Aguamenti

Aguamenti - zaklęcie, które pozwala materializować wodę. Jest ono pochodne od zaklęcia starożytnego Magnaaqua. Zostało zaklasyfikowane jako typ domowy. Wymyślone przez Ostarda Lutra w 21 roku n.e. w Mezopotamii. Magnaaqua wywoływała ogromne powodzie a aguamenti było znacznie słabsze.

Aguamenti działa przez przywołanie i uporządkowanie wody znajdującej się w otoczeniu czarodzieja. Wbrew potocznemu określeniu nie tworzy jej całkowicie z niczego, lecz pobiera ją z naturalnych zasobów ukrytych pod ziemią, przede wszystkim z wód gruntowych znajdujących się pod stopami osoby rzucającej zaklęcie. Różdżka pełni w tym procesie rolę przewodu i filtra. Odszukuje najbliższą dostępną wilgoć, wyciąga ją ku górze w postaci cienkiego, strumienia wody, a następnie wypuszcza ją przez własny koniec. Zasięg pobierania może sięgać nawet kilkuset metrów w głąb ziemi, zwłaszcza na terenach, gdzie warstwy wodonośne znajdują się głęboko pod powierzchnią. Nie jest to jednak zaklęcie inwazyjne. Aguamenti nie rozrywa gruntu, nie wysusza gwałtownie źródeł i nie niszczy naturalnego układu podziemnych wód. Pobiera jedynie niewielką ilość rozproszonej wilgoci, a sama magia wyrównuje powstałą różnicę tak, aby nie doszło do zapadania się ziemi, pękania skał ani uszkodzenia korzeni roślin. Najczęstsze użycie Aguamenti ma charakter domowy i praktyczny. Zaklęcie pozwala napełnić kubek, miskę, dzban, kocioł, wiadro albo niewielki zbiornik bez konieczności noszenia wody z rzeki, studni lub cysterny. Używano go do podlewania roślin, gaszenia małych płomieni, obmywania rąk, czyszczenia narzędzi, przygotowywania posiłków i uzupełniania wody w podróży. W domach czarodziejów traktowano je jako jedną z podstawowych formuł użytkowych, ponieważ nie wymagało wielkiej siły, a rozwiązywało wiele codziennych problemów. Jego domowy charakter wynikał właśnie z ograniczonej skali. Poprawnie rzucone Aguamenti daje tyle wody, ile potrzeba do bezpośredniego użycia, a nie do zalania pomieszczenia lub pola. W tym sensie różniło się od Magnaaqua, które było zaklęciem znacznie potężniejszym i niebezpieczniejszym, zdolnym sprowadzać wielkie masy wody oraz wywoływać powodzie. Skuteczność Aguamenti zależy od miejsca, w którym znajduje się czarodziej. Na terenach wilgotnych, nad rzekami, w pobliżu jezior, bagien i podziemnych źródeł zaklęcie działa szybko, a strumień jest równy i obfity. W suchym klimacie wymaga większego skupienia, ponieważ różdżka musi sięgnąć głębiej i pobrać wodę z rozproszonych warstw gruntu. Na pustyni Aguamenti nadal może działać, ale jego użycie jest wolniejsze i bardziej męczące. Czarodziej nie powinien wtedy oczekiwać silnego strumienia, lecz raczej cienkiej, stałej linii wody, którą można zebrać do naczynia. Jeżeli podłoże jest całkowicie jałowe albo zostało wcześniej magicznie odcięte od wilgoci, zaklęcie może dać tylko kilka kropli albo nie zadziałać wcale. Nie świadczy to o błędnej formule, lecz o braku dostępnego źródła, z którego różdżka mogłaby bezpiecznie pobrać wodę. Aguamenti wymaga umiaru. Zbyt gwałtowne rzucenie zaklęcia może spowodować nierówny strumień, rozpryskiwanie wody albo krótkie szarpnięcie różdżki, ponieważ magia próbuje zbyt szybko przeciągnąć wilgoć przez grunt. Najbezpieczniej używać go spokojnie, kierując różdżkę do naczynia albo na miejsce, które ma zostać zwilżone. W przypadku gaszenia ognia czarodziej powinien celować w podstawę płomienia, a nie w dym lub sam wierzchołek ognia. Zaklęcie dobrze sprawdza się przy świecach, małych pożarach, rozżarzonym materiale i gorących naczyniach, ale nie jest przeznaczone do walki z wielkimi pożarami miejskimi. Przy zbyt dużym ogniu woda z Aguamenti może parować szybciej, niż zdoła ochłodzić źródło płomieni. W praktyce Aguamenti było cenione właśnie dlatego, że łączyło prostotę z bezpieczeństwem. Dawało czarodziejowi dostęp do wody bez naruszania naturalnego porządku otoczenia. Nie wywoływało powodzi, nie wymagało przenoszenia ogromnych mas cieczy i nie zmuszało podziemnych źródeł do gwałtownego wypływu. Było zaklęciem codziennym, ale dobrze wykonane pokazywało wysoką kulturę magiczną: czarodziej nie panował nad wodą przez brutalne wyrwanie jej z ziemi, lecz przez delikatne skierowanie ku miejscu, w którym była potrzebna.