Czarodziejska Ustawa Konstytucyjna Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej nr. 7

Czarodziejska Ustawa Konstytucyjna Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (VII) - amerykańska ustawa w randze przepisów konstytucyjnych wydana przez Przewodniczącego Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów XXXIII kadencji Aleksandra Auckland w dniu 17 listopada 1894 roku w Filadelfii. Ustawa dotyczyła zmiany sposobu dziedziczenia praw wyborczych na terytorium Stanów Zjednoczonych w wyborach czarodziejskich. Do roku 1894 roku obowiązywało prawo ziemi. Osoby urodzone na terytorium amerykańskim otrzymywały prawo głosowania i być wybieranym. Równolegle obowiązywała zasada co do osób nieurodzonych, ale mieszkających w Stanach dłużej niż 15 lat - otrzymywały czynne prawo wyborcze, a powyżej 20 lat także te bierne. Wyjątek stanowiły osoby urodzone na terytorium Wielkiej Brytanii i jej kolonii. Ogromnymi przywilejami cieszyli się czarodzieje urodzoni w Volterze. Poprawka numer siedem wprowadzała następujące zmiany:

1. Osoby mające obu rodziców czarodziejów bez względu na miejsce urodzenie mogą wybierać i być wybieranym do wszelkich rad czarodziejskich:
2. Osoba, której jeden z rodziców jest czarodziejem mogą wybierać i być wybieranym bez żadnych przeszkód jeśli urodziła się na terytorium Stanów Zjednoczonych, a jeśli nie to musi nieprzerwanie mieszkać na terytorium federacji niemniej niż 12 lat:
3. Jeśli jest taka potrzeba Rada Stanowa może ograniczyć stosowanie artykułu numer dwa.

Ustawa numer siedem posłużyła stanom do ograniczenia drugiego artykułu. W latach 1927-1945 rady stanowe wprowadziły prawa, że tylko czarodzieje urodzeni w USA mają czynne i bierne prawo wyborcze. W 2000 roku dzięki jedenastej ustawie konstytucyjnej zezwolono na udział osób naturalizowanych w życiu politycznym.