Układ z Wilkshire

Układ z Wilkshire - umowa pomiędzy Ministrą Magii Wielkiej Brytanii a Johnem Kirk-Douglasem (1840-1932) zawarta w dniu 10 stycznia 1887 roku w dworku rodu Malfoyów, w którym przebywała wówczas Isla Malfoy (1822-1899). W zamian za ogromną kontrybucję ministra magii wyraziła zgodę na utworzenie Ministerstwa Magii Kolonii Przylądek, zależnego od brytyjskiego. Decyzja ta wywołała powszechnie niezadowolenie w Zjednoczonym Królestwie. Parlament żądał rezygnacji ministry magii. Inna postawę miał premier Robert Gascoyne-Cecil, 3. markiz Salisbury (1830–1903). Uspokajał nastroje. Uważał, że nic się nie stało, ponieważ czarodzieje z kolonii Przylądka są wierni koronie brytyjskiej. Prasa po jakimś czasie zaczęła dopytywać gdzie trafiła kontrybucja. Czy do ministerstwa magii czy na konto ministry magii. Śledztwo nim się zaczęło to już zostało zakończone, ponieważ Izba Lordów pod naciskiem Łukasza Volturi (1849-1945) odmówiła rozpoczęcia jakichkolwiek czynności prawnych.

Na mocy układu powstało ministerstwo magii, na któego czele stał minister magii wybierany w wyborach powszechnych na pięcioletnią kadencje. Ta sama osoba osoba mogła urząd pełnić maksymalnie przez dwie. Minister magii kierował pracami rządu czarodziejów. Bezpośrednio podlegał Londynowi, co nie było na rękę władzom kolonialnym. Układ obowiązywał do 1900 roku,kiedy to powstało zjednoczone ministerstwo magii Przylądka, Transwalu, Oranje i Natalu na mocy dekretu Nigellusa Volturi (1797-1901).

Pierwszym, ministrem magii został John Kirk-Douglas. W wyborach głównego konkurenta politycznego Andrew Frosta (1842-1961). Pozostał na urzędzie do czasu jego wygaśnięcia, a także przez rok dla wszystkich brytyjskich kolonii w Południowej Afryce.