Rozkaz duszy

Rozkaz duszy - jedno z najpotężniejszych zaklęć na świecie. Na kogo zostanie rzucone powoduje, że jest całkowicie uzależniony od swojego pana. Nie wiadomo kiedy powstało, ale po raz użyto go w Egipcie za czasów panowania faraona Menesa - hieroglify mówiły o ludziach posłusznych bogom. Rozkaz duszy działa nie tylko na osobę, która została ugodzona, ale i na kolejne pokolenia. Nie każdy czarodziej może rzucić je, ponieważ są wymagane bardzo duże pokłady energii - zwykle mogą zrobić to Tytani.

Dopiero Proculus Avidian rzucił w VIII wieku p.n.e. grupowe zaklęcie na grupkę ludzi w wyniku eksperymentów. Chciano sprawdzić czy jest możliwa kontrola większej grupy ludzi. Zniewolenie 120 osób spowodowało, że w przeciągu kilkuset lat powstała armia bezgranicznie posłusznych żołnierzy. Zaklęcie wygasło po czternastu wiekach, kiedy Volturi razem ze sojuszniczym ludem Styksów wybili wszystkich podwładnych Avidian. Odkryto, że zaklęcie działa w wyniku więzów krwi. Pozostaje tak silne aż się "nie rozmyje", dlatego kolejne pokolenia powinny mieć rodziców pod pełnym wpływem rozkazu duszy, aby zapobiec wyblaknięciu zaklęcia.

Po raz drugi zaklęcie rzucono na Styksów w połowie VII wieku. Zaklęcie utrzymuje się dzięki kontroli populacji. W 1122 roku powtórzono rzucenie zaklęcia, ponieważ chciano zobaczyć czy to wzmocni posłuszeństwo wobec rodu. Badanie zakończyło się fiaskiem. Do współczesności było kilka przypadków łamania hermetyczności grupy. Najwięcej przypadków było w XII wieku, bo aż siedem. Zaklęcie wyblakło o 11 % licząc potomków pokoleń z XI wieku.

Z tego zaklęcia wywodzi się klątwa Imperius.