Banicja

Banicja albo wygnanie – jedno z podstawowych przepisów w świecie czarodziejskim regulujących procedury wydalenia z państwa lub ogłoszenia wyjęcie osoby spod prawa.

Po raz pierwszy została zastosowana prawdopodobnie w Chinach za czasów Dynastii Han w Tianjianie. Do 315 roku banicja i Infamia była w kanonie prawa jako jedna kara do czasu rozdzielenia ich przez cesarza Rzymu Konstantyna Wielkiego, ponieważ osoba taka traciła możliwość obrony. W końcowym okresie dominatu i po upadku zachodniej części Imperium Rzymskiego każdy kto miał władzę w świecie czarodziejskim mógł wygnać swoich wrogów. Dopiero po przejęciu prymatu przez ród Volturi zakazano skazywać ludzi na banicję. Od tej pory tylko Suzeren rodu wydawał taki dokument, co oczywiście nie podobało się wielu rodom.

Od 1600 roku na czarodziejską banicję mogą również skazywać Ministrowie Magii poszczególnych państw.