Zarządzenie Wielkiego Mistrza rodu Volturi dla Monako z 1282 roku
Zarządzenie Wielkiego Mistrza rodu Volturi dla Monako - akt prawny wydany w dniu 6 stycznia 1282 roku przez władcę czarodziejów Jupitera Volturi (1170-1289), na mocy którego, po raz drugi, zwiększono liczbę posłów Białej Rady o dwie osoby, z sześciu do ośmiu. Nowe mandaty uzyskali mieszczanie. Wybiera ich ogół mieszczan, którzy wpłacają odpowiednią wysokość podatków, natomiast bierne praw wyborcze przysługuje tylko tym najbogatszym. Muszą płacić cztery razy wyższe daniny niż osoby posiadające czynne prawo wyborcze. Wydanie zarządzenia kończyło spór pomiędzy rodami dziedzicznymi a drugim stanem o podział wpływów politycznych. Władca czarodziejów wydając to prawo zabezpieczył swoje interesy w Monako i nie pozwolił na dalszą dekompozycję jedności czarodziejów w tym regionie na rzecz Republiki Genui, Burgundii i samego Królestwa Francji. Mieszczanie zostali zobowiązani do złożenia przysięgi wierności. Nie wolno było im się odwoływać do Republiki Genui w przypadku sporów ze szlachtą. Jedyną instancją odwoławczą został Wielki Mistrz rodu Volturi. Wybory posłów mieszczańskich odbywają się na 21-14 dni przed końcem starej kadencji Białej Rady. Kandydaci z dwoma najwyższymi wynikami uzyskają mandaty. Wraz ze zwiększeniem liczby posłów w parlamencie uległa zmianie większość potrzebna do wyboru przewodniczącego. Kandydat musiał uzyskać dwie-trzecie głosów, czyli od 1282 roku potrzebował pięciu posłów popierających jego osobę. Należy zwrócić uwagę, że posłowie dziedziczni mogli dalej bez przeszkód wybierać kogoś ze swojego grona. W 1298 roku poszerzono skład parlamentu o posła szlacheckiego.
Sygnatariuszami zarządzenia byli:
- Wielki Mistrz rodu Volturi Jupiter Volturi (1170-1289), władca czarodziejów w latach 1276-1289
- Wielki Sędzia Volteru Scylla Volturi (1223-1347), urzędująca w latach 1260-1277
- Poseł rodu Volturi do X Białej Radzie Monako Arbotrios z Volteru (1182-1284), urzędującego w latach 1279-1282