Czarodziejska Ustawa Konstytucyjna Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej nr. 3
Czarodziejska Ustawa Konstytucyjna Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (III) - trzecia ustawa o randze prawa konstytucyjnego wydana w dniu 14 stycznia 1840 roku w Filadelfii podczas obrad XIX Kongresu przez jego Przewodniczącego Davida Dickensa. Zanim ustanowiono te ustawodawstwo organizacja czarodziejska w Stanach Zjednoczonych przeżyła ogromny kryzys z powodu niemożności wyboru Przewodniczącego po zakończeniu kadencji w 1839 roku. Dwie fakcje nie potrafiły się dogadać, dlatego po raz pierwszy wybrano po raz trzeci tę samą osobę na zasadzie kompromisu. W tym czasie stronnictwa miały prowadzić negocjacje co do następcy na wybory, które planowo miały być w 1843 roku. Przewodniczący Kongresu Czarodziejów uważał swoją ponowną elekcję za rażący błąd, ponieważ stało to w sprzeczności z zasadami demokracji. Przytoczył tutaj postać pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych Jerzego Waszyngtona, który po ośmiu latach odmówił zostania królem - zaprzeczało to jego poglądom na sprawowanie władzy. Podczas elekcji David Dickens porównał urząd Przewodniczącego do rodu Volturi, gdzie najstarszy pełni funkcję seniora dożywotnio. Podsumował, że nie chce być Lucjuszem Volturi Stanów Zjednoczonych. Ustawa konstytucyjna wprowadziła procedury skrócenia kadencji Kongresu w sytuacji niemożności wyboru jego Przewodniczącego:
- Podczas głosowań w dniach 1-7 obowiązuje kwalifikowana większość dwóch trzecich:
- Podczas głosowań w dniach 8-12 obowiązuje kwalifikowana większość trzech piątych:
- Pomiędzy 13. a 15. dniem kończący kadencję Przewodniczący ma prawo rozwiązać izbę lub zarządzić przerwę w głosowaniu
- Podczas głosowań w dniach 16-22 obowiązuje większość bezwzględna:
- W 24. dniu kadencja Kongresu ulega skróceniu