui i suoi genitori, i nonni, i bisnonni e il suo trisavolo — il sovrano dei maghi. Mi resta solo chiedere ai nostri antenati: prendetevi cura del mio caro ragazzo, perché noi non ce l’abbiamo fatta.
|Today I must stand before you in three roles, and each is harder than the last. First, I speak as the third person in the line of succession; second, as the Great Judge of Volter; and third—and most importantly—as the father of the deceased Phineas Abraxas. Now I speak as a parent. On the one hand, in moments like this, we are expected to be publicly unvarnished—without embellishment; yet… humanity is not in contradiction with that. According to the design of Ethenor, after Ferdinand the Great Master is to be Abraxas, then Aro, and then Luke. Phineas Abraxas was called back by the cosmos, by the cosmological world. I did not want this. No one wanted this. A parent does not want to outlive their child—never. It is our children who are meant to bury us; that is the order of things. The tragedy of this moment is that Phineas Abraxas is being bid farewell not only by Volter, not only by the world of Sorcerers. Here stand his parents, his grandparents, his great-grandparents, and his great-great-grandfather—the ruler of Sorcerers. All that remains for me is to ask our ancestors: take care of my beloved boy, because we could not.
|}

Przemowę Wielkiego Sędziego Volteru przyjęto bardzo dobrze. Pokazał się jako człowiek cierpiący. Komentatorzy zwrócili uwagę na jeden, kluczowy fakt — powiedział, że zawiódł w roli rodzica. Odebrano to jako publiczne przyznanie się do winy ojcowskiej. Całą mowę interpretowano jako lament rodzica nad ciałem dziecka. To dziecko miało go pochować, a nie odwrotnie. Najbliższa rodzina również sprawiała wrażenie zaskoczonej. Nie tego się spodziewali, a już na pewno nie wyznania porażki wychowawczej. Jednak jeszcze większym szokiem okazała się przemowa księcia Aro Volturi Młodszego. Wiedzieli o niej jedynie władca czarodziejów oraz Wielki Sędzia Volteru.

Aro Volturi Młodszy dołączył do ojca, gdy ten odwrócił się w jego stronę. Chłopiec przystanął, gdy mijał trumnę brata. Skinął głową na znak szacunku, a potem wykonał ten sam gest w stronę Ferdynanda. W oddali dało się słyszeć oklaski aprobaty. Według planu Wielki Sędzia Volteru miał wrócić na miejsce, jednak Aro Młodszy złapał go za rękę, prosząc, by został przy nim. To był tak ludzki gest, na który Volturi nie pozwalali sobie publicznie. Łukasz Volturi pozostał przy synu. Objął go delikatnie ramieniem. Ponownie można było usłyszeć oklaski, tym razem znacznie głośniejsze. Tego zachowania absolutnie nie wyreżyserowano. Chwila ludzkiej czułości dodała ciepła ludziom uważanym za zimnych. Aro nabrał powietrza i stanął naprzeciw setek wpatrzonych w niego oczu. Odłożył przygotowaną dla niego kartę z przemówieniem. Ojciec zrozumiał, że będzie to mowa niekontrolowana. Pierwsza w historii przyszłego władcy czarodziejów.

{| class="wikitable" width="100%" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; text-align:center;"
|-
! Wersja Polska
! Wersja Włoska
! Wersja Angielska
|-
|Ja...cię przepraszam braciszku...bardzo tęsknię za Tobą...Nie mam słów...Zawsze chciałem, abyś ty został królem...Ale ty odszedłeś...Mam nie płakać, ale nie potrafię.Fini, mama płacze..tata płacze...my płaczemy wszyscy...to nie jest sprawiedliwe...Jeśli masz możliwość to daj znam znać....że teraz jesteś bezpieczny.Kocham cię bardzo.
|Io... scusami fratellino... mi manchi tanto... tanto... non ho parole...Ho sempre voluto che fossi tu il re... ma te ne sei andato...Dicono che non devo piangere... ma non ci riesco.Fini, la mamma piange.. il papà piange... piangiamo tutti...non è giusto...Se puoi... fammi sapere.... che adesso sei al sicuro.Ti voglio tanto bene.
|I... I’m sorry little brother... I miss you so much... so much... I have no words...I always wanted you to be the king... but you’re gone...They say I shouldn’t cry... but I can’t.Fini, mom is crying.. dad is crying... we’re all crying...it’s not fair...If you can... let me know.... that you’re safe now.I love you so much.
|}

