Eleonora Parkinson

Eleonora Wilhelmina Parkinson - (ang.) Eleanor Wilhelmina Parkinson, (it.) Eleonora Guglielmina Parkinson (ur. 7 stycznia 1999 roku w Nowym Jorku, Stany Zjednoczone), czarodziejka półkrwi, poprzez małżeństwo, trwające w latach 2019-2026, z Tristanem Diavarosso (ur. 1998) członkini rodu Diavarosso. Do 2026 roku pracowała w ambasadzie rodu Volturi jako asystentka przedstawiciela prezydenta Stanów Zjednoczonych. Była jedną z czarodziejek amerykańskich młodego pokolenia, których życie bardzo wcześnie połączyło doświadczenie wychowania w Stanach Zjednoczonych z fascynacją Italią, Volter i rodem Volturi. Przyszła na świat jako jedyne dziecko czarodziejki Barteny Thomason (ur. 1975) i nieczarodzieja Edmunda Parkinsona (ur. 1973). Wychowywała się w Nowym Jorku, gdzie chodziła do szkoły podstawowej i od wczesnych lat uchodziła za dziecko zdolne, pracowite oraz szybko przyswajające wiedzę. Rodzice przez pewien czas rozważali, czy nie skupić jej dalszej edukacji przede wszystkim na niemagicznym systemie szkolnym, ponieważ Eleonora dobrze odnajdywała się w takim środowisku. Ostatecznie jednak uznano, że jej magiczne pochodzenie oraz ujawniające się zdolności wymagają kształcenia w placówce czarodziejskiej. W związku z tym wyjechała wraz z rodzicami do Filadelfii, gdzie podjęła naukę i zaczęła lepiej rozumieć różnicę między wychowaniem w rodzinie mieszanej a funkcjonowaniem wśród dzieci pochodzących z rodzin silniej zakorzenionych w świecie magii. Już w drugiej klasie zaczęła interesować się Italią i rodem Volturi. Początkowo wynikało to z fascynacji historią, językiem i kulturą Włoch, ale z czasem przybrało dojrzalszą formę. Eleonora opanowała język włoski na dobrym poziomie, co pozwoliło jej wystartować w konkursie wiedzy o Włoszech. Zdobycie pierwszego miejsca otworzyło jej drogę do rocznego stażu w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem, a artykuł opisujący jej sukces został przedrukowany w Filadelfii. Pobyt w Volter stał się dla niej przełomem, ponieważ po raz pierwszy zobaczyła z bliska stolicę czarodziejów, której obraz znała wcześniej głównie z książek, relacji i materiałów historycznych. Relacjonowała swoje wrażenia z życia w mieście, wskazując z jednej strony na jego nowoczesność, energię i wyjątkowe połączenie tradycji z rozwojem, a z drugiej na archaiczne zasady rządzące życiem publicznym. Zauważyła, że demokracja w Volter miała często charakter fasadowy, a realne znaczenie nadal zachowywały pochodzenie, ród, wpływy i miejsce zajmowane w hierarchii społecznej.

W 2018 roku Eleonora osiągnęła wysokie wyniki z egzaminów końcowych, dzięki czemu mogła rozpocząć studia prawnicze. Wybrała prawo, ponieważ łączyło jej zainteresowanie porządkiem państwowym, dyplomacją, instytucjami i relacjami między światem czarodziejów a strukturami publicznymi. Studia ukończyła z wyróżnieniem, potwierdzając opinię osoby zdyscyplinowanej, ambitnej i zdolnej do pracy w środowisku wymagającym dokładności. Najpierw odbyła staż w ambasadzie Volturi, a następnie została zatrudniona tam na etat. Praca w ambasadzie była dla niej naturalnym rozwinięciem wcześniejszych zainteresowań. Jako asystentka przedstawiciela prezydenta Stanów Zjednoczonych zajmowała się sprawami wymagającymi dyskrecji, dobrej organizacji i rozumienia zarówno amerykańskiej administracji, jak i volterowskich zasad funkcjonowania. Jej pochodzenie półkrwi mogło być w tym kontekście atutem, ponieważ od dzieciństwa znała dwa porządki: niemagiczny i magiczny. Jednocześnie praca dla instytucji związanej z rodem Volturi wymagała od niej szczególnej ostrożności, ponieważ każda decyzja, kontakt i wypowiedź mogły być odczytywane nie tylko zawodowo, lecz także politycznie. W 2026 roku została zwolniona na zlecenie sekretarza USA Marco Rubio, ponieważ otrzymała volterowskie obywatelstwo. Dla władz amerykańskich oznaczało to konflikt lojalności, zwłaszcza że Eleonora pracowała przy przedstawicielu prezydenta Stanów Zjednoczonych. Dla niej samej było to natomiast potwierdzenie, że jej wieloletnie związki z Italią, Volter i rodem Volturi przestały być jedynie kwestią zainteresowań, edukacji lub kariery, a stały się elementem jej formalnej przynależności. Zwolnienie zakończyło więc okres, w którym występowała jako Amerykanka pracująca w otoczeniu rodu Volturi, i rozpoczęło nowy etap jej życia jako osoby prawnie związanej z Volter.

W dniu 10 kwietnia 2019 roku wyszła za Tristana Diavarosso. Małżeństwo wprowadziło ją do rodu Diavarosso i wzmocniło jej związki z włoską arystokracją czarodziejską. Z tego związku urodziło się troje dzieci: Eleonora (ur. 2024) oraz bliźnięta Łukasz i Krystyna (ur. 2025). 16 sierpnia 2025 roku opublikowano ich Wywód przodków. Narodziny dzieci były dla Eleonory potwierdzeniem jej miejsca w rodzie Diavarosso, ale jednocześnie nie uchroniły małżeństwa przed rozpadem. Związek z Tristanem stopniowo tracił trwałość, a w marcu 2026 roku został rozwiązany. Rozwód zamknął okres, w którym Eleonora była związana z rodem Diavarosso przede wszystkim poprzez małżeństwo, choć pozostała matką dzieci należących do tej linii. Jej życie po 2026 roku zostało więc określone przez dwa równoległe fakty: utratę stanowiska w ambasadzie po otrzymaniu volterowskiego obywatelstwa oraz zakończenie małżeństwa, które wcześniej dawało jej miejsce w rodzinie Diavarosso. Eleonora Parkinson pozostała postacią pogranicza: czarodziejką półkrwi, Amerykanką związaną z Volter, byłą członkinią rodu Diavarosso przez małżeństwo, matką trojga dzieci i osobą, której wybory życiowe doprowadziły do trwałego związania jej losów z włoskim światem czarodziejskim.