Układ z Volteru (776)

Układ z Volteru - tzw I układ z kościołem katolickim. Zawarto go w dniu 11 maja 776 roku pomiędzy rodem Volturi a Kościołem Zachodnim reprezentowanym przez władcę czarodziejów Lucjusza Volturi (672-795), Cezara Rzymu i Czarodziejów Łukasza Volturi (697-801) i papieża Hadriana I (?-795). Na jego mocy powołano uznawane przez Volturi biskupstwo Volteru obejmujące miasto Volter i jego bliskie okolice. Na czele diecezji stał biskup mianowany przez władcę czarodziejów. Musiał być czarodziejem czystej krwi-oboje rodzice muszą władać magią, tak samo jak paternalni dziadkowie. Nie ustalono minimalnego wieku zostawiając furtkę na przyszłość. W samym mieście nie pozwolono zbudować kościoła. Odpowiedni budynek stanął poza murami miasta. Zakazano fortyfikować go, jednakże zapewniono mu ochronę poprzez postawienie posterunku styksów. Diecezja oprócz biskupa mogła posiadać maksymalnie 4 kapłanów. Jeśli chodzi o finansowanie to władca czarodziejów zobowiązał się do utrzymania budynku w dobrym stanie technicznych, natomiast pozostałe kwestie utrzymywali sami parafianie. Długość kadencji biskupa określono na zasadzie, że urzęduje na czas panowania władcy czarodziejów. Jego śmierć powodowała automatyczną dymisję. Wielki Mistrz rodu Volturi mianował biskupa rozporządzeniem. Strony ustaliły, że każdorazowo po zmianie na tronie piotrowym będzie podpisywany konkordat, w którym jest układ potwierdzany poprzez ponowne ustalenie szczegułów współpracy volterowskiej diecezji z papiestwem i z rodem panującym. W razie gdy umrze władca czarodziejów układ obowiązuje do czasu zawarcia nowego.

Warunki:

• Diecezja Volteru obejmuje miasto Volter wraz terenami przyległymi;
• Ród Volturi pozwoli postawić murowany kościół poza murami miasta, którego utrzymanie pozostaje w gestii wiernych z wyłączeniem zachowania odpowiedniego stanu technicznego. Tą kwestią zajmuje się ród panujący poprzez Gubernatorat Volteru;
• Plebania i kościół będą pod stała ochroną styksów;
• Biskupa mianuje Wielki Mistrz rodu Volturi rozporządzeniem. Niezwłocznie powiadamia papieża poprzez Kurię Rzymską. Biskup Volteru musi być czarodziejem, tak samo jego rodzice, jak i paternalni dziadkowie;
• Kadencja Biskupa jest uzależniona od woli władcy czarodziejów, jednakże gdy on umiera to następuje sede vacante w diecezji;
• Biskup Volteru może posiadać maksymalnie 4 kapłanów, którzy są czarodziejami czystej krwi;
• W przypadku śmierci Biskupa władca czarodziejów mianuje jego następce w ciągu 30 dni. W czasie sede vacante wykonującym obowiązki biskupa jest najstarszy stażem kapłańskim kapłan;
• Śmierć Władcy Czarodziejów powoduje, że Państwo Kościelne i ród Volturi muszą zawrzeć układ potwierdzający warunki istnienia diecezji Volteru w ciągu 120 dni od zmiany na volterowskim tronie.
• Śmierć papieża powoduje, że ród Volturi i Państwo Kościelne muszą zawrzeć konkordat potwierdzający zapisy obowiązującego układu;

Zawarcie układu zakończyło spor trwający od 753 roku, kiedy Lucjusz Volturi ostatecznie przejął władzę nad światem czarodziejów. Należy jednak pamiętać, że chrześcijaństwo nigdy nie było popierano przez ród panujący. Chodzi tutaj o osobę Jezusa Chrystusa, który był członkiem rodu Lukanosów podającym się za syna Boga. Lukanosi sami wydali go na śmierć poprzez ukrzyżowanie. Lucjusz Volturi w dniu 30 maja 776 roku mianował Feliksa Watykańskiego pierwszym biskupem Volteru.