Glacies murum
Glacies murum - zaklęcie tworzące zaporę z lodu. Było zaliczane do zaklęć ochronnych i przeszkodowych, ponieważ jego głównym zadaniem nie było zadawanie obrażeń, lecz zatrzymanie ruchu przeciwnika, stworzenia albo nadciągającego obiektu. W przeciwieństwie do zwykłych barier magicznych czar ten nie wytwarzał wyłącznie bezkształtnej osłony, ale formował pionową ścianę lodową, która mogła na krótki czas odgrodzić czarodzieja od zagrożenia. Była ona w stanie powstrzymać niektóre przeszkody, szczególnie wtedy, gdy liczył się nagły opór i szybkie zablokowanie przejścia.
Najbardziej niezwykłą cechą tego zaklęcia było to, że wytworzona przez nie ściana pozostawała niewidoczna aż do chwili, gdy ktoś lub coś w nią uderzyło. Dopiero kontakt z przeszkodą ujawniał jej obecność, zwykle w postaci gwałtownego rozbłysku zimnej poświaty, oszronienia powierzchni albo zarysu lodowej tafli. Sprawiało to, że Glacies murum było szczególnie użyteczne w sytuacjach obronnych, zasadzkach oraz podczas osłaniania dróg odwrotu. Przeciwnik mógł przez dłuższą chwilę nie zdawać sobie sprawy z tego, że na jego drodze znajduje się przeszkoda, co zwiększało skuteczność czaru i pozwalało zyskać czas.
Zaklęcie powstało prawdopodobnie w epoce helleńskiej w Grecji. Przypuszczano, że jego pierwsze zastosowania wiązały się z ochroną świątyń, przełęczy oraz miejsc o znaczeniu rytualnym, gdzie nie zawsze chciano używać magii jawnie niszczącej. Niewidzialna lodowa ściana mogła bowiem zatrzymać intruza bez konieczności natychmiastowego ataku. Z biegiem czasu zaklęcie rozpowszechniło się również poza obszarem greckim, zwłaszcza wśród tych czarodziejów, którzy cenili połączenie obrony, elementu zaskoczenia i prostoty działania. Chociaż sam czar miał starożytne pochodzenie, jego zastosowanie nie zanikło, ponieważ pozostawał praktyczny także w późniejszych epokach.
Opis: po wypowiedzeniu inkantacji czarodziej tworzył przed sobą albo w wybranym punkcie niewidzialną ścianę z lodu. Jej rozmiar i wytrzymałość zależały od mocy rzucającego, warunków otoczenia oraz czasu poświęconego na prawidłowe skupienie energii. W podstawowej formie zapora miała zatrzymać ruch i zamortyzować impet uderzenia, a nie całkowicie zniszczyć napierający obiekt. Z tego względu Glacies murum najlepiej sprawdzało się przeciw pojedynczym przeciwnikom, spadającym odłamkom, pędzącym stworzeniom albo nagłym atakom wymagającym błyskawicznego odgrodzenia przestrzeni.
Moc zaklęcia nie była jednak nieograniczona. Ściana lodowa mogła powstrzymać niektóre przeszkody, ale nie była całkowicie odporna na każdy rodzaj nacisku. Szczególnie silne zaklęcia ofensywne, długotrwały napór albo wielokrotne uderzenia mogły doprowadzić do jej pęknięcia i rozproszenia. W takich przypadkach lód zwykle nie rozpadał się gwałtownie jak zwykła tafla, lecz kruszył się warstwami, tracąc spoistość aż do całkowitego zaniku. Oznaczało to, że Glacies murum było najskuteczniejsze jako czar opóźniający, dający kilka cennych chwil na kontratak, ucieczkę albo przygotowanie mocniejszej obrony.
Istotne znaczenie miało również miejsce użycia zaklęcia. W chłodnym otoczeniu ściana pozostawała stabilniejsza i dłużej zachowywała zwartą strukturę, natomiast w wysokiej temperaturze mogła szybciej słabnąć. Nie oznaczało to, że czar przestawał działać w cieplejszym klimacie, lecz jego trwałość była wtedy mniejsza. Zdolni czarodzieje potrafili częściowo zniwelować tę słabość samą siłą magii, jednak dla większości użytkowników warunki zewnętrzne miały wyraźny wpływ na skuteczność zaklęcia. Z tego powodu Glacies murum uchodziło za czar wymagający nie tylko sprawnego rzucenia, ale też rozsądnej oceny sytuacji.
Zaklęcie bywało stosowane zarówno w pojedynkach, jak i w działaniach ochronnych. Mogło służyć do odcięcia przejścia, osłonięcia wejścia, zabezpieczenia wąskiego korytarza albo chwilowego oddzielenia dwóch walczących stron. Jego niewidzialność sprawiała, że świetnie nadawało się do obrony miejsc, których nie chciano oznaczać jawną barierą. Właśnie połączenie lodowej natury, ukrycia i zdolności zatrzymywania zagrożenia sprawiło, że Glacies murum przetrwało przez stulecia jako cenione zaklęcie ochronne, szczególnie przydatne wszędzie tam, gdzie potrzeba było nagłej, cichej i zaskakującej zapory.