Geórgios Chrysós
Geórgios Chrysós - (ur. 26 listopada 1750 roku w Atenach - zm. 23 lipca 1861 roku w Atenach) czarodziej czystej krwi, grecki polityk i ojciec narodu magicznego Greków. Od 1 listopada 1797 roku do 6 listopada 1841 roku Przewodniczący Areopagu Hellady przez 11 kadencji parlamentu czarodziejów. Jedna z kluczowych postaci wojny o niepodległość.
Biografia
[edytuj]Geórgios przyszedł na świat w rodzinie ateńskich patrycjuszy. Ojciec był etykiem a matka tłumaczką. Pierwsze nauki odbierał w domu. Porozumiewał się biegle po grecku, arabsku, łacinie i po włosku. W wieku jedenastu wysłano go do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Zakończył ją w wynikiem bardzo dobrym. Przez kilka kolejnych lat mieszkał w stolicy czarodziejów. Pracował fizycznie na budowach. Ostatecznie w 1771 roku wrócił do Aten. Rodzice byli wzburzeni tym, że ich syn nie pracował piórem. Ojciec zagroził mu wydziedziczeniem jeśli jeszcze raz tak bardzo splami honor rodziny. By uspokoić krewnych poszedł na studia. W 1777 roku został nauczycielem nauk prawnych. Dzięki pozycji ojca został sędzią. Ożenił się z córką również sędziego. Miał z nią jednego syna Arystotelesa (1785-1879). Niedługo później, bo w 1788 roku wybuchły zamieszki. Władze tureckie zamierzały wcielić tysiąc czarodziejów do wojska. Nie powinni tego robić, ponieważ zakazali im tego Volturi w XVI wieku. Na liście był również Geórgios. Otwarcie sprzeciwił się temu. Tłum stanął w jego obronie. W kolejnych dniach toczyły się zamieszki. Chrysós pisał:
Turcja wysłała siły specjalne. Ich zadaniem była eksterminacja buntowników. Na przełomie 1788 i 1789 doszło do strasznej rzezi. Rodzina Geórgiosa została internowana. Groziła im śmierć. Żona i syn jako pierwsi zostali wydostani z potrzasku. Udali się na wygnanie do Volteru. Niestety rodziców nie zdołał uratować. Powieszono ich publicznie. Chrysós powrócił do Grecji. Publicznie ogłosił, że będzie walczyć o niepodległość narodu greckich czarodziejów. Ateny ponownie zostały podpalone do walki. Turcy jak nigdy dotąd musieli zmierzyć się z dawno nieużywanymi klątwami. Po czterdziestu dniach walki przybyła elitarna jednostka osobistej ochrony sułtana. Rozpoczęła się druga rzeź. Tylko ród Volturi powstrzymał sułtana Abdülhamida I od wymordowania jednej z najstarszej społeczności magicznej w Europie. Władca potem niedługo zmarł, choć nie znana jest dokładna data. Chrysós musiał pozostać w Volterze do czasu aż sprawa przycichnie. Było to o tyle trudne, bo Turcy ostro żądali wydania go pod sąd. Dopiero w 1794 roku skazano go na grzywnę w wysokości 6 tysięcy złotych. Stracił cały majątek, ale w zamian za to mógł wrócić bezpiecznie do Aten. Do Aten, które pamiętały go jako bojownika o wolność czarodziejów. W czasie pobytu w stolicy czarodziejów nawiązał szereg dobrych znajomości. Zaimponował Kajuszowi Volturi (1695-1808) swoją postawę. To dzięki powstaniu można było naruszyć zasady koegzystencji czarodziejów w Imperium Ottomańskim wypracowanej ponad 250 lat. Volturi i Geórgios prowadzili rozmowy by utworzyć niezależne od Turcji Ministerstwa Magii dla Greków. Volturi zawarli, ponad głową Stambułu, z Chrysósem Akt ze Sparty i dały mu gwarancję istnienia. W 1797 roku powstał parlament czarodziejów - Areopag. Wszyscy dorośli czarodzieje otrzymali czynne i bierne prawo wyborcze. Geórgios został wybrany przewodniczącym zgromadzenia. Od początku był solą w oku Turków. Ci nic nie mogli zrobić przez ród Volturi. Chrysós powoli wprowadzał język nowogrecki w życie codzienne swojej społeczności. Głosił, że grecka kultura należy do wysokich, ponieważ cały Wschodni Świat korzysta z jej osiągnięć. W 1802 roku aresztowano go na kilka tygodni. Spowodowało to bezpośrednią interwencją samego seniora rodu Volturi. Styksowie nie tylko go uwolnili, ale i od tamtej pory stanowili gwardię przyboczną. Przed wybuchem powstania zdążyło się wychować patriotyczne pokolenie, nastawione na walkę o wolność. W 1821 roku aż połowa z nich walczyła w szeregach armii. W 1829 roku Geórgios jako jeden z pierwszych magicznych przywódców uznał Grecję jako kraj niepodległy. W 1833 roku parlament Grecji uhonorował przewodniczącego Areopagu tytułem "Ojca Narodu Greckiego" gr. (πατέρας του ελληνικού λαού). Niepodległość oprócz wolności przyniosła też osłabienie pozycji Geórgiosa. Część społeczeństwa uważała, że czas walki minął. Czarodzieje muszą iść na przód. Na pomoc przewodniczącemu przyszedł król Otton Wittelsbach. Czarodziejów uznawał za wywrotowców i wydawał przeciwko nim prawa. Spotkało się to z republikańskimi nastrojami. Geórgios ponownie wyszedł na bohatera. Osobiście jeździł do Volteru na skargi przeciwko monarsze. Impet kariery politycznej Przewodniczącego zatrzymał zaawansowany wiek. Sprawy polityczne powodowały u niego ogromny stres. W maju 1841 roku przeszedł zawał serca. Wraz z zakończeniem jedenastej kadencji Areopagu przeszedł na emeryturę. Czarodzieje nie byli wstanie wybrać następcę. Wybuchł ogromny kryzys polityczny. Wykorzystał to król Otton poprzez uwięzienie najbardziej liczących się polityków. 13. Areopag wybrał Alekseia Navrata. Rola polityczna Chrysósa w dalszym ciągu pozostała przeogromna, ale teraz mógł działać z cienia. Podejmował najważniejsze decyzje, w tym o otwartym konflikcie z monarchą. Navrat musiał zrezygnować z urzędu. W 1847 roku Volturi powołali pierwszego ambasadora. Patrycjusz Estorian zdecydowanie posłał Geórgiosa na emeryturę. Ten przez kolejne lata pisał swoje pamiętniki, publikował opinie na temat obecnej polityki czarodziejów. Krytykował w sposób otwarty Ottona Wittelsbacha. Od końca 1860 roku ciężko chorował. Zmarł w dniu 23 lipca 1861 roku. Jego pogrzeb miał charakter państwowy.
| Poprzednik Brak |
Przewodniczący Areopagu Hellady 1797-1841 |
Następca Aleksei Navrat (od 1842 roku) |