Układ z Volteru (1919)

Układ z Volteru lub układ praski - umowa bilateralna zawarta pomiędzy rządem Czechosłowacji i Przewodniczącym Izby Rzemiosła Magicznego Bohemii a rodem Volturi, która weszła w życie w dniu 1 marca 1919 roku wraz z jej ratyfikacją przez wszystkie strony. Na jej mocy Volturi uznawali państwo czechosłowackie i jego rząd, ale bez określenia granic państwowych. Nawiązano stosunki dyplomatyczne na zasadzie asymetrii - Volturi będą posiadali swoją placówkę dyplomatyczną w Pradze, a ta będzie równocześnie łącznikiem pomiędzy państwem a Volterem. Przedstawicielstwo będzie w najwyżej randze ambasady. Długość kadencji ambasadora nie została ustalona. Czesi nalegali na kilka ważnych, dla siebie, ustępstw ze strony władcy czarodziejów. Zawarto klauzulę by na ten urząd nie mianować ani Polaka, ani Węgra. Równocześnie Volturi zobowiązali się w przyszłości do poszanowania reform ustroju magicznego, o ile nie będzie szkodził czarodziejom. W chwili zawarcia układu działała tylko czeska administracja czarodziejska. Ta słowacka część aż do 1918 roku w pełni podlegała Ministerstwu Magii Węgier. Układ tymczasowo zezwalał na podobną zależność od czeskich organów z tymże to Słowacy będą pełnili stanowiska na szczeblach poniżej ogólnokrajowego. Okres przejściowy miał trwać maksymalnie do końca 1927 roku. W stosunkach państwowych zawarto bardzo ważną klauzulę - w razie zagrożenia istnienia państwa lub jego likwidacji w wyniku agresji zbrojnej Volter nie wycofa swojego uznania dla państwa czechosłowackiego, ani przedstawiciela.

Układ formalnie obowiązywał do 1947 roku. Państwo czechosłowackie przestało istnieć już w marcu 1939 roku. Ambasada została ewakuowana trzy tygodnie później. W dniu 19 stycznia 1940 roku stosunki dyplomatyczne zostały wznowione na mocy układu z Londynu. W 1947 roku ponownie uruchomiono ambasadę w Pradze (Układ preszburski).