Xystus von Falkenberg

Xystus Jan Michał von Falkenberg - (17 września 1869 w Berlinie-13 kwietnia 1955 w Durmstrangu), czarodziej półkrwi, jedyny syn Jana von Falkenberga (1845-1938) i nieczarodziejki Anny von Falkenberg (1847-1916). Wychowawca książąt rosyjskich, następnie nauczyciel i Dyrektor Durmstrangu.

W latach 1880-1888 chodził do Szkoły Czarnej Magii w Durmstrangu. Edukację zakończył z wynikiem celującym. Za namową ojca próbował swoich sił w dyplomacji, jednak szybko zarzucił to. Nie czuł się dobrze wśród tak bardzo skostniałych zasad i ludzi. W wieku 21 lat rozpoczął pracę w szkole dla arystokratów w Rzymie. Falkenberg, pomimo świetnego przygotowania nie znalazł tam swojego miejsca. Wypominano mu słabe pochodzenie i wygląd. Był drobnym mężczyzną, niezbyt przystojnym. W 1896 roku został prywatnym nauczycielem książąt rosyjskich na zlecenie cara Mikołaja II. W tym czasie oprócz świetnego poznania języka rosyjskiego czy polskiego musiał zmierzyć się z bardzo twardymi warunkami bytowania. Mróz zahartował go, a pojedynki wyćwiczyły jego szybkość. W czasie rewolucji z lat 1905-1907 poparł otwarcie carat. Uczestniczył w tłumieniu zgrupowań przeciwko Mikołajowi II. Dzięki temu sam monarcha powierzył mu magiczną edukację swoich dzieci. Było to czysto teoretyczne lekcje, ponieważ że żadne z książąt nią nie władało. Miało im to pomóc w przyszłości w rozumieniu kooperacji obu światów. Xystus pełnił swoje obowiązki aż do internowania w 1915 roku. Jako Niemiec, a tym samym wróg Rosji, nie miał mieć prawa wychowywać dzieci monarchy. Uwolniono go dopiero po trzech latach więzienia. Już w 1920 roku zatrudnił się w szkole Czarnej Magii w Durmstrangu jako nauczyciel łaciny. Xystus był bardzo zaangażowany w życie placówki. W ciągu kilku lat został wicedyrektorem. Wraz z upływem upływem kadencji Marka Rivendell grono nauczycielskie wybrało go na jego następcę. W latach 1926-1931 prowadził pracę porządkowe i remont dormitoriów. Wyposażył sale lekcyjne w najnowszy sprzęt. W 1929 roku wrócił do nauczania łaciny, ponieważ nastąpił wakat. Po zakończeniu kadencji zastąpiła go Hermiona Potter, a sam Xystus pozostał na dotychczasowym stanowisku. W wieku 75 lat przeszedł na emeryturę nauczycielską.

Zmarł w dniu 13 kwietnia 1955 roku w okolicach Durmstrangu w wieku 86 lat.

Poprzednik Marek Rivendell

Dyrektorzy Durmstrangu 1926-1931

Następca Hermiona Potter