Wybory Ministra Magii Islandii (1973)

XIII wybory Ministra Magii Islandii - miały miejsce w dniu 26 lutego 1973 roku w związku z rezygnacją ministra Eryka Lukanosa. Uprawnionych do głosowania 18014 czarodziejów. Z tego 16789 wzięło udział. Frekwencja wyniosła 93,20% i należała do jednych z najwyższych. Było dwoje kandydatów: Hieronim Merowing, popierany przez Lukanosów, a także Lórelei Valdemardóttir, której premier Islandii Jack Lynch i prezydent Stanów Zjednoczonych Richarda Nixona. Od czasu rezygnacji Eryka Lukanosa Lórelei była główna faworytką tej elekcji. Propagowała otwartą politykę opartą na sojuszu z Amerykanami. Przedstawiała się jako sceptyczka potencjalnej interwencji zbrojnej rodu Volturi. Hieronim Merowing twierdził, że wszystko należy robić powoli. Publicznie stwierdził, że gdy tylko ktoś z potomków uchodźców wejdzie do Volteru naruszy ich strefę komfortu. Oponenci wypominali mu powiązania z rodem Lukanosów, jego małżonką była Dorothea Lukanos, córka Eryka Lukanosa.

Sytuacja uległa zmianie gdy w dniu 20 lutego na granicy volterowsko-włoskiej styksowie aresztowali grupę jedenastu Islandczyków. Oskarżono ich o złamanie warunków z 1661 roku. Skazano ich na śmierć bez procesu. Wyrok wykonano tego samego dnia. Islandia pokryła się żałobą narodową. Dotychczasowe buńczuczne młode pokolenie zamilkło. Wstrzymano oddech. Nagle wybuchła panika przed interwencją rodu Volturi. Ministerstwo magii masowo odbierało przepustki na wyjazdy zagraniczne. Kampania wyborcza po prostu zamarła. kilka gazet nieśmiało sugerowało nawet odwołanie wyborów i unieważnienie rezygnacji Eryka Lukanosa. Zdecydowanie przeciwko temu wystąpił szef rządu i sam był minister magii odrzucił taką możliwość.

Czarodzieje tłumnie poszli do urn. Wyniki wyborów zaskoczyły nawet samych zainteresowanych. Elekcję wygrał Hieronim Merowing z 14112 głosami.