https://www.ethenor.pl/index.php?action=history&feed=atom&title=Hiacynta_Raul-AmbrosiusHiacynta Raul-Ambrosius - Historia wersji2026-07-22T01:12:32ZHistoria wersji tej strony wikiMediaWiki 1.45.4https://www.ethenor.pl/index.php?title=Hiacynta_Raul-Ambrosius&diff=827&oldid=previmported>Import: Odtworzenie treści z backupu2026-04-19T16:22:15Z<p>Odtworzenie treści z backupu</p>
<p><b>Nowa strona</b></p><div>'''Hiacynta Aleksandra Maria Raul-Ambrosius''' - (29 lipca 1875 w Bernie-20 listopada 2003 w Zurychu) [[Czarodziej|czarodziejka]] [[Czysta krew|czystej krwi]], jedna z najważniejszych polityków Szwajcarii. Doktorka nauk prawnych i nauczycielka akademicka. W latach 1953-1957, 1965-1969, 1977-1981 [[Związkowi Ministrowie Magii Konfederacji Helweckiej|Ministra Magii]]. Siostra [[Thor Raul|Thora Raula]], żona [[Zygfryd Ambrosius|Zygfryda Ambrosiusa]]. <br />
<br />
==Wczesne życie i edukacja==<br />
<br />
Hiacynta urodziła się jako jedyna córka swoich rodziców. Pochodziła ze starej rodziny szlacheckiej, której korzenie sięgały aż XI wieku. Edukację zaczęła w wieku czterech lat. Rodzice posłali ją do szkoły dla dziewcząt. Od tamtej pory wdziała się z nimi tylko na wakacje. Spędziła w Zurychu sześć lat. W tym czasie usamodzielniła się, zdobyła mocne podstawy wiedzy nie tylko szkolnej, ale i życiowej. Rodzice z trudem rozpoznali w niej malutką córeczkę, którą zapamiętali. Teraz była wysoką blondynką o niebieskich oczach. W latach 1886-1893 studiowała magię w szkole dla czarodziejów w [[Volter]]ze. Następnie wbrew opinii rodziny podjęła studia prawnicze (1894), a potem matematyczne (1896). Z obu uzyskała tytuł magistry. W 1904 roku obroniła doktorat z prawa magicznego. Na chwilę wróciła do Berna. Odmówiła rodzicom zawarcia małżeństwa. <br />
<br />
==Volter==<br />
<br />
Hiacynta chciała kontynuować swoją karierę jako nauczyciel akademicki. Volturi początkowo zatrudnili ją tymczasowo na stanowisku w katedrze prawa magicznego. W 1908 roku została sędziną w Wielkim Sądzie Volturi. [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukasz Volturi]] (1849-1945) planował przerzucić ją do dyplomacji, gdzie miałaby rozwinać swoje skrzydła. W latach 1915-1917 pracowała jako asystentka [[ministrowie Magii Italii|Ministry Magii Italii]] [[Dorea Volturi|Dorei Volturi]]. Potem na kilka lat wróciła do Berna. W 1922 roku ponownie zasiadła w Wielkim Sądzie Volturi. Do jej zadań należało przede wszystkim wizytowano sądów dla czarodziejów w Europie Środkowej. W listopadzie 1922 roku wizytowała Warszawę. Podczas specjalnej Audiencji spotkała się z Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim, premierem Julianem Nowakiem i [[Ministrowie Magii Polski|Ministrą Magii Polski]] [[Walburga Black (1871-1922)|Walburgą Black]]. Działania państwa polskiego oceniła "jako rozwojowe w pozytywnym kierunku" w celu zapewnienia równego dostępu do sprawiedliwości dla czarodziejów. Podobną wizytę odbyła również na Litwie - w kwietniu 1923 roku. Hiacynta pochwaliła Aleksandrasa Stulginskisa za wkład w rozwoju dobrych stosunków z magami. [[Hektor di Parma (1879-1949)|Hektor di Parma]] oskarżył ją przed [[Fineas Volturi|Fineasem Volturi]] o antypolonizm. <br />
<br />
W 1930 roku wróciła do Szwajcarii.<br />
<br />
==Droga do samodzielności helweckich czarodziejów==<br />
<br />
Hiacynta wraz z bratem i mężem przez wiele lat dyskutowali na temat możliwości wybicia się helweckich czarodziejów na niezależność w ramach Szwajcarii. Bardzo chciała, aby poszanowano wszystkie tradycyjne prawa. Należała do zwolenników niedopuszczania czarodziejów [[Vulguci|półkrwi]] do sprawowania urzędów. Jednak nie wyobrażała sobie by pozbawić ich czynnego prawa wyborczego. Wraz z wybuchem drugiej wojny światowej sprzeciwiała się przyjmowania magicznych uchodźców. Hiacynta podczas wieców mawiała zwykle: ''W Helwecji bywa tak, iż czarodziej bierze za żonę czarownicę. Mają obu przodków krwi magicznej by ujmy rodom swym nie przynosić. Dopuszczając nowych czarodziejów z terenów okupowanych doprowadzimy do wyblaknięcia naszej krwi<ref>Wystąpienie z dnia 29 kwietnia 1941 roku w Bernie</ref>''<br />
