Ignivus

Ignivus - (łac. Ignis - Ogień). Jest to szczególna Moc tytaniczna, która pozwala na władanie ogniem. Ze względu na swój charakter może być darem życia lub śmierci. Do tej pory tylko siedem osób posiadło tą moc, która ujawnia się tuż po narodzeniu rudymi włosami. Osoba jest ta odporna na gorąco i zimno.

Charakterystyka

Ignivus należy do najbardziej rozpoznawalnych odmian mocy tytanicznej, ponieważ jej zewnętrzne objawy pojawiają się już w chwili narodzin. Rude włosy nie są w tym przypadku zwykłą cechą dziedziczną, lecz znakiem, że ogień został trwale połączony z ciałem czarodzieja. W rodach tytanicznych traktowano to jako zapowiedź wielkiej siły, ale również jako ostrzeżenie. Dziecko obdarzone Ignivusem mogło być odporne na skrajne temperatury, lecz jego emocje od początku wymagały szczególnej kontroli.

Moc ta nie polega wyłącznie na rzucaniu zaklęć ognistych. Ignivus daje naturalną więź z ogniem jako zjawiskiem magicznym, fizycznym i duchowym. Posiadacz tej mocy może odczuwać płomień podobnie jak inni czarodzieje odczuwają dotyk, ciśnienie powietrza albo obecność zaklęcia. Im silniejszy Tytan, tym bardziej ogień staje się przedłużeniem jego woli. W najbardziej zaawansowanej formie czarodziej nie tylko tworzy płomień, ale nadaje mu kierunek, kształt, temperaturę i czas trwania.

Działanie

Podstawowym przejawem Ignivusa jest zdolność wytwarzania ognia bez użycia klasycznej inkantacji. Czarodziej może zapalić świecę, rozniecić palenisko, ogrzać powietrze wokół siebie albo wytworzyć krótki płomień obronny. W odróżnieniu od zwykłych zaklęć ognia efekt nie pochodzi jedynie z różdżki. Energia przechodzi przez krew i ciało posiadacza, dlatego przy silnym użyciu może pojawić się blask oczu, nagłe rozgrzanie skóry albo krótkotrwałe falowanie powietrza.

Ignivus pozwala również wygaszać ogień, ale nie jest to tak proste jak jego wzniecanie. Posiadacz mocy musi narzucić płomieniom własną wolę i odciąć je od paliwa, powietrza albo energii magicznej. Słabszy Tytan potrafi ugasić świecę lub pochodnię, natomiast silniejszy może zatrzymać pożar na granicy wyznaczonej gestem. Najtrudniejsze jest gaszenie ognia wywołanego przez innego Tytana, ponieważ wtedy przeciwko sobie stają dwie wole, a nie tylko dwa zaklęcia.

Odporność

Osoby posiadające Ignivus są odporne na gorąco i zimno w znacznie większym stopniu niż zwykli czarodzieje. Mogą przebywać w pobliżu ognia bez poparzeń, dotykać rozgrzanego metalu przez krótki czas albo przechodzić przez płytkie płomienie bez uszkodzenia skóry. Odporność na zimno wynika z wewnętrznego ciepła mocy. Organizm takiego Tytana sam wyrównuje temperaturę i nie dopuszcza do zwykłego wychłodzenia.

Nie oznacza to jednak całkowitej niezniszczalności. Ignivus chroni przed temperaturą, ale nie zawsze przed dymem, brakiem tlenu, zawaleniem budynku albo magiczną trucizną niesioną przez ogień. Tytan może przeżyć warunki, które zabiłyby zwykłego człowieka, lecz nadal potrzebuje powietrza i orientacji. Z tego powodu doświadczeni posiadacze tej mocy uczyli się nie tylko tworzyć płomień, ale również kontrolować jego skutki uboczne.

Rozwój mocy

W dzieciństwie Ignivus objawia się najczęściej drobnymi incydentami. Wokół dziecka mogą gasnąć lub zapalać się świece, metalowe przedmioty stają się ciepłe, a w chwilach gniewu pękają szklane naczynia stojące blisko źródła ciepła. Takie wydarzenia nie zawsze są niebezpieczne, ale stanowią znak, że moc szuka ujścia. Jeżeli rodzina je lekceważy, w okresie dojrzewania może dojść do gwałtownego wybuchu.

Największe ryzyko pojawia się wtedy, gdy posiadacz Ignivusa próbuje tłumić emocje zamiast je porządkować. Ogień reaguje szczególnie silnie na gniew, strach, poczucie krzywdy i pragnienie ochrony bliskich. Czarodziej może wtedy nieświadomie podnieść temperaturę w całym pomieszczeniu albo podpalić przedmioty znajdujące się za plecami osoby, którą uznaje za zagrożenie. Z tego powodu nauka samokontroli była przy Ignivusie ważniejsza niż sama nauka zaklęć.

Zastosowanie

Ignivus może być darem życia, ponieważ pozwala ogrzać ludzi w zimnie, rozpalić ogień bez narzędzi, oczyścić skażone miejsca płomieniem i zatrzymać pożar przed dalszym rozprzestrzenianiem. W rękach spokojnego czarodzieja jest mocą użyteczną, niemal opiekuńczą. Może chronić dom, obóz, twierdzę albo oddział wojskowy przed zimnem i ciemnością.

Ta sama moc może stać się darem śmierci. W walce Ignivus pozwala tworzyć ściany ognia, podpalać broń przeciwnika, odcinać drogę odwrotu i zmuszać całe oddziały do opuszczenia pozycji. Najgroźniejsze jest jednak użycie w zamkniętych przestrzeniach. Płomień nie musi wtedy bezpośrednio dotknąć ofiary. Wystarczy, że odbierze jej powietrze, wypełni korytarz dymem albo zmusi ludzi do ucieczki w jedno miejsce. Dlatego posiadaczy Ignivusa często traktowano z podziwem, ale również z lękiem.

Ograniczenia

Ignivus wymaga wyjątkowej równowagi psychicznej. Czarodziej, który traci panowanie nad sobą, może przypadkowo zranić sprzymierzeńców albo zniszczyć miejsce, którego miał bronić. Problemem jest także skala mocy. Mały płomień jest łatwy do opanowania, ale wielki pożar zaczyna żyć własnym ruchem. Wiatr, suche drewno, tkaniny, oleje i substancje alchemiczne mogą sprawić, że nawet Tytan nie zatrzyma od razu skutków własnego działania.

Z tego powodu Ignivus uznawano za jedną z tych mocy tytanicznych, które najpełniej pokazują podwójną naturę Tytanów. Ten sam dar może ratować, ogrzewać i oczyszczać, ale może też palić, dusić i niszczyć. Ostateczna wartość mocy zależy więc nie tylko od jej siły, lecz przede wszystkim od charakteru osoby, która ją posiada.