Sanctio Pragmatica de Femina Succesore

Sankcja pragmatyczna dla żeńskiej sukcesji rodu Capuleti - rodowy dokument wydany przez seniora rodu Capuleti Kazimierza Capuleti w dniu 22 marca 1819 w celu zabezpieczenia praw swojej córki Katarzyny przed zakusami podziału majątku przez pozostałych członków Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi. Sam dokument był dla nich szokiem, ale żadna ze stron nie oponowała, ponieważ ród Volturi nic nie zrobił. Sankcja wprowadzała:

• Dziedziczenie urzędu seniora przez kobiety, jeśli nie ma innych męskich krewnych spokrewnionych maksymalnie do drugiego stopnia ze zmarłym poprzednikiem;
• Potomkowie "matris-familiae" muszą nosić nazwisko Capuleti;
• Małżonek "matris-familiae" musi być czarodziejem czystej krwi z rodowodem dwóch pokoleń;

Sankcję próbowano kilkukrotnie podważyć. Chcieli to zrobić przede wszystkim dalecy krewni Kazimierza Capuleti, ponieważ mogliby odziedziczyć nie tylko majątek, ale też ważne kontakty handlowe z Wenecją. W dniu 14 grudnia 1864 roku Wielka Sędzina Volteru Helena Volturi ogłosiła, że prawo wydane w 1819 roku ma w pełnię mocy prawnej. Sankcja zadziała w 1895 roku wraz z objęciem funkcji seniora przez Katarzynę. Jej małżonkiem został ubogi czarodziej Aleksander Roncalli (1790-1855). Pozbawiono go jakiegokolwiek wpływu na politykę, a także na wychowanie dzieci. Do śmierci nosił nazwisko żony, jednak nie został pochowany w grobowcu rodu, tylko na cmentarzu komunalnym. Potomstwo używało nazwisko Capuleti. W dniu 31 stycznia 2017 roku narodziła się Katarzyna Capuleti potencjalnie kolejna osoba mogąca skorzystać z sankcji jeśli nie będzie miała brata.