Przejdź do zawartości

Układ z Volteru (1809)

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

II Układ ze Szwecją - umowa bilateralna zawarta w dniu 17 grudnia 1809 roku pomiędzy rodem Volturi a Królestwem Szwecji, na mocy której zmieniono sposób wybierania ministra magii tak, aby wszyscy czarodzieje mogli uczestniczyć w elekcji bez względu na pochodzenie. Ogromny wpływ na zmianę postrzegania sytuacji przez czarodziejów miała Wielka Rewolucja Francuska. Klasa średnia była zdecydowania lepiej sytuowana finansowo niż szlachta a nie miała zbyt dużego wpływu na to co się dzieje na arenie politycznej. Ogromne wsparcie otrzymała od króla Karola XII. W jego ocenie należało skończyć ze średniowiecznymi zasadami i nastał czas, aby przetestować jak będzie działało społeczeństwo gdy zostanie wprowadzona demokracja. dla samego monarchy był to test przed wprowadzeniem monarchii parlamentarnej w państwie. Przeciwko zmiano wystąpił Ambasador Septimus Krescencjusz (1755-1859) mocno związany z kołami konserwatywnymi. Mimo wszystko Volter dowiedział się o działaniach ambasadora i w sprawę zaangażował się osobiście Wielki Mistrz rodu Volturi Cadmus Volturi (1720-1829). Wyraził zgodę na demokratyzację, ponieważ podobne zasady panowały w innych ministerstwach w europie i na świecie.

Układ z 1809 roku obowiązuje do dnia dzisiejszego z drobnymi zmianami. Zastąpił umowę z 1544 roku. Na mocy II układu ze Szwecją wszyscy czarodzieje, którzy ukończyli 18 lat otrzymali czynne prawo wyborcze. Kandydaci musieli mieć co najmniej 25 lat w chwili zgłoszenia kandydatury. Termin wyborów wyznaczał ambasador na pomiędzy 45. a 30. dniem przed końcem kadencji ministra magii. Osoba, która zdobędzie ponad połowę głosów wygrywa wybory. Gdyby pierwsza tura nie wyłoniła zwycięzcy tydzień później przeprowadza się ponowne głosowanie. Aby zarejestrować kandydata należało przedstawić ambasadorowi co najmniej 15 tysięcy podpisów pod listami poparcia. Układ nie przewidywał jaka ma być długość kadencji, ale wprowadzono ich ograniczenie do dwóch. To miały normować porozumienia pomiędzy ambasadorem a władcą i ministrem magii. W dniu 29 grudnia zawarto Porozumienie Septimusa Krescencjusza z królem Szwecji Karolem XIII i ministrem magii Zorandera Guldsnö. Strony ustaliły, że długość kadencji wynosi sześć lat. W 2001 roku skrócono kadencję do trzech lat.