Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ds. Hiszpanii (III)

III Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ds. Hiszpanii - dokument wydany przez Henryka Cullena w dniu 1 października 1775 roku, na mocy którego liczba wyborców zwiększyła się dziesięciokrotnie.

W połowie XVIII wieku magiczna klasa średnia uzyskała zdecydowanie większe majątki niż szlachta. Minister Karol Maria Burboński (1705-1769) we wrześniu 1763 roku w czasie obrad parlamentu czarodziejów stwierdził, że należy doprowadzić do odnowy administracji magicznej. Zapodziewał wsparcie dla społeczności magicznej nie pochodzącej ze szlachty, aby pełnili urzędu w terenie, a także przy ministrze magii. Uważał, że poszerzenie aparatu pozwoli na powstanie hiszpańskiego magicznego narodu. Jego następca - Sylweriusz Rahl w 1768 roku wydał dekret pozwalający obejmować urzędu nie-szlachcicom. Natychmiast swoje weto zgłosił król Karol III Burbon. Nie wyobrażał sobie, aby zaprowadzać demokrację w państwie władzy absolutnej. Ambasador Cadmus Koniecpolski (1725-1813) w osobistej rozmowie z monarchą zapewnił, że Volturi będą bronić dobrych decyzji czarodziejów. Na pytania Burbona, dlaczego Volter nie wprowadził demokracji u siebie w stolicy nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Nie mniej dwór nie podjął żadnych działań. W latach 1772-1774 utworzono w całym kraju gminy czarodziejskie.

Zarządzenie nakazywało:

• Wszyscy czarodzieje płci męskiej powyżej 21 roku życia otrzymają bierne i czynne prawa wyborcze.
• Raz na cztery lata czarodzieje wybierają 99 przedstawicieli do parlamentu czarodziejów.
• Kadencja ministra magii wynosi trzy lata i tylko jeden raz można zostać ponownie wybrany.
• Kandydat musi uzyskać 8 tysięcy podpisów by ubiegać się o urząd.
• Wybory na ministra magii zarządza parlament, które muszą się odbyć co najmniej 45 dni przed końcem kadencji, a w razie opróżnienia urzędu 30 dni od nastania wakatu.
• Wybory do parlamentu zarządza minister magii na co najmniej 75 dni przed końcem jego kadencji.