https://www.ethenor.pl/index.php?action=history&feed=atom&title=Stefan_Tijger 2026-06-13T18:58:27Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.45.3 https://www.ethenor.pl/index.php?title=Stefan_Tijger&diff=2393&oldid=prev 2026-04-19T16:22:15Z

<p>Odtworzenie treści z backupu</p> <p><b>Nowa strona</b></p><div>&#039;&#039;&#039;Stefan Astorianus Tijger&#039;&#039;&#039; - (ur. 17 czerwca 1817 roku w Brukseli. Zjednoczone Królestwo Niderlandów - zm. 6 stycznia 1925 roku w Brukseli, Królestwo Belgów) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], belgijski polityk, profesor prawa, dwukrotny minister magii w latach 1862-1866 i 1882-1886. W czasie niemieckiej okupacji podczas pierwszej wojny światowej udzielił legitymizacji działań narzuconego przez Berlin ministra magii. <br /> <br /> ==Biografia==<br /> <br /> Stefan przyszedł na świat w Brukseli będącej wówczas częścią Zjednoczonego Królestwa Niderlandów powstałego na mocy kongresu wiedeńskiego. Jego rodzice walczyli najpierw o oderwanie się od Austrii, jak i potem o uzyskanie niepodległości od Holandii. W latach 1828-1835 studiował magię w Beauxbatons. Po zakończeniu czarodziejskiej edukacji studiował prawo w Paryżu. Do Belgii wrócił w 1846 roku jako doktor nauk prawnych. Stefan czynnie uczestniczył w polityce Brukseli. Wielokrotnie wybierano go radnym. Potrafił zjednać sobie Flamandów i Walonów. Mówił o współpracy pomiędzy tymi narodami, ale w poszanowaniu do ich odrębności. W czerwcu 1851 roku objął urząd dyrektora departamentu edukacji u ministra [[Hubert Zwart|Huberta Zwart]] (1797-1909). Obaj panowie niezbyt dogadywali się ze względu na poglądy koegzystencji Flamandów i Walonów obok siebie. W listopadzie 1854 roku król Leopold I Koburg (1790-1865) nadał mu tytuł profesora królewskiego. Z biegiem lat aktywność polityczna Stefana malała. Skupił się na karierze naukowej. Jako jeden z pierwszych magicznych naukowców uważał, że dziwne skamieniałe kości zwierząt nie pochodzą od tych współczesnych. Niestety nie chciał rozwijać paleontologii magicznej. Zajął się karierą prawniczą. W 1858 roku wystartował w wyborach na ministra magii jako kandydat konserwatywny, po tym jak namówił go do tego król Leopold I. Niestety [[Simon Joyeux]] zdobył aż 64% głosów. Przez całą jego czteroletnią kadencję punktował działania ministra. Gdy ponownie stanęli do boju jasno potwierdził, że będzie szanował odrębność Walonów i Flamandów w porównaniu do oponenta. W zasadzie to zapewniło mu zwycięstwo. <br /> <br /> Jako minister magii korzystał z dorobku poprzedników. Bardzo mocno przestrzegał dotychczas przyjętych zasad narodowościowych. Rozwijał przede wszystkim kulturę. Pisał do króla, że erozja kultury czarodziejskiej jest zbyt mocno postępująca i za mało belgijska. Promował krajowe uczelnie dla czarodziejów osłabiając tym samym placówkę w Beauxbatons. W 1865 roku zmarł król Leopold I Koburg. Minister Magii w imieniu czarodziejów powiedział na jego pogrzebie, że &quot;był to wielki i wspaniały władca&quot;. Nowy monarcha nie przepadał za Stefanem. Jasno określił go mianem &quot;bezdennego kretyna&quot;. Również prasa liberalna wytykała mu brak działalności w sektorze gospodarczym czy administracyjnym. Czarodzieje mogli zobaczyć co raz bardziej pogłębiający się kryzys w stosunkach z dworem i rządem. A nikt, zwłaszcza minister magii, nie podejmował działań by to naprawić. Nic dziwnego, że przegrał wybory z [[Domenico Toscaanse]] (1795-1882) w 1866 roku. <br /> <br /> Stefan przez kilka lat uczył w szkole dla czarodziejów w Brukseli. W latach 1871-1881 był dyrektorem szkoły. Zasłynął jako piewca belgijskich wartości narodowych. Szkoła miała dwa oddziały - waloński i flamandzki, ale każda z tych grup uczyła się obu języków plus francuskiego. W październiku 1881 roku partia konserwatywna zaproponowała mu start w wyborach na ministra magii. Stefan miał opory by ponownie wejść do polityki. Cztery miesiące później minister magii [[Simon Joyeux]] publicznie zapowiedział, że poprze go w nadchodzących wyborach. Belgowie potrzebowali polityka, który ponownie wszystkich zjednoczy. Stefan był jedynym kandydatem. 91% wyborców zagłosowało na &quot;tak&quot; pod jego nazwiskiem. W latach 1882-1886 poprawił komunikację pomiędzy częściami administracji. Ograniczył jednak ich autonomię. Władza centralna od czerwca 1885 roku miała prawa anulować[ decyzje społeczności jeśli naruszają równowagę. Po zakończeniu kadencji przeszedł na emeryturę. <br /> <br /> Stefan wypłynął ponownie w czasie niemieckiej okupacji Belgii. Niemcy starali się legitymizować odsunięcie [[Caesare van Oranje|Cezara, księcia Oranje]] (1861-1955) z urzędu. Stefan wyraził zgodę na objęcie teki w departamencie spraw wewnętrznych. Niemiecki minister magii Królestwa Belgów [[Rudolf von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]] zwykle słuchał jego rad. W 1917 roku niespodziewanie Stefan odszedł z rządu i wyjechał do Wielkiej Brytanii. Po zakończeniu wojny nie wrócił od razu do kraju, ponieważ groził mu proces za kolaborację z wrogiem. W dniu 17 listopada 1922 roku król Albert I Koburg wydał akt amnestii dla niego. Dzięki temu mógł bezpiecznie wrócić do Brukseli. Jednakże niedługo potem został zaatakowany przez grupę nieznanych czarodziejów. W wyniku tego stracił kontrolę nad zmysłami. Dzisiaj wiadomo, że wykonano na nim zabieg lobotomii. Umarł pozbawiony większości zmysłów w dniu 6 stycznia 1925 roku bezżennie i bezdzietnie.<br /> <br /> ==Urzędy==<br /> {{Władca<br /> |pop=[[Simon Joyeux]]<br /> |nast=[[Domenico Toscaanse]]<br /> |urząd=[[Federalni Ministrowie Magii Królestwa Belgów|Minister Magii Królestwa Belgów]]<br /> |lata=1862-1866<br /> }}<br /> {{Władca<br /> |pop=[[Simon Joyeux]]<br /> |nast=[[Theodore de Holstein]]<br /> |urząd=[[Federalni Ministrowie Magii Królestwa Belgów|Minister Magii Królestwa Belgów]]<br /> |lata=1882-1886<br /> }}<br /> <br /> [[Kategoria:Ministrowie Magii Belgów]]</div>

imported>Import