Peter van Havikoon
Peter van Havikoon – (ur. w dniu 11 marca 1795 roku w Pretorii-zm. w dniu 23 czerwca 1899 roku w Pretorii) czarodziej czystej krwi, członek jednego z najważniejszych rodów pochodzenia burskiego. Pierwszy Minister Magii Transwalu w latach 1851-1858. Zasiadał w kilku kolejnych gabinetach swoich następców.
Biografia
[edytuj]Peter pochodził ze znanej burskiej rodziny. Urodził się jako czwarte pokolenie mieszkające na afrykańskim kontynencie. Jego rodzice to Alexander van Havikoon (1774-1860) i Agnes Sareth (1776-1814). Przedstawicielami trzeciego pokolenia to Felix van Havikoon (1751-1849) i Anneliese Xarax (1752-1842). Reprezentantami drugiego pokolenia byli Artur van Havikoon (1725-1811) i Austiera Capes (1727-1816). Za protoplastów rodu uważa się za Franciszek van Havikoon (1698-1795) i Alicja van Havik (1702-1766).
Peter odebrał bardzo dobre domowe wykształcenie. Czarodziejską maturę zdał w wieku 18 lat. W 1816 roku otrzymał część majątku rodzinnego. Za te pieniądze kupił ziemię. Założył hodowlę bydła rogatego. Za część zarobionych środków założył pierwszą szkołę dla czarodziejów z prawdziwego zdarzenia. Sam został jej dyrektorem. Dbał o wysoki poziom nauczania. Jedynym warunkiem uczenia się w niej był, aby oboje rodzice władali magią. Głównymi przedmiotami jakie nauczano to eliksiry, transmutacja i zaklęcia. Niestety musiał ją zamknąć, po tym jak została podpalona. Niestety Peter nie miał środków, aby odbudować budynki szkoły.
Wraz ze zniszczeniem jego dzieła popadł w alkoholizm. Trwało to kilka zanim udało mu się wyjść na prostą. Ogromny wkład miała Maria Aussiere (1801-1886). Był to świetny tandem, który trwał przez całe ich małżeństwo. Najpierw zaczęli podróżować po Afryce Południowej. Potem ruszyli rzeką Kongo, a na końcu przemierzyli Saharę. Opublikowali kilkadziesiąt artykułów na temat swoich podróży. W 1846 roku po raz pierwszy spotkał króla Niderlandów Wilhelma III Orańskiego. Wielokrotnie wspominał mu o tym, że należy, chociaż symbolicznie, zezwolić czarodziejom na posiadanie własnej niezależnej od Brytyjczyków administracji. Król Wilhelm III Orański jasno stwierdził, że w Transwalu musi być zorganizowane referendum zanim podejmie decyzję. Pozytywny wynik pozbawił monarchę argumentu, że projekt nie ma poparcia. W tym samym czasie prowadzono negocjacje z Volterem. Powstało niemałe zamieszanie, ponieważ król Wilhelm III Orański poczuł się urażony całą sytuacją. Ostatecznie wraz z Juliuszem Volturi (1772-1883) wydał akt łaski na jego mocy utworzono ministerstwo magii Transwalu. Sam Peter van Havikoon stanął do wyborów. Decyzją czarodziejów został ich pierwszych przywódcą.
Przez cały okres urzędowania zajmował się organizowaniem administracji ministerstwa magii organizował administrację. Wprowadził obowiązek szkolny i utworzył departament edukacji. Z wielu stron dopadała go krytyka. Uważano go za polityka mało skutecznego. Niezbyt dobrze radził sobie z zarządzaniem tak dużym zespołem. Jedynie co mu wychodziło do zarządzenie edukacją. W 1858 roku zastąpił go na Albert Broakaen (1827-1930). Pozostał na czele departamentu edukacji. W 1872 roku przeszedł na emeryturę.
Zmarł w dniu 23 czerwca 1899 roku w wieku 104 lat.
Gabinet
[edytuj]- Minister magii, szef departamentu edukacji: Peter van Havikoon (1795-1899): 1 VII 1851-30 VI 1858
- Szef departamentu ds. Policji: Alexander van Aiserein (1812-1882): 1 VII 1851-30 VI 1858
- Szef departamentu ds. Kultury czarodziejskiej: Patrick Avyin (1803-1887): 1 VII 1851-30 VI 1858
- Szef departamentu ds. ekonomicznych: Alphard van Havik (1777-1855): 1 VII 1851-25 VI 1855 (zmarł)
Oryks van der Leyen (1810-1908): 28 VI 1855-30 VI 1858
Urzędy
[edytuj]| Poprzednik Brak |
Minister Magii Transwalu 1851-1858 |
Następca Albert Broakaen |
Rodzina
[edytuj]Maria Aussiere urodziła tylko jedno dziecko - Hadrian van Havikoon (1825-1934). Syn ożenił się z Cecylią van Havr (1827-1916). Oboje mieli czworo dzieci: Sylweriusza (1848-1901), Alexandra (1850-1899), Bernardyny (1852-1901) i Petera (1855-1882). Tylko najmłodszy miał dzieci. Ożenił się z z mulatką Bertholda van Roeck (1856-1901). Cała rodzina Havikoonów praktycznie zginęła w czasie II wojny burskiej.