Przejdź do zawartości

Volturi (Pałac)

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Pałac Volturi 753-1068
Pałac Volturi od 1098

Pałac rodu Volturi w Volterze - jest to siedziba rodu od 753 roku, wybudowano go za czasów Cesarza Dioklecjana na wzór wielkiej siedziby Minosa w Knossos. Pierwotny pałac należał do wielu rodów patrycjuszy rzymskich, a ostatnim właścicielem do połowy VIII wieku byli Lukanosi. Po upadku imperium Zachodniorzymskiego uległ powolnej dewastacji, aż do czasu zajęcia go przez Volturi. W ciągu 32 lat przywrócili mu dawną świetność, ale budowniczowie nie dokonali większych poprawek. Kolejne pokolenia Volturi skarżyły się na spartańskie warunki w jakich muszą mieszkać. Dopiero na początku X wieku rozpoczęto pracę nad przebudową siedziby, jednak koszty przerosły możliwości finansowe rodu.

Ostatecznie przebudowę rozpoczęto po Oblężeniu Volteru w 1068 roku. Wówczas 77% pałacu uległo zniszczeniu, a same koszty ewentualnej odbudowy nie można byłoby sfinansować. Trzy lata później rozpoczęto odgruzowywanie i burzenie uszkodzonych części zabudowań. W 1074 roku rozpoczęto budowę nowego, bardziej funkcjonalnego pałacu wzorowanego na siedzibie cesarza Dioklecjana. Zakończyła się w 1098 roku kosztem 120 milionów Złotych.

Do dzisiaj remontowano go 20 razy, nie zmieniając jego wyglądu. Jest na tyle przestronny, że każdy członek rodu, administracja i Styksowie pomieszczą się. Kilkunastokrotnie zmieniono elewację na zgodną ówczesnymi modami, ale ostatecznie poprzestano na klasycyzmie. W latach 1510-1519 wybudowano teatr z loggiami, wieże pamięci i ratusz, które przyłączono do głównej bryły pałacu dopiero w połowie XVIII wieku. W czasie Saccio di Roma wojska cesarskie oblegały miasto. Spowodowali duże zniszczenia w samym Volterze, a część kompleksu pałacowego uległa spaleniu. Usuwanie gruzowiska zajęło aż trzy lata. Tempo pracy zdecydowanie nie podobało się Volturi, dlatego zatrudniono włoskich budowniczy. Na wolne miejsca postawiono ogromną bibliotekę i salę audiencyjną.

Ostatni remont był w 2007 roku.