Przejdź do zawartości

Układ z Volteru (1448)

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Układ polsko-volterowski - umowa bilateralna zawarta w dniu 25 czerwca 1448 roku w Krakowie pomiędzy Wiellkim Mistrzem rodu Volturi Orionem Volturi (1379-1491) a Królem Polski i Wielkim Księciem Litewskim Kazimierzem IV Jagiellończykiem (1427-1492), na mocy której zawarto stosunki dyplomatyczne na zasadzie asymetrii. Volter wysyłał swojego przedstawiciela, który jest również łącznikiem z polsko-litewskim dworze. Układ poruszył również kwestię dziedziczenia korony Polski i Litwy. Wykluczono czarodziejskich potomków Władysława II Jagiełły (1451-1434) i Eowiny Lukanos (1488-1526). W zamian za to otrzymali tytuł książąt polskich i książąt litewskich, panów na Czartorysku. Sygnatariuszami aktu byli: Orion Volturi reprezentowany przez Abraxasa Volturi (1416-1533), Król Polski i Wielki Książę Litewski Kazimierz IV Jagiellończyk, biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki i starszy brat króla, czarodziej, Konstantyn Jagiellończyk (1430-1553).

Treść

[edytuj]
Nr Język polski Język włoski Łacina
Artykuł 1. Wielki ród Volturi będzie wysyłać swojego przedstawiciela do Jego Królewskiej Wysokości Króla Polski. Ambasador oprócz reprezentowania interesów swych suwerenów jest łącznikiem pomiędzy dworem Jego Królewskiej Wysokości Króla Polski a dworem Wielkiego Królewskiego Rodu Czarodziejów. La grande famiglia Volturi invierà il loro rappresentante a Sua Altezza Reale il Re di Polonia. Oltre a rappresentare gli interessi della sua sovranità, l'Ambasciatore è il legame tra la corte di Sua Altezza Reale il Re di Polonia e la corte della Grande Famiglia Reale dei Maghi Magnus regis dynastiae Volturi, legati ad eius maiestas in rege Regis Poloniae committis. Legatus Volturorum ad repraesentandum Regis Poloniae.
Artykuł 2 Ambasador chroni czarodziejów w majestacie prawa rodu Volturi. Król Polski zobowiązuje się do przestrzegania świętych praw. L'ambasciatore protegge i maghi nella maestà della famiglia Volturi. Il re di Polonia si impegna a rispettare le leggi sacre. Legatus protegit magi in Volturorum maiestatem legem. Rex Poloniae approbaret leges dynastiae Volturi.
Artykuł 3 Ród Volturi ma prawo do badań na ziemiach pod panowaniem Jego Królewskiej Wysokości Króla Polski nad przeszłością czarodziejów. La famiglia Volturi ha il diritto di esplorare le terre sotto il dominio di Sua Altezza Reale il Re di Polonia nel passato di maghi. Dynastia Volturi historiae magiae investigaret in Regnum Poloniae.
Artykuł 4 Żaden czarodziej nie może zasiąść na tronie polskim. Nessun mago può sedere sul trono di Polonia. Si est non magus rex Polaniae.

Skutki

[edytuj]

W 1572 roku zmarł bezpotomnie król Polski Zygmunt II August. Potomkami Jagiellonów byli Anna i Katarzyna, siostry zmarłego władcy. potomkowie Ferdynanda I Habsburga i Anny Jegiellonki, wnuczki króla Kazimierza IV. Czarodziejska linia miała się dobrze. Gdy umierał król Zygmunt II August żył książę Albrecht Jagiellończyk (1457-1573), prawnuk Władysława II Jagiełły. Polscy panowie nie mogli wyznaczyć go na króla. Każdy z jego potomków władał magią, a więc negocjacje z rodem Volturi nie miały sensu w kwestii przekazania korony tej linii. Sam Albrecht nie wykazywał zainteresowania polską koroną. Dopiero w 1575 roku Kazimierz Jagiellończyk (1480-1599) wezwał szlachtę by oddała głos na jego kuzynkę Annę. Po udanej elekcji musiał wycofać się z aktywnej polityki na żądanie rodu Volturi. Ponownie uaktywnił się w czasie wyboru nowego władcy w 1587 roku. Doprowadził do wyboru wnuka Zygmunta I Starego - Zygmunta III, szwedzkiego księcia i następcę tronu tego państwa. Ponowną rolę odegrał Mateusz Jagiellończyk (1512-1634) w czasie elekcji w 1632 roku, na której wybrano Władysława IV Wazę, syna Zygmunta III i Aleksander Jagiellończyk w czasie elekcji w 1648 roku, na której wybrano Jana II Kazimierza Wazę, również syna Zygmunta III. Po jego śmierci w 1672 roku roku sejm zdecydował przekazać czarodziejskim Jagiellonom Tytuł "tytularnego króla narodu polskiego".