Układ z Volteru (1669)

Układ volterowsko-kopenhadzki - bilateralna umowa międzynarodowa zawarta w dniu 2 stycznia 1669 roku przez Ministra Magii Danii Oskara Engelberga (1619-1732) i Seniora rodu Volturi Romulusa Volturi (1558-1671). Volter uznał Radę jako jedyne przedstawicielstwo czarodziejów w Królestwie Danii. Zagwarantował ochronę przed agresją ze strony władcy państwa, który bardzo niechętnie patrzył na organizujących się czarodziejów. Volterowskim obserwatorem na miejscu był ambasador. Do jego zadań należało m.in ocena zagrożenia wobec zawartego układu. Układ z 1669 roku stanowił więc podstawy do zawarcia umowy z monarchą. We wrześniu 1672 roku Oskar Engelberg i król Chrystian V podpisali porozumienie, na mocy którego duński minister magii uzyskał wewnętrzną autonomię w ramach państwa, a także szeroki immunitet. W zamian za to czarodzieje płacili podatki ustalane przez władcę.