Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1852

Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1852 - piąta elekcja bułgarskich czarodziejów, podczas których bułgarscy czarodzieje wybierali 49 przedstawicielu do swojego parlamentu - Rady Generalnej. Głosowanie miało miejsce w ostatnią niedzielę miesiąca. Przypadała ona na 27 czerwca. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwali konsulowie Łukasz Vulk (1737-1855) i Wasyl Cherno (1740-1860). Ze strony volterowskiej był Wielki Sędzia Volteru Nigellus Volturi (1797-1901). Na miesiąc przed elekcją rozpoczęto przygotowania - spis ludności, druk kart do głosowania, zorganizowanie lokali wyborczych. Bułgaria liczyła 2 miliony 918 tysięcy, natomiast społeczność czarodziejów 285 145 osób. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługiwało tym, którzy ukończyli 21 w chwili dokonania spisu wyborców. Kraj podzielono na trzy okręgi wyborcze: warneński, sofijski i tyrnowski.

Nr	Okręg	Liczba mieszkańców	Procent w skali kraju	Liczba wyborców	Procent w skali kraju	Liczba mandatów
1	Warneński	117219	41,11%	92151 (78,99% populacji)	42,36%	21 mandatów
2	Sofijski	98862	34,67%	76242 (77,12% populacji)	35,05%	17 mandatów
3	Tyrnowski	69064	24,22%	49153 (71,17% populacji)	22,59%	11 mandatów
Łącznie		285145	100%	217546	76,23%	49 mandatów

Wielki Sędzia Volteru w dniu 25 maja ogłosił podział mandatów pomiędzy okręgami. Volturi przy tworzeniu listy wyborców używali dwóch cenzusów – miejsca zamieszkania i wieku. W porównaniu do 1848 roku tutaj nic nie uległo zmianie. Okręg warneński wprowadził 21 mandatów. Liczba mieszkańców wzrosła o 1,09% ze 115955 do 117219 czarodziejów. Czynne i bierne prawo wyborcze posiadało 78,99% społeczeństwa. 92151 czarodziejów odpowiadało 42,36% w skali całego kraju. Różnica pomiędzy 1848 a 1852 rokiem wynosiła zaledwie 303 osoby, a przyrost 0,33%. Volturi w dokumentacji zanotowali, że społeczeństwo w okręgu warneńskim co raz bardziej starzeje się. Okręg Sofijski będący domeną rodu Vulków od wielu lat przeżywał duży przyrost naturalny. Liczba mieszkańców wzrosła o 0,96% z 97922 do 98862 osób. Prawa wyborcze posiadało 76242 czarodziejów, co stanowiło 77,12% populacji. W porównaniu do roku 1848 roku liczba wyborców zwiększyła się z 74342 do 76242 osób. Przyrost wyniósł 2,56%. Okręg Sofijski wprowadzał 17 posłów do Rady Generalnej, co odpowiadało 35,05% całej populacji. Volturi zanotowali, że w okręgu sofijskim rodzi się najwięcej dzieci przez co spada im liczba osób posiadających prawa wyborcze. To z kolei przekłada się na liczbę mandatów w parlamencie czarodziejów. Okręg tyrnowski w dalszym ciągu był miejscem imigracji społeczności magicznej z dużą ilością dzieci z pozostałych terenów Imperium Osmańskiego. Liczba mieszkańców wzrosła z 67972 do 69064 osób. Przyrost wyniósł 1,60%. Przełożyło się to także na zwiększenie się liczby wyborców z 46765 do 49153. Różnica wynosi aż 5,11%. Nie miało to ostatecznie przełożenia na liczbę mandatów. Do Rady Generalnej wprowadzali 11 posłów. Podział mandatów tym razem nie wywołał negatywnej reakcji u konsulów. Nauczeni przeszłością postanowili skupić się na polityce wewnętrznej. Należy podkreślić, że sytuacja polityczno-społeczna uległa zmianie, pomimo że w kraju nie wybuchła Wiosna Ludów. Z Bułgarii w samym 1848 roku wyjechało na fronty blisko 10 tysięcy czarodziejów, aby walczyć w Niemczech, Austrii, Italii czy na Węgrzech. Ci ludzie mieli około 18-30 lat. Po raz pierwszy w Europie Zachodniej mieli styczność z liberalizmem i prawem do wolności. W 1850 roku grupa czarodziejów walczących we Francji utworzyła Stronnictwo Demokratyczne. Żądna inna fakcja nie przejęła się tym faktem. Jednakże członkami tej grupy byli właśnie młodzi ludzie, którzy dopiero co wchodzili w dorosłe życie. Stanowili lekceważoną grupę społeczną. Dwie dominujące fakcje uważały, że albo poprą konsulów, albo nacjonalistów. Pierwsze efekty lekceważącej polityki można było zauważyć w trakcie tych wyborów.