<br />
Razem z Thorem i Zygfrydem rozpoczęli negocjacje w sprawie powołania niezależnego Ministerstwa Magii. Na przełomie 1943 i 1944 roku negocjacje trwały w najlepsze, w efektem czego w listopadzie 1944 roku zawarto [[Kompromis Genewski]]. Pierwszym Ministrem Magii został jej brat Thor, a ona wiceministrem. <br />
<br />
==Działalność polityczna po 1945 roku==<br />
<br />
Hiacynta w swojej działalności z lat 1945-1953 skupiła się przede wszystkim na rozwoju pomocy społecznej. Jej lewicowa polityka zgorszyła najbliższych współpracowników. Starali się torpedować jej ustawy. Kiedy ogłaszała swoje projekty to wywoływali gorący entuzjazm. W 1947 roku wprowadziła powszechne ubezpieczenia społeczne, a dwa lata później ubezpieczenia zdrowotne, które objęły również niemagiczną część społeczeństwa. W latach 1953-1957 po raz pierwszy pełniła funkcję Ministra Magii. W 1955 roku odwiedziła Fineasa Volturi w Volterze. Dla jej dawnego szefa ważną rzeczą był kierunek w jakim szła Szwajcaria pod przewodnictwem trójki czarodziejów. Pochwalił starania o prawdziwą kohabitację z rządem federalnym. Wyraził zaniepokojenie o jej lewicowe poglądy. W ostatnim roku swojej ministrantury wprowadziła zasiłki emerytalne dla osób, które skończyły 100 lat. W latach 1957-1965 Ministrami byli kolejno Thor Raul i Zygfryd Ambrosius. W 1958 roku brat mianował ją sędzią w Bernie. Funkcję sprawowała do czasu kiedy ponownie została wybrana Ministrą Magii. Drugą kadencję poświeciła na rozwoju dobrych stosunków czarodziejów i zwykłych ludzi. Za jej namową uniwersytety w Genewie i Zurychu utworzyły mieszany kierunek. Do tej pory działają bardzo prężnie, jednak mogą z nich korzystać tylko mieszkańcy Szwajcarii. Ostatnim aktem kadencji było mianowania męża Zygfryda Ambrosiusa [[Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej|Wielkim Sędzią Konfederacji]] (1969-1973). <br />
<br />
Pomimo już niemłodego wieku Hiacynta nie miała zamiaru odejść na emeryturę. Od października 1969 roku uczyła prawo magiczne na Uniwersytecie Genewskim. Do 1977 roku wypromowała 39 prac magisterskich i trzy doktorskie. W 1977 roku ponownie wybrano ją na Ministrę. <br />
<br />
W 1981 roku przeszła na emeryturę. Zmarła we śnie w dniu 20 listopada 2003 roku w Zurychu. <br />
<br />
==Rodzina==<br />
<br />
Hiacynta niezwykle ambiwalentnie traktowała małżeństwo. Świadczy o tym, że wyszła za Zygfryda Ambrosiusa per procura w dniu 10 kwietnia 1906 roku. Dopiero 10 lat później osobiście dopełniła obowiązku. W marcu 1918 roku urodziła jedynego syna [[Yves Ambrosius|Yvesa Ambrosiusa]], również polityka. Z rodziną utrzymywała zdecydowanie oficjalne stosunki. Z jednej strony byli to jej współpracownicy a z drugiej polityczni rywale.<br />
<br />
==Urzędy==<br />
{{Hidden begin<br />
| titlestyle = background:green; text-align:right; padding-right:40em;<br />
| title = Funkcje<br />
}}<br />
{{Władca<br />
|pop=[[Zygfryd Ambrosius]]<br />
|urząd=[[Związkowi Ministrowie Magii Konfederacji Helweckiej|Minister Magii Szwajcarii]]<br>1953-1957<br />
|nast=[[Thor Raul]]<br />
}}<br />
{{Władca<br />
|pop=[[Zygfryd Ambrosius]]<br />
|urząd=[[Związkowi Ministrowie Magii Konfederacji Helweckiej|Minister Magii Szwajcarii]]<br>1965-1969<br />
|nast=[[Yves Ambrosius]]<br />
}}<br />
{{Władca<br />
|pop=[[Zygfryd Ambrosius]]<br />
|urząd=[[Związkowi Ministrowie Magii Konfederacji Helweckiej|Minister Magii Szwajcarii]]<br>1977-1981<br />
|nast=Bolg Tavare<br />
}}<br />
{{Hidden end}}<br />
{{Przypisy}}</div>imported>Import