Magdalena Johnson

Magdalena Anna Johnson - (ur. 2 lutego 1871 roku w Waszyngtonie, Stany Zjednoczone-zm. 17 czerwca 1949 roku w Waszyngtonie, Stany Zjednoczone) czarodziejka czystej krwi, amerykańska prawniczka i morganatyczna małżonka Jana Volturi (1869-1977). Pochodziła z dobrze sytuowanej rodziny. Była bezpośrednio potomkinią pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych Jerzego Waszyngtona. Rodzice Magdaleny to David Johnson (1848-1913) i Emilia Berdman (1848-1916). Po zakończeniu podstawowej edukacji rodzina sfinansowała jej wyjazd do Volteru. Wyniki w nauce pozwoliły dziewczynie na naukę w najlepszej szkole dla czarodziejów. W latach 1882-1889 studiowała tam magię. Egzaminy końcowe zdała na ocenę celującą. Pozostała w Volterze na zaproszenie samej administracji rodu. Widziano w niej wartościową osobę, która może przysłużyć się rodu Volturi. W 1892 roku rozpoczęła studia dyplomatyczne. Poznała tam Jana Volturi. Widziała z nim wielkiego czarodzieja. On w niej wielką towarzyszkę życia. Od 1895 roku byli w nieformalnym związku. Sprawa wyszła na jaw gdy chcieli otrzymać zgodę na małżeństwo. Nigellus Volturi (1797-1901) wyraził swój sprzeciw. Uważał, że ten związek byłby mezaliansem. Jan oświadczył, iż nie ożeni się do czasu aż nie otrzyma stosownego zezwolenia. Magdalena obiecała ukochanemu wierność ich uczuciu. Dziadek Jana Aleksander Volturi (1805-1908) znalazł wyjście z sytuacji. Zaproponował, aby zawarli związek morganatyczny. Osobiście wystąpił do seniora z wnioskiem o przyjęcie takiej propozycji. Nigellus Volturi wyraził ostatecznie zgodę, ale dodał pewne obostrzenia. Zakazał potomkom Jana i Magdaleny noszenia nazwiska Volturi. Następnie nie mogli mieszkać w Volterze. W końcu w dniu 27 października 1897 roku pobrali się. Magdalena i Jan mieli jedno dziecko - córkę Ellę (1899-1990). Magdalena od 1910 roku uczyła logiki w szkole dla czarodziejów w Nowym Jorku. W latach 1925-1933 pełniła funkcję wicedyrektora placówki. Uczniowie cenili ją za ogromne zaangażowanie w ich uczenie, a grono pedagogiczne za racjonalne podchodzenie do problemów. W latach 1936-1941 kierowała pracami biblioteki. Po drugiej wojnie światowej wyjechała do Milcove na Wyspie Księcia Edwarda w Kanadzie pomóc w opiece nad prawnukiem Gilberta Blythe II (1942-2003). Była niezadowolona ze sposobu wychowania chłopca. Gilberta chowano w koszarach. Robiła tak, ponieważ jego ojciec to znany w Milcove zawadiaka. Przy Blythe'ach przebywała do stycznia 1949 roku. Jej samopoczucie cały czas pogarszało się. Gdy wróciła do Stanów Zjednoczonych przeprowadzono pełne badania medyczne. Okazało się, że ma nowotwór płuc z przerzutami. Leczenie tylko odpychało w czasie nieuniknione. Zmarła w dniu 17 czerwca 1949 roku w otoczeniu rodziny. Dziesięć dni później pochowana ją w Volterze. W 1977 spoczął obok niej małżonek.