Edytujesz Umowa dwóch Abraxasów (sekcja)

==Źródła konfliktu==
Od początku istnienia samorządu miasta podstawowym problemem był brak zgody opozycji na fasadową rolę jaką powierzono jej w wyniku [[2013 rewolucja Łukasza|reformy samorządowej]] z 2013 roku. [[Abraxas Volturi]], pomimo silnego wsparcia rodziny, a także [[Styksowie|Styksów]], nie mógł w pełni realizować swoją wizję Rady; podporządkowanie działalności tej instytucji interesom [[Volturi (ród)|rodu Volturi]]. Liderzy opozycji [[Abraxas Cresco]] i [[Xandor Xan]] skutecznie blokowali obrady przez niekończące się dyskusje, podczas których poruszano kwestię braku demokratycznych rządów w Volterze. Blokowanie głosu opozycji powodowało niepokoje w samym mieście. Organizowano pikiety, protesty i demonstracje na rynku, w których uczestniczyło nawet do 50 tysięcy ludzi. Prasa nieczarodziejska w całej Italii opisywała cały konflikt jako rodzaj walki pomiędzy nowoczesnym a staromodnym typem zarządzania stojąc po stronie demokratów. 

Stosunek poszczególnych członków rodu do reform zmienił się diametralnie  – [[Marceli Volturi]] głośno wyrażał swoje negatywne zdanie co do efektów, ale miał świadomość, że to ród musi zapłacić wysoką cenę za lekceważenie potrzeb obywateli. Podobny stosunek miał [[Ferdynand Volturi]], który widział w konflikcie zbrojnym rozwiązanie w sporze pomiędzy Volturi a opozycją. Jednak z jego ust nie padły oficjalne propozycje zmierzające do użycia siły, ale słyszano o tym w kuluarach, co budziło powszechny strach wśród Volteran. Najbardziej rozczarowany postawą przeciwników politycznych w Radzie był [[Łukasz Volturi]], który w znaczniej mierze zbagatelizował, przy tworzeniu reformy administracyjnej brak zgody samorządowców na pełnienie roli fasady. Za te niedopatrzenie groziło mu usunięcie ze wszystkich stanowisk, ale za to jako jedyny wziął jakąkolwiek część winy na siebie. Uważał Xandora Xana i Abraxasa Cresco za osoby chcące uzyskać osobiste bonifikaty na fali kryzysu. Dalsza ich aktywność spadnie do minimum po tym jak zostaną spełnione oczekiwania. Podsumowując prawie cała wina spadła na twórcę reformy za niewłaściwe dobranie przepisów prawnych. Sam Łukasz Volturi stwierdził, że cała jego rodzina ponosi winę, bo tylko on podjął się trudnego tematu.