Cartisim

Cartisim - zaklęcie służące do zaznaczania swojej pozycji na mapie. Dzisiaj jest ono już wymarłe ze względu na to, że obecny rozwój technologiczny na planecie zakłóca częściowo pole magnetyczne ziemi. Nie można z niego korzystać również na terenach odległych od skupisk cywilizacji takich jak pustynia czy dżungla. Przeprowadzono wiele badań czy można temu przeciwdziałać poprzez używanie specjalnych tarczy ochronnych. W 2003 roku opublikowano pracę volterowskich naukowców, którzy jasno i definitywnie uznali Cartisim za zaklęcie wymarłe na planecie. Historia zaklęcia sięga czasów starożytnych. Powstało ono prawdopodobnie w drugim wieku p.n.e. w greckiej Lakonii. Jest ono ściśle związane z Ediaste Charti, które służyło do tworzenia map. Do naszych czasów przetrwał dokładny opis działania zaklęcia. Czarodziej najpierw rzuca zaklęcie na mapie. Wymawiał formułę "Cartisim", a następnie na siebie "cartisim ego". Powstawała w ten sposób więź pomiędzy osobą a mapą. Na mapie pojawia się świetlista kropka odpowiadająca dokładnej pozycji. Zaklęcie działa cały czas dopóty, dopóki nie rzucono przeciwzaklęcie. Przeciwzaklęciem było Telos-Cart. Cartisim było zaklęciem bardzo bezpiecznym to znaczy, że tylko osoba, która trzyma mapę widzi swoją pozycję. Gdy wypuści ją z rąk świetlista kropka znika. Rzymianie przejęli zaklęcie około w II wieku naszej ery. Zrobiono to przypadkiem gdy się okazało, że ówcześnie lokalny "urok" jest znacznie lepszy niż to ogólnorzysmkie zaklęcie. Dzisiaj już nieznany z nazwy, ani z formuły. W ciągu zaledwie 20 lat opanowała nie tylko całą Helladą, ale i Italię. W 476 roku należało do podstawowych zaklęć nawigacyjnych na lądzie. W Europie Zachodniej zaniknęło w VI wieku, ale w Bizancjum pozostało w codziennym użyciu aż do jego upadku. W X wieku Arabowie przejęli go i w końcu stu lat świat arabski również za pomocą Cartisim posługiwał się mapami. Do Europy Zachodniej zaklęcie wróciło dopiero z XV wieku. Używano go w czasie Wielkich Odkryć Geograficznych i kartografowania dziczy Ameryki Północnej. Pierwsze problemy z magicznymi mapami pojawiły się w latach 20 XX wieku. W ciągu zaledwie dwóch dekad wielkie aglomeracje zasilane energią elektryczną pozostały poza zasięgiem działania oznaczania pozycji na mapie. Potem tylko Sahara pozostała jednym miejscem na świecie gdzie karawany mogły posługiwać się Casrtisim, nawet tworzono, ledwo co, nowe mapy. Stan ten trwał do lat 80. XX wieku. W 2015 roku podjęto pracę, aby przenieść punkty odniesienia poza Ziemię, jednakże są to badania na początkowym etapie.