Nr	Okręg	Liczba wyborców	Procent w skali kraju	Wydane Karty	Frekwencja
1	Warneński	92151	42,36%	79999	86,81%
2	Sofijski	76242	35,05%	66112	86,71%
3	Tyrnowski	49153	22,59%	39998	81,34%
Łącznie		217546	76,23%	186109	86,93%

Lokale wyborcze otwarto o godzinie 8. Volturi wysłali 150 obserwatorów, po 50-ciu na każdy okręg. Sułtan Abdülmecid I (1823-1861) wysłał 41 swoich przedstawicieli – tak jak poprzednio 2/3 z nich rozlokowano w okręgu warneńskim i sofijskim. Uprawnionych do oddania głosu było 217546 czarodziejów. Jest to wzrost o 2,16%. W samych wyborach wzięło udział 186109 osób. W porównaniu do sytuacji sprzed czterech jest znacząca różnica. Różnica wyniosła 34088 obywateli, czyli 21,99%. W poszczególnych okręgach wyniosła ona: 86,81% w warneńskich, 86,71% w sofijskim, 81,64% w tyrnowskim. Największa różnica była w okręgu numer dwa. Przez te cztery lata najmłodsze pokolenie z ogromnego wyżu demograficznego uzyskali prawa wyborcze. Kolejną grupą byli to byli żołnierze z frontów Wiosny Ludów. W okręgu sofijskim wydano 66112 kart. W okręgu warneńskim wydano 79999 kart. O 1854 roku więcej niż w 1848 roku, czyli 2,37%. Frekwencja wyniosła 86,81%. W okręgu tyrnowskim wydano 39998 kart z 49153. Frekwencja wyniosła 81,34%. Zarówno Volturi, jak i konsulowie byli mocno zdziwieni skokowym wzrostem zainteresowania wyborami. W samej elekcji startowały cztery stronnictwa. Świeżo powołane Stronnictwo Demokratyczne było uważane, że może zdobyć maksymalnie 2-3% głosów w skali okręgu. Konsulowie zdecydowanie skupiali się na pokazaniu co do tej pory zostało zrobione dla czarodziejów. Akcentowane zmniejszenie różnic społecznych pomiędzy Sofią, Warną a Tyrnowem. Ta ziemia tak zwana niczyja oddzielała od siebie władztwa obu rodów. Był to też pierwszy okręg, w którym Stronnictwo Konsularne traciło zwolenników. Stronnictwo Nacjonalistyczne próbowało zgarnąć tych ludzi proponując bułgaryzację czarodziejów. Młodzi ludzie chcieli zdecydowanie czegoś innego. Pragnęli gwarancji wolności. W 1852 roku Stronnictwo Demokratycznie w dalszym ciągu było w powijakach. Nie wszędzie dochodzili do głosu. Zwłaszcza w ośrodkach wiejskich po prostu nie dopuszczano ich do głosu. Kolejnym problemem jaki mieli to brak wyrazistego przywództwa. Każdy z kandydatów skupiał swoich wyborców tworząc w ten sposób swoją część stronnictwa. Konsulowie oponowali przeciwko rejestracji kolejnych pretendentów do parlamentu czarodziejów. Uzasadniali to troską, aby z wyborów, święta demokracji, nie zrobić szopki. Podobne stanowisko prezentowali Turcy, ale inaczej to uzasadniali. Uważali działalność Demokratów za wywrotową. Nie mogli jednak ich aresztować, ponieważ Wielki Sędzia Volteru zezwolił im na start na równych zasadach.

