Neandertalczycy
Neandertalczycy, Homo neanderthalensis – wymarły w zależności od klasyfikacji gatunek lub podgatunek człowieka, który żył około 400-24,5 tysiąca lat temu. Zajmował terytorium od Europy Zachodniej do Bliskiego Wschodu. Neandertalczyk według badań był protoplastą Tytanów i Czarodziejów.
Historia
[edytuj]Homo neanderthalensis pojawił się w Europie około 400 tysięcy lat temu i rozprzestrzenił po kontynencie wolnym od lodu, a potem na Bliskim Wschodzie. Byli to najsilniejsi ludzie na świecie, dzięki rozwiniętej muskulaturze ciała. Hominidy zamieszkiwały naturalne siedliska takie jak jaskinie, niektórzy naukowcy podejrzewają, że budowały także ziemianki.
W największym okresie rozwoju żyło milion osobników.
Razem z przybyciem do Europy homo sapiens neandertalczycy zaczęli przemieszczać się na północ kontynentu bliżej lodowców. Ich liczba spadała relatywnie szybko, bo do kilkunastu tysięcy osobników w ciągu pięciu tysiącleci. Ostatnie kości hominidów znajdowano w warstwach ziemi sprzed około 26-24 tysięcy lat temu na terenie Portugalii.
Człowiek neandertalski nie występował regularnie na ziemiach polskich, jednak było kilkanaście szczepów, które osiedlały się sezonowo przed czołem lodowca, ponieważ znajdowały się tam dobre tereny łowieckie na jednorożce, których mięso było bardzo bogate w tłuszcz i białko. Od średniowiecza wiedziano, że ziemie należące do państwa piastowskiego są kolebką czarodziejów, dlatego też badania nad historią ludzi magii były ważne dla całej społeczności magicznej, która szukała swoich korzeni. W 1989 roku znaleziono w Morzu Bałtyckim śladowe ilości promieniowania z Ethenoru – nazwano je największym odkryciem czarodziejów XX wieku. Zarówno energia Tytanów, jak i ta z impaktu są identyczne, natomiast w środowisku naturalnym nie istnieje substancja podobna do tej mocy. Po jedenastu latach badań stwierdzono, że w Tatrach 130 tysięcy lat temu spadł meteoryt o średnicy 250 metrów. Siła uderzenia była za silna jak na rozmiary i wagę tego obiektu, dlatego przeprowadzono dodatkowe eksperymenty. Wyniki zaszokowały naukowców. Okazało się, że była to skała pochodząca z „innego” kosmosu, ze względu na wysoki poziom radioaktywności. W dalszym ciągu w miejscu kolizji koncentracja mocy tytanicznej przekracza milion razy normy bezpieczeństwa. Badania biologiczne udowodniły, że ludzkie komórki zmutowały pod wpływem pozostałości energii po impakcie – mogły one wytwarzać i magazynować nieznaną energię.
W 2011 roku odkryto zakonserwowane w lodzie ciało neandertalczyka, 414 kilometrów od epicentrum zderzenia. Autopsja wykazała, że uległo ono przemianom fizycznym – zmniejszyła się muskulatura, powiększył mózg, kość gnykowa umożliwiała artykułować głoski. Badania genetyczne wykazały posiadanie genu czarodziejów, którego nie zawierały szkielety homo sapiens. Łukasz Volturi i Eryk Lukanos wnioskowali o kontynuowanie badań nad szczątkami argumentując to wyższą „koniecznością sprawdzenia” pochodzenia czarodziejów. Władze polskie były chętne do współpracy, dzięki prywatnym donacjom rodów Volturi, Cullenów, Lukanosów i Amnel sięgających nawet kilku miliardów złotych.
26 sierpnia 2013 roku pod Zakopanem odkryto Wielką Księgę Tytanów, której wiek oszacowano za pomocą węgla14 na 90 tysięcy lat, co czyni ją najstarszą znaną książką na świecie. Zawiera ona historię neandertalczyków od uderzenia meteorytu w ziemię do łączenia się przez nich w pary z homo sapiens.
Oficjalnie ogłoszono wyniki wieloletnich badań w Volterze 17 września 2013 roku - Tytani pochodzą od homo neanderthalensis, którzy zostali napromieniowani po uderzeniu karła z Ethenoru, dzięki czemu nabyli magiczną moc. Po kilkunastu tysiącach latach groziło im wyginięcie, dlatego świadomie zaczęli łączyć się w pary z człowiekiem współczesnym, w wyniku czego powstali protoplaści dzisiejszych Czarodziejów.