Edytujesz Pogrzeb Fineasa Abraxasa Volturi (sekcja)

=Wypadek i śledztwo=

W dniu 1 lipca 2025 roku szkolna wyprawa spływowa uczniów Durmstrangu na rzece Nenana na Alasce, pierwotnie planowana jako trasa „łatwa” z trudniejszymi odcinkami, zakończyła się katastrofą na jednym z najgroźniejszych fragmentów nurtu. Grupa C, prowadzona przez [[Fokus Aulele|Fokusa Aulele]], poprzedniego dnia (30 czerwca) przepłynęła pierwszy etap w warunkach pozornie sprzyjających, jednak [[Styksowie|styksowie]] w raportach odnotowali niezgodności z mapą oraz szybkie podnoszenie się poziomu wody w rejonie infrastruktury; wśród uczniów pojawił się również pomysł pozostawienia różdżek w obozie, aby „sprawdzić się fizycznie”, co – jak później ustalono – pozbawiło ich jedynego realnego narzędzia obrony. Nad ranem 1 lipca poziom rzeki gwałtownie wzrósł, a grupa – zmuszona do ucieczki – weszła w odcinek uznawany za „spokojny”, w rzeczywistości zakazany i skrajnie niebezpieczny; Fokus Aulele podejmował próby ratunkowe z użyciem magii (m.in. zaklęć bombardujących, próby wytworzenia huraganu oraz wylewitowania pontonu na półkę skalną), a następnie próbował wezwać pomoc czerwonymi iskrami, jednak wyczerpanie, zimno i warunki uniemożliwiły utrzymanie koncentracji. Ponton runął do wody, a uczestników porwał rwący nurt; Fineas Abraxas Volturi na krótko wypłynął na powierzchnię, po czym został wciągnięty na dno i doznał serii uderzeń o skały, ginąc wskutek odniesionych obrażeń, w tym śmiertelnego urazu karku, a jego ciało popłynęło w dół rzeki wraz ze zwłokami kolegów i opiekuna. O poranku właściciel infrastruktury, James Mitchell, po sygnałach od innych kajakarzy o zniszczonym mostku i zalanych polanach uruchomił alarm oraz poszukiwania z użyciem helikopterów; stan rzeki określano jako ponadnormatywny, a teren wzdłuż koryta był częściowo zalany. W trakcie akcji odnaleziono ciała uczestników wyprawy; jeden z uczniów, Aleksandriej Andrejew, który wcześniej nagrywał przebieg spływu, został wyciągnięty żywy, ciężko ranny, natomiast zgon księcia Fineasa Abraxasa Volturi potwierdzono, a jego zwłoki natychmiast objęto ochroną styksów. Informacja o tragedii uruchomiła w Volterze stan najwyższej gotowości i zapoczątkowała działania zmierzające do sprowadzenia ciała oraz przygotowań do pochówku.

W następstwie katastrofy jurysdykcję nad sprawą przejął Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi, powołując się na postanowienia umowy pomiędzy rodem Volturi a Stanami Zjednoczonymi oraz na formalne zrzeczenie się prowadzenia śledztwa przez szeryf okręgu Denali. Dochodzeniem objęto śmierć Fineasa Abraxasa Volturi oraz pozostałych ofiar wyprawy, a równolegle pani Burrows została aresztowana i skazana na sto dni pozbawienia wolności w Azkabanie za atak na Wielkiego Sędziego Volteru. Po zakończeniu czynności stronie amerykańskiej przekazano kilkunastostronicowy raport, w którym nie postawiono nikomu zarzutów, wskazując środowisko naturalne i gwałtowny żywioł jako główną przyczynę katastrofy. W końcowej części raportu Wielki Sędzia Volteru uzasadnił umorzenie śledztwa brakiem podstaw prawnych do wystosowania oskarżeń wobec właściciela obiektu, nauczycieli oraz dyrekcji szkoły, stwierdzając, że Fineas Abraxas Volturi zginął w wieku piętnastu lat, dziesięciu miesięcy i szesnastu dni w katastrofie naturalnej.