Olimpia Maxime (1899)

Olimpia Maxime - (ur. 16 stycznia 1899 w Calais) islandzka polityczka francuskiego pochodzenia, czarodziejka nieznanego statusu krwi, córka zmarłej przy porodzie Aleksandry Maxime (1881-1899). Wychowywała się w sierocińcu. W latach 1910-1917 studiowała magię w Akademii Magii Beauxbatons. Następnie zatrudniono ją w gabinecie premiera Francji Georges'a Clemenceau, który był jej dobrodziejem. Sfinansował jej naukę w szkole dla czarodziejów. Jako osiemnastoletnia dziewczyna potrafiła świetnie podołać bardzo ciężkim obowiązkom, zwłaszcza kiedy to jej patron prowadził politykę całkowitego osłabienia Niemiec. Postanowiła pozostać przy nim aż do końca jego życia. W 1925 roku wyszła za niego. Zachowała swoje nazwisko, aby nie wzbudzić powszechnego zgorszenia. Małżeństwo pozostało tajemnicą aż do śmierci byłego premiera.

Od 1 września 1931 roku nauczała łacinę w Akademii Magii Beauxbatons. Dyrektor szkoły Brutus Malfoy początkowo chciał, aby pracowała tylko przez kilka lat, natomiast Olimpia zdecydowanie zaskoczyła go bardzo pozytywnie poprzez wykonaną pracę i serce jakie włożyła w pracę. Uwielbiała nauczać młode pokolenie czardziejów. Uważała swój przedmiot za klucz w zrozumieniu znaczenia zaklęć. W latach 1941-1944 prowadziła tajne nauczanie pojedynków. Jej hart ducha nie pozwolił poddanie placówki niemieckiej okupacji. W tym czasie używała nazwiska zmarłego męża. Od sierpnia 1945 roku do lipca 1951 roku pełniła funkcję wicedyrektora. Od września 1952 roku uczyła eliksirów. W latach 60-70 pozostawała w cieniu innych nauczycieli. Emma Karoling i Ludwik Merowing otwarcie lekceważyli ją. W końcu 1974 roku została zwolniona. Olimpia nie przeszła na emeryturę. Postanowiła wyemigrować na Islandię. Tam szybko rozpoczęła działalność w społeczności czarodziejskiej. Szybko została zauważona przez Hieronima Merowinga, ówczesnego Ministra Magii Islandii, który w 1975 roku mianował ją Dyrektorem Departamentu Szkolnictwa, Nauki i Kultury. Funkcję pełniła do 1983 roku. Po dziewięciu latach powróciła do Akademii Magii Beauxbatons jako nauczycielka eliksirów i równocześnie wicedyrektorki. W latach 1989-2000 była Dyrektorem placówki.

W 2002 roku wyjechała na Islandię. W latach 2003-2012 pełniła funkcję Dyrektora Departamentu Szkolnictwa, Nauki i Kultury, a od 2009 roku wiceministra. Ponownie zasiadła w obu rządach Dorothei Lukanos jako Dyrektorka Departamentu ds. Komunikacji i Infrastruktury. .

Poprzednik Nieznany

Wicedyrektorka Akademii Magii Bauxbatons 1945-1951

Następca Nieznany

Poprzednik ?

Dyrektorka Departamentu Szkolnictwa, Nauki i Kultury Islandii 1975-1983

Następca ?

Poprzednik ?

Wicedyrektorka Akademii Magii Bauxbatons 1983-1989

Następca ?

Poprzednik Ludwik Merowing

Dyrektor Akademii Magii Beauxbatons 1989-2000

Następca Leopoldyna Merowing

Poprzednik ?

Dyrektorka Departamentu Szkolnictwa, Nauki i Kultury Islandii 2003-2012

Następca ?

Poprzednik ?

Dyrektorka Departamentu ds. Komunikacji i Infrastruktury 2014-nadal

Następca ?