Układ z Volteru (1658)

Układ rodu Volturi i czarodziejów z Republiki Zjednoczonych Prowincji (niderl. Overeenkomst tussen de familie Volturi en de tovenaars van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden) - umowa bilateralna podpisana w dniu 4 października 1658 roku w Volterze przez Wielkiego Mistrza rodu Volturi Romulusa Volturi i Ministra Magii Holandii Maurycego van Havik, na mocy której ród Volturi uznawał podmiotowość holenderskich czarodziejów.

Czarodzieje z tego regionu od końca XVI wieku stanowili dość poważny problem dla volterowskiej dyplomacji przez ich antyhabsburską politykę wspierania dążeń niepodległości północnej części Niderlandów. Pierwszy raport Volturi o Holendrach pojawił się na biurku seniora już w 1590 roku kiedy to władze Republiki i "zbuntowani" magowie uznali wzajemnie swoje istnienie. Napisano w nim, że sytuacja może ulec zmianie na korzyść Wiednia. Wówczas należałoby osłabić Habsburgów, aby ugrać coś w Niderlandach. W kolejnych raportach wyraźnie zmieniał się stosunek do holenderskich czarodziejów. Espianie widzieli ich zaradność. Przede wszystkim współpracowali z państwem i rozwijali handel dalekomorski. Mimo to oficjalna polityka niechęci nie uległa zmianie, nawet gdy w 1597 roku Holendrzy podpisali porozumienie z Habsburgami. Zmienili natomiast taktykę rozmowy z Hagą w czasie negocjacji nad uznaniem niezależności czarodziejów z północnych Niderlandów od panowania domu hiszpańskiego. Żądali ponowienia rozmów z Madrytem przy udziale ambasadora rodu, co oznaczałoby zawarcie nowej umowy na znacznie gorszych warunkach. Głównym powodem takiego postępowania była osobista niechęć Łukasza Volturi (1496-1624) do Havików, którzy stanowili dla niego konkurencję w handlu z Wenecją. Czwarty układ utrechcki z 1615 roku przyjęto z niemałym zaskoczeniem. Negocjacje z Holendrami od wielu lat znajdowały się w impasie, a tu nagle powstało wewnątrzpaństwowe porozumienie i to bez zgody Volteru. Dopóty żył Łukasz Volturi problem nie istniał, ponieważ udawał, że nie ma czwartego układu. Do negocjacji z Holendrami przyczynili się Lukanosi. Dragonid Lukanos (1535-1661) podnosił chwałę swojego rodu, obalonego przez Volturi prawie tysiąc lat temu, poprzez tajne rozmowy z przeciwnikami polityki Volteru. Dla Holendrów wartość miała umowa, która dawała im bezpieczeństwo i niezależność. Dlatego porozumieli się z Volturi, choć też sprzyjali Lukanosom.