Wyniki

Podział mandatów w okręgach

	Okręg Warneński	Okręg Sofijski	Okręg Tyrnowski
Liczba mandatów	21	17	11
Rozkład głosów	Stronnictwo Konsularne: 62104 głosy/17 mandatów (77,63%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 13221 głosów/3 mandaty (16,53%) Stronnictwo Pro-tureckie: 3100 głosów/1 mandat (3,88%) Stronnictwo Demokratyczne: 1500 głosów/0 mandatów (1,88%) Głosy nieważne: 74 głosy (0,09%)	Stronnictwo Konsularne:47998 głosów/12 mandatów (72,60%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 10010 głosów/3 mandaty (15,4%) Stronnictwo Demokratyczne: 4949 głosów/1 mandat (7,49%) Stronnictwo Pro-tureckie:3005 głosów/1 mandat (4,54%) Głosy nieważne: 160 głosów (0,24%)	Stronnictwo Konsularne: 20003 głosy/6 mandatów (50.01%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 9998 głosów/3 mandaty (25%) Stronnictwo Demokratyczne: 5255 głosów/1 mandat (13,14%) Stronnictwo Pro-tureckie: 4699 głosów/1 mandat (11,75%) Głosy nieważne: 49 głosów (0,11%)
Posłowie	Stronnictwo Konsularne: 1. Stefan Cherno (1765-1871) - 5210 głosów (8.39%, 5 raz) 2. Aleksander Garvan (1810-1922) - 5114 głosów (8.23%, 5 raz) 3. Maksym Svinar (1804-1881) - 5112 głosów (8.23%, 3 raz) 4. Chlodwig Sharkazy (1801-1897) - 2104 głosy (3.39%, 5 raz) 5. Waleriovski, Evangelion (1818-1909) - 1999 głosów (3.22%, 2 raz) 6. Anna Polska (1797-1880) - 1994 głosy (3.21%, 2 raz) 7. Vladislav Ferros (1787-1866) - 1993 głosy (3.21%, 5 raz) 8. Adalbert Suchodolski (1797-1884) - 1990 głosów (3.20%, 5 raz) 9. Sofokles Suchodolski (1821-1912) - 1988 głosów (3,20%) 10. Girionus Dagobarius (1799-1912) - 1971 głosów (3.17%, 5 raz) 11. Alexander Kastevski (1812-1913) - 1881 głosów (3.03%. 3 raz) 12. Aleksander Gołubin (1785-1883) - 1874 głosy (3.02%. 4 raz) 13. Maksym Guszter (1800-1866) - 1850 głosów (2.98%) 14. Metody Cherno (1793-1893) - 1841 głosów (2.96%, 5 raz) 15. Ludmiła Varkovska (1803-1918) - 1833 głosy (2.95%, 2 raz) 16. Danael Lubkovski (1805-1907) - 1811 głosów (2,92%) 17. Iwan Cherno (1827-1908) - 1794 głosy (2,89%)	Stronnictwo Konsularne: 1. Cyryl Vulk (1795-1922) - 3020 głosów (6.29%, 5 raz) 2. Aleksander Vulk (1823-1933) - 2994 głosy (6.24%, 2 raz) 3. Eugeniusz Vulk (1767-1874) - 2971 głosów (6.19%, 5 raz) 4. Dietrich Arendt von Falkovsky-Golukhovsky (1790-1867) - 1999 głosów (4,16%, 5 raz) 5. Barnabasz Bubko (1797-1865) - 1912 głosów (3.98%, 3 raz) 6. Bohatyr Briozoski (1782-1864) - 1889 głosów (3,94%, 2 raz) 7. Maletnik Błoharusky (1800-1900) - 1810 głosów (3.77%, 5 raz) 8. Aleksander Chałubin (1819-1891) - 1777 głosów (3.70%, 2 raz) 9. Michaił Ciotyka (1795-1900) - 1722 głosy (3.59%, 2 raz) 10. Michaił von Falkovsky-Golukhovsky (1813-1944) - 1666 głosów (3.47%, 2 raz) 11. Julius Figl (1805-1876) - 1601 głosów (3.34%, 5 raz) 12. Michaił Kaliszczak (1809-1894) - 1599 głosów (3,33%)	Stronnictwo Konsularne: 1. Michaił Federovski (1808-1887) - 1105 głosów (5.52%, 5 raz) 2. Sylwester Bykovski (1815-1909) - 1088 głosów (5.44%, 2 raz) 3. Maurycy Ittos (1810-1924) - 1000 głosów (5.00%, 3 raz) 4. Aleksander Ferlikovski (1812-1915) - 911 głosów (4.55%, 5 raz)
	Stronnictwo Nacjonalistyczne 1. Albert Gligan (1802-1907) - 1668 głosów (13.21%, 2 raz) 2. Aleksander Govrit (1774-1885) - 1660 głosów (12,56%, 4 raz) 3. Albert Sirnov (1815-1897) - 1551 głosów (11,73%)	Stronnictwo Nacjonalistyczne 1. Aleksander Komarov (1777-1857) - 1661 głosów (16.59%, 3 raz) 2. Rusłan Klimoshevski (1802-1858) - 1441 głosów (14,39%) 3. Wiktor Komarov (1804-1893) - 1226 głosów (12,25%)	Stronnictwo Nacjonalistyczne: 1. Bernard Sisko (1818-1942) - 908 głosów (9.08%, 2 raz) 2. January Sisko (1792-1888) - 907 głosów (9.07%, 3 raz) 3. Anna Hornberg (1796-1902) - 901 głosów (9.01%, 2 raz)
	Stronnictwo Pro-tureckie: 1. Osarius Gavarotski (1800-1892) - 1550 głosów (50%, 4 raz)	Stronnictwo Pro-tureckie: 1. Mahmud Zarakwis (1799-1866) - 1999 głosów (66.52%, 2 raz)	Stronnictwo Pro-tureckie: 1. Mu'ammar Totodis (1825-1940) - 1707 głosów (36,33%)
	Stronnictwo Demokratyczne: Nie wprowadzili mandatów.	Stronnictwo Demokratyczne: 1. Maria Xaron (1820-1933) - 1899 głosów (38,37%)	Stronnictwo Demokratyczne: 1. Etella Rovierti (1817-1909) - 1004 głosy (19.11%)

