Ascendio
Ascendio — zaklęcie polegające na tym, że różdżka z ogromną siłą pociąga rzucającego w górę. Działa gwałtownie i niemal natychmiast po wypowiedzeniu formuły, dlatego było uznawane za czar wymagający dobrego refleksu, pewnego chwytu oraz panowania nad własnym ciałem. W podstawowej postaci zaklęcie wynosi czarodzieja pionowo ku górze, jednak od dawna przypuszczano, że przy odpowiednim ukierunkowaniu różdżki oraz właściwej kontroli przepływu mocy może ono pociągnąć rzucającego także w inne strony. Z tego względu Ascendio zaliczano nie tylko do zaklęć ruchu, ale również do zaklęć wykorzystywanych w nagłych sytuacjach ratunkowych.
Było to jedno z najstarszych zaklęć powstałych po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Uważano, że czar został opracowany w okresie, gdy czarodzieje musieli częściej polegać na prostych, szybkich i skutecznych formułach pozwalających na opuszczenie niebezpiecznego miejsca albo pokonanie przeszkody terenowej bez użycia bardziej złożonej magii transportowej. Dzięki swojej prostocie Ascendio przetrwało wiele stuleci i było znane w różnych szkołach praktyki magicznej, choć jego wykonanie wciąż wymagało odpowiedniego wyczucia chwili.
Opis: po rzuceniu zaklęcia energia skupiona w różdżce gwałtownie wyrywała czarodzieja z miejsca i unosiła go w wybranym kierunku, najczęściej pionowo ku górze. Siła działania mogła być na tyle duża, że zaklęcie pozwalało wydostać się z głębokich zagłębień, studni, jam, pułapek terenowych albo ponad przeszkodę, której nie dało się szybko ominąć pieszo. W praktyce oznaczało to, że Ascendio było szczególnie przydatne wszędzie tam, gdzie liczyła się natychmiastowa zmiana położenia. Czar nie należał jednak do zaklęć zapewniających łagodny i precyzyjny lot. Jego działanie było krótkie, gwałtowne i nastawione bardziej na wybicie niż na swobodne przemieszczanie się w powietrzu.
Skuteczność zaklęcia zależała od mocy rzucającego, stanu różdżki oraz umiejętności zachowania równowagi w chwili użycia czaru. Nieostrożne wykonanie mogło doprowadzić do utraty kontroli nad kierunkiem ruchu, zderzenia z przeszkodą lub bolesnego upadku po ustaniu działania zaklęcia. Z tego powodu Ascendio wymagało rozwagi i było częściej polecane czarodziejom, którzy potrafili szybko reagować na zmianę położenia ciała. W warunkach bojowych albo podczas ucieczki mogło jednak dawać dużą przewagę, ponieważ pozwalało błyskawicznie opuścić miejsce zagrożenia, zyskać wysokość albo przedostać się na trudno dostępny poziom budowli.
Przypuszczenie, że zaklęcie mogło pociągnąć rzucającego również w bok lub pod skosem, wynikało z obserwacji sposobu, w jaki energia reagowała na ustawienie różdżki. Choć podstawowy wariant był kojarzony z ruchem ku górze, niektórzy czarodzieje sądzili, że odpowiednio doświadczony mag mógł częściowo zmienić tor działania zaklęcia i wykorzystać je do krótkiego, gwałtownego przemieszczenia także w innym kierunku. Nie zmieniało to jednak faktu, że Ascendio pozostawało zaklęciem trudnym do pełnego opanowania i znacznie mniej przewidywalnym niż spokojniejsze czary transportowe.