Edytujesz Układ Utrechcki (VI) (sekcja)

==Tło polityczne==
Sytuacja polityczna w Zjednoczonym Królestwie Niderlandów po roku 1815 była daleka od spokojnej. Dawne dwie części Niderlandów Habsburskich po prawie dwóch wiekach połączono w jeden organizm państwowy. Różnicę pomiędzy nimi były jednak tak wielkie, że nie dało się ich zasypać. W 1820 roku [[Ministrowie Magii Królestwa Niderlandów|minister]] [[Paweł van Hert (1723-1839)| Paweł van Hert]] (1723-1839) zlikwidował resztki austriackiej administracji magicznej. Powołał nową, taką samą jak na Północy. Zmiany bardzo mocno zaniepokoiły Belgów. Obawiali się silnej niderlandyzacji. Przed wybuchem powstania aż 63% urzędników średniego szczebla pochodziło z północy. W 1833 roku [[Aleksander van Zwart (1829-1841)|Aleksander van Zwart]] (1829-1841) uznał, że nowopowstąjaca belgijska administracja magiczna ma prawo do reprezentowania interesów czarodziejów. Król Wilhelm I wpadł przez to w szał. Próbowałnawet aresztować ministra magii, ale interwencja ambasadora [[Mateusz Atrox (1746-1866)|Mateusza Atrox]] zapobiegła temu. Władca za to utrudniał działania ministerstwa wszędzie gdzie tylko mógł. Doprowadził do tego, że to urzędnicy królewscy decydowali o sprawach magicznych. Ambasada początkowo traktowała sprawę z przymrużeniem oka. Jednak wraz z zaostrzająca się sytuacją polityczną w tej części Europy pokłady cierpliwości rodu Volturi wobec Wilhelma I co raz bardziej ulegały wyczerpaniu. Nie chodziło o samych holenderskich czarodziejów a o brak zgody na rozszerzenie działalności ambasady na Królestwo Belgów. Wilhelm I groził nawet zerwaniem stosunków dyplomatycznych. Gdy w 1839 roku czarodzieje wybrali [[Aleksander van Hert (1745-1856)|Aleksandra van Hert]] (1745-1856) to został aresztowany za objęcie urzędu niezgodnie z wolą monarchy. Styksowie uwolnili go nazajutrz. Pełnił swoją funkcję tylko dzięki ochrony Volturi. Wybuchł kryzys polityczny w kraju. Nie tylko przez napięte stosunki z czarodziejami, które objawiały się obsadzaniem nieczarodziejami magicznych urzędów, ale ogromne zapędy absolutystyczne Wilhelma I i wreszcie kryzys ze stosunkami z rodem Volturi. Ostatecznie [[Lucjusz Volturi]] (1747-1850) doprowadził do abdykacji króla. Dzięki temu rozwiązano belgijski problem dyplomatyczny na mocy [[Pakt brukselski|paktu brukselskiego]]. Minister Aleksander van Hert z nieufnością podchodził do Wilhelma II. Nie podejmował żadnych działań zmierzających do normalizacji stosunków z monarchą. W 1843 roku ponownie wybrano go na ministra. Wówczas to doszło do pierwszego spotkania Wilhelma II i Aleksandra van Herta na zamku w Amsterdamie. Obie strony obiecały, że będą dążyć do zaufania i wspólnych rządów. W latach 1844-1845 prowadzono rozmowy o ustalenie wspólnych obszarów działania. W dniu 27 grudnia 1845 roku podpisano preliminaria do szóstego układu:
* 1/3 podatków czarodziejów wraca do ministerstwa
* Powstaje niezależna magiczna policja, która przejmuje nadzór nad magiczną społecznością. W ministerstwie powstaje departament policji. 
* Powstaje magiczne sądownictwo we współpracy z rodem Volturi.
* Państwo prowadzi politykę zagraniczną, z tymże czarodzieje mają prawo w niej współuczestniczyć jeśli ich dotyczy.