Wygrana stronnictwa konsularnego dla nikogo nie była niespodzianką. Zdobyli łącznie 35 mandatów. Stronnictwo Nacjonalistyczne powiększyło swój stan posiadania z 8 do 9. Turcy natomiast w nowym rozdaniu posiadali 5 mandatów. Natomiast wielkim zaskoczeniem dla wszystkich było wprowadzenie przez Demokratów dwóch posłów. Oficjalne wyniki ogłoszono w dniu 1 lipca. Łukasz Vulk nazajutrz zatwierdził wyniki wyborów. Inne zdanie miał Wasyl Cherno wykazywał ogromne niezadowolenie. W jego ocenie posłowie Demokratyczni są dla niego obrazą majestatu. Postanowił skorzystać z prawa weta, o czym powiadomił Wysoką Portę. Unieważnił w ten sposób decyzję Łukasza Vulka. Wysoka Porta w dniu 6 lipca zakomunikowała Volterowi, że ekskluzywa rodu Cherno oficjalnie wpłynęła do sułtana Abdülmecida I. Władca Turcji nie chciał w żaden sposób nie chciał podejmować decyzji. Nazajutrz wysłał prośbę do Wielkiego Sędziego Volteru, aby on podjął samodzielnie decyzję. Nigellus Volturi (1797-1901) osobiście teleportował się Tyrnowa. Wezwał do siebie Łukasza Vulka i Wasyla Cherno. Spotkanie zakończyło się awanturą. Wielki Sędzia Volteru wyraził swoje niezadowolenie z powodu nieposzanowania wyników wyborów. Tak więc konsulowie w dniu 13 lipca zatwierdzili elekcję. Nigellus Volturi nazajutrz zatwierdził wybory. Wyznaczył początek kadencji nowego parlamentu na 2 sierpnia. Przewodniczącym został Maksym Guszter (1800-1866) po dwutygodniowych negocjacjach.

Po śmierci Łukasza Vulka w 1855 roku Eugeniusz Vulk przestał pełnić funkcję posła. Jego miejsce pozostało nieobsadzone.

Zobacz też

• Posłowie Rady Generalnej Bułgarii