Układ z Pozsony

Układ z Pozsony - umowa bilateralna pomiędzy rodem Volturi a Królestwem Węgier będącym częścią dualnej monarchii austrowęgierskiej podpisana w dniu 4 sierpnia 1868 roku w Pozsony, obecnie Bratysława, na jej mocy przywrócono stosunki dyplomatyczne po ponad trzech wiekach przerwy.

W 1866 roku Austria przegrała wojnę z Prusami, tym samym zaczęła się realizować wizja małoniemieckiego zjednoczenia Niemiec pod przewodnictwem Prus. Związek Niemiecki został rozwiązany za zgodą Franciszka Józefa I. W 1868 roku oddzielono niemiecką placówkę dyplomatyczną od austriackiej. W 1867 roku powstało dualne państwo Austro-Węgier. Na wniosek strony austriackiej i węgierskiej rozpoczęto negocjacje by nawiązać stosunki dyplomatyczne na linii Volter-Budapeszt. Austriacy byli gotowi na ogromne ustępstwa byle by ich pozycja nie została jeszcze bardziej umniejszona. Juliusz Volturi pragnął by w regionie panowała równowaga, dlatego zaproponował Wiedniowi łagodne warunki. Ambasador odpowiada tylko za węgierską część państwa, stoi na straży praw magicznych, jest łączniem pomiędzy Węgrami, królem a Volturi. Kadencja ministra wynosi 8 lat. Układ obowiązuje do dnia dzisiejszego z tym, że w 1920 roku Leopold Volturi i regent Miklós Horthy podpisali Renovatio ad Posnaniae w Poznaniu uznając, że rzeczywista przerwa w stosunkach dyplomatycznych w czasach Republiki Rad nigdy nie miała miejsca. W listopadzie 1944 roku Niemcy nakazali Węgrom wycofać się z jakiejkolwiek współpracy z ambasadą. W czerwcu 1945 roku Sowieci i Volturi podpisali w Budapeszcie dodatek do układu podkreślając, że Ukłąd z 1868 roku obowiązuje z niewielkimi zmianami.