Umowa Westminster-Volter

Umowa Westminster-Volter – umowa bilateralna pomiędzy rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii a |rodem Volturi zawarta w Londynie w dniu 19 czerwca 1919 roku.

Umowa zakładała, że Volturi zrzekają się swoich praw polityczno-wojskowych wobec Malty nadanych im przez Kongres Wiedeński z 1815 roku. Ambasadorowie Volturi na Malcie od tej pory nie musieli brać udziału w brytyjskich naradach z gubernatorem wyspy, jednak Volter nie zgodził się na zapis wykluczający tę możliwość. Wojska rodu mogły stacjonować tylko w promieniu do kilometra od budynku ambasady – ówcześnie siedziba była w Rabat na wyspie Gozo. Brytyjczykom zależało, aby Maltańczycy nie mogli prosić Volter o pomoc w razie kłopotów z władzami kolonialnymi, ale zdecydowana postawa ambasadora Fineasa Blacka spowodowała, że już w fazach przygotowawczych zrezygnowano z tego. Natomiast władze municypalne od tej pory nie mogły zgłaszać skarg do przedstawiciela rodu. Londyn mógł też poprosić o zdymisjonowanie ambasadora. Umowa straciła ważność w 1964 roku. Volter podpisał z Valettą nowy dokument (Traktat o współpracy Malty i rodu Volturi).