Samir Afrazhi

Samir Mahmud Afrazi - (ur. 5 października 1966 w Kinszasie, Demokratyczna Republika Konga) Czarodziej nieznanego statusu krwi, belgijski polityk pochodzenia kongijskiego, imam Brukseli, a także Minister Magii Belgów w latach 2012-2016.

Biografia

Urodził się w Kinszasie jako jeden z czternaściorga dzieci Thomasa Afrazhi (1940-1997). W 1975 roku przybył wraz z rodziną do Brukseli. W wieku jedenastu lat rozpoczął magiczną edukację. Było to o tyle ryzykowne, dlatego, że islam zakazuje czarowania. Mimo wielu przeciwności egzaminy końcowe zdał na ocenę bardzo dobrą. W latach 1985-1990 studiował nauki koraniczne. Od 1991 roku nauczał w głównym meczecie w Brukseli. Trzy lata później wydalono go, ponieważ nie wyrzekł się magii. Pracował w hotelu Sheraton. W wyborach do rady czarodziejskiej okręgu Bruksela wystartował po namowach kolegów. Brakowało im jednej osoby na liście. I to własnie Samira wybrano niespodziewanie do tego organu. Zaskoczyło to nie tylko jego kolegów, ale i przeciwników islamu. Na obradach rady postulował zgodną koegzystencję czarodziejów i muzułmanów. Uważał, że jego społeczność zamykając się na magię sama zamyka siebie w odmętach czerni. W 2000 roku rozpoczęto kampanię w gettach, aby czarodzieje wyszli z ukrycia. Zagwarantowano im bezpieczeństwo i rozwój. Przyniosło to niewielki efekt. Już wówczas społeczność była hermetyczna. Muzułmanie uważali go za zdrajcę. Natomiast znaczna część Belgów miała inne zdanie. Z biegiem czasu uważano, że jest świetnym kandydatem na ministra magii. Wszystkim naokoło imponował swoimi liberalnymi poglądami. W 2008 roku po raz pierwszy kandydował na ministra magii. Przegrał je z walczącym o drugą kadencję Achillesem de Slang. Mimo to został powołany w skład magicznego rządu Belgii. Odpowiadał za stosunki z muzułmanami. W 2011 roku został wiceministrem magii. W następnym roku kandydował na ministra. Wygrał je uzyskując 62% głosów. W latach 2013-2014 prowadził kampanię "zero ekstremizmu". Walczył z udziałem czarodziejów w islamskim terroryzmie. Równocześnie, aby nie zrazić współwyznawców do siebie prowadził przykładne życie religijne. Tym samym odpychał od siebie neutralny elektorat. Do boju w wyborach 2016 roku stanął z Gerardem de Goud. Przegrał z nim. Otrzymał 40,26 ważnych głosów.

Po zakończeniu kadencji został naczelnym imamem Brukseli. Prywatnie ma żonę i dwoje dzieci.

Poprzednik Achilles de Slang

Minister Magii Belgów 2012-2016

Następca Gerard de Goud