Iohannis Catriori

Iohannis Adam Michał Ibrahim Catriori - (ur. 22 listopada 1834 roku w Stambule, Turcja-zm. 13 grudnia 1918 roku w Bukareszcie, Rumunia) Rumuński polityk, czarodziej czystej krwi, pierwszy Minister Magii Rumunii w latach 1893-1899. Był zwolennikiem demokracji liberalnej i republiki. Z wykształcenia prawnik.

Biografia

Iohannis przyszedł na świat w stolicy Imperium Osmańskiego. W wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Bardzo dobrze znał język włoski, dlatego szybko odnalazł się w italskim środowisku. W 1852 roku zdał egzaminy końcowe. W latach 1853-1857 studiował prawo w Bolonii. W 1860 roku uzyskał doktorat. Ogromny wpływ na Iohannisa miało zjednoczenie Włoch. Stał się przez to gorącym zwolennikiem republiki i demokracji liberalnej. W 1866 roku wyjechał do Bukaresztu. Otworzył tam swoją praktykę adwokacką. Równocześnie zaczął działalność polityczną. Wokół niego gromadzili się działacze liberalni. Wzywał czarodziejów do poparcia utworzenia niepodległej Rumunii o republikańskim ustroju politycznym. W czasie zjednoczenia Niemiec wskazywał, że Rumunię również należy zjednoczyć, ponieważ wiele jej ziem znajduje się pod panowaniem Rosjan, Austriaków czy Turków. W 1874 roku uznawano go za najbardziej wpływowego czarodzieja w kraju. Książę autonomii rumuńskiej Karol I Hohenzollern-Sigmaringen niezbyt go popierał, ale chciał mieć go po swojej stronie, dlatego nie przeszkadzał Iohannisowi w organizowaniu europejskiego tour. Ten wyjazd po stolicach europejskich miał przekonać pozostałych władców i rządy do uznania pełnej niepodległości Rumunii. Czarodzieje mieli stanowić ważny filar rządów nad państwem. Najbardziej sceptycznie do tego byli nastawieni Volturi. Uważali, że zbytnia widoczna ingerencja czarodziejów spowoduje, że pozostała część społeczeństwa zażyczy sobie identycznych praw wobec społeczności magicznej. W 1878 roku Iohannis uczestniczył w ogłoszeniu deklaracji pełnej niepodległości księstwa Rumunii od Imperium Osmańskiego. W tym samym czasie rozpoczęto rozmowy na temat utworzenia placówki dyplomatycznej rodu Volturi w Bukareszcie, jak i ustanowienia ministerstwa magii. Catriori planował, aby ów urząd stanowił integralną część administracji państwa. Wobec tego oczywiście sceptycznie byli nastawieni członkowie rodu Volturi. Iohannis Catriori należał do zespołu negocjacyjnego układu z Volterem. Udało mu się przeforsować wprowadzenie wyborów powszechnych. W dniu 7 października 1883 Rumunia i Volter zawarli układ, na mocy utworzono urząd ministra magii i nawiązano stosunki dyplomatyczne. Pierwszym ambasadorem w kraju został Orion Krescencjusz (1807-1919). W połowie listopada przeprowadzono wybory, które Iohannis zdecydowanie wygrał. Realizował jak na tamte czasy liberalny program polityczny. Czarodziejki od razu weszły w skład rządu. Minister magii utworzył departament edukacji. Jego głównym zadaniem było usunięcie tureckiego dziedzictwa ze świadomości społecznej. Uważał siebie w tym temacie za eksperta, ponieważ sam wychowywał się przez kilka pierwszych lat w życia w stolicy Turcji. Często popadał w konflikt z królem Karolem I Hohenzollern-Sigmaringen o zakres władzy królewskiej nad czarodziejami. Często w takich sytuacjach poszczególni ministrowie magii prosili o pomoc ród Volturi. Nigellus Volturi jednak nie otrzymał takiej prośby. Catriori używał swojego autorytetu. Miał ogromne poparcie ze strony czarodziejów, dlatego monarcha po prostu musiał się z nim liczyć. Karol I nie miał wpływu na obsadę urzędów czarodziejskich. W 1896 roku minister magii gości Nigellusa Volturi i Katarzynę Slitherin. W 1889 roku Andrea Fastturi zastąpił go na urzędzie. Iohannis Catriori pozostał w rządzie jako szef departamentu prawa. W 1892 roku doprowadził do wprowadzenia zakazu zawierania małżeństw pomiędzy czarodziejami a niemagicznymi obcokrajowcami. W latach 1894-1895 zainicjował kilka not protestacyjnych do rodu Volturi i ministra magii Węgier Atilly Feketer (1840-1932) w sprawie złego traktowania rumuńskiej mniejszości narodowej w węgierskiej części Austro-Węgier. Oczywiście nic nie wskórał, ponieważ Nigellus Volturi wolał współpracować z monarchią austrowęgierską niż z Bukaresztem. Sytuacja polityczna przez antyhabsburską postawę dyrektora departamentu sprawiedliwości była bardzo napięta. Król żądał usunięcia go z urzędu. Wystąpili przeciwko temu Volturi powodując jeszcze większy zamęt. W 1901 roku Victor Xadiorri (1859-1941) mianował Iohannisa swoim doradcą. Były minister chociaż został pozbawiony funkcji, to jego wpływy pozostały nie naruszone. Po pewnym czasie stał się niewygodny dla wszystkich, dlatego gdy Ferdinand Achai (1861-1939) objął urząd ministra magii wysłał go na emeryturę za zgodą Horacego Xariusa (1848-1980). Przez kolejne lata Iohannis pozostawał w cieniu. Uaktywnił się dopiero gdy zerwano volterowsko-węgierskie stosunki dyplomatyczne. Wyjechał do Paryża, gdzie natychmiast postulował odebranie Węgrom ziem rumuńskich. A same Węgry miały zostać podzielone pomiędzy sąsiadów. Co ciekawe również występował przeciwko niepodległej Polsce, która od zawsze jest w sojuszu w Węgrami, dlatego trzeba pozbawić Węgrów państw przyjacielskich. Po kilku miesiącach rząd Francji wystosował oficjalne zapytanie z jaką dokładnie misją przyjechał do Paryża Iohannis Catriori. wybuchł ogromny skandal. Catriori twierdził w prasie rumuńskiej, że zaprosili go sami Francuzi, natomiast we Francji mówił, że występuje jako specjalny wysłannik ministra magii. Teraz musiał wrócić do kraju okryty hańbą. Otrzymał zakaz publicznych występów, a niedługo potem zabierania głosu w jakichkolwiek sprawach politycznych i prawniczych. W dniu 7 marca 1916 roku Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi (1849-1945) zamknął go w areszcie domowym za złamanie zakazów. Ostatnie lata życia był minister magii spędził w swojej ogromnej rezydencji. Zmarł w dniu 13 grudnia 1918 roku w przeświadczeniu, że został zdradzony.

Poprzednik brak

Minister Magii Rumunii 1893-1899

Następca Andrea Fastturi