Nie dokończył nawet zdanie gdy głos kompletnie mu się załamał. Nie potrafił ukryć płaczu, ani jak bardzo jest przytłoczony. Chciał przestać być widoczny i ukrył się wtulając do ojca. Łukasz Volturi przytulił go mocno wyraźnie coś szepcąc do ucha. Dodawał mu otuchy jaki był dzielny. Podeszła do nich Izabela Volturi i również ich przytuliła. Volter aż ucichł wpatrzony w tę scenę. Cisza wręcz krzyczała. Każdy zaniemówił. Łukasz Volturi odwrócił się wraz z rodziną i odszedł od pulpitu. Aro Volturi Młodszy dalej płakał. Kolejnym zaskoczeniem dla wszystkich było gdy przytulił trumnę brata. W tej chwili nie liczył się protokół. Emocje dziecka musiały znaleźć ujście. Pozostałe rodzeństwo również nie wytrzymało. Najstarsza z sióstr Agilia przytuliła się do  Aro, po czym przed nim dygnęła. Trwało to trochę czasu zanim wszyscy uspokoili emocje. Warto zwrócić uwagę na reakcje członków rodziny królewskiej. Potem stało się to przedmiotem wielu dyskusji i plotek. Władca czarodziejów ukrył oczy pod chusteczką. Początkowo próbował przestrzegać protokołu, jednak przegrał sam ze sobą. Łzy pokryły całą twarz. Abraxas i Esme wtulili się do siebie. To był bardzo rzadki widok zważywszy na wzajemne stosunki małżeńskie. Esme jest zakochana w rosyjskim prezydencie Władimirze Putinie i jest oskarżana o sprzyjanie Rosji kosztem Volturi. Abraxas z kolei odmawia jakichkolwiek interakcji z małżonką poza tymi wymaganymi przez protokół. Aro Volturi patrzył ze smutkiem i na wnuki i byłą małżonkę. Za to posyłał Katarzynie Akheinie spojrzenia pełne wrogości. To przez nią małżeństwo Aro i Kaliope rozpadło się. Uwiodła go za pomocą magii. W wyniku romansu spłodził dzieci, których los byłby przesądzony gdyby nie [[Przepowiednia Kaliope Merowing|przepowiednia]] mówiąca o narodzinach bliźniaków podbijających wszechświat. Małżonka Fineasa Abraxasa wydawała się być smutna. Widziała ból i stratę, ale jednak ona czuła też ulgę. Jej kat nie żyje, córki nie poznają ojca, ale będą bezpiecznie. Postawa księżnej-małżonki wzbudziła niemałe kontrowersje. Ona jako jedyna nie okazywała oznak smutku. Wręcz była zażenowana tym co widzi. Według relacji chciała potem zwrócić uwagę Aro Volturi Młodszemu, że nie powinien tak się zachowywać. Spowodował rysę na wizerunku rodziny. Wybuchła ostra kłótnia pomiędzy nią a Łukaszem Volturi. Wielki Sędzia Voltery stanął w obronie syna. Kazał jej się nie wtrącać do sfery emocjonalnej Aro. Renata von Habsburg-Lothringen ripostowała, że król nie może się mazać. Usłyszała kilka gorzkich słów, jednak najmocniejszymi były o tym, aby pilnowała swoje praprawnuki. Łukasz Volturi powiedział, że krytyka Natalii Malfoy miała by dla niego większe znaczenie. Zaś ta od księżnej-małżonki ma znaczenie tylko urzędowe, ale rodzinnie nie ma żadnej mocy. Nie miała jej, bo jest tylko małżonką władcy czarodziejów a nie przodkinią Aro Volturi Młodszego.