Elekcja Basileusa Kroatów w 1406 - Historia wersji

Lukasvonbayern: /* Władcy świata */

2026-05-31T14:51:55Z

Władcy świata

← poprzednia wersja		Wersja z 16:51, 31 maj 2026
Linia 1238:		Linia 1238:
	\|[[Hera Laskaris (1330-1455)\|Hera Laskaris]] (1330-1455)<br>Gubernator Volteru: 1405-1425		\|[[Hera Laskaris (1330-1455)\|Hera Laskaris]] (1330-1455)<br>Gubernator Volteru: 1405-1425
	\|Innocenty VII (1336–1406)<br>Papież: 1404-1406<br>Grzegorz XII (ok. 1326–1417)<br>Papież: 1406-1417		\|Innocenty VII (1336–1406)<br>Papież: 1404-1406<br>Grzegorz XII (ok. 1326–1417)<br>Papież: 1406-1417
	\|Ruprecht z Palatynatu]] (1352–1410)<br>Król rzymski 1400–1410		\|Ruprecht z Palatynatu (1352–1410)<br>Król rzymski 1400–1410
	\|Michele Steno (1331–1413)<br>Doża Wenecji: 1400–1413		\|Michele Steno (1331–1413)<br>Doża Wenecji: 1400–1413
	\|Zygmunt Luksemburski (1368-1437)<br>Król Węgier: 1387-1437		\|Zygmunt Luksemburski (1368-1437)<br>Król Węgier: 1387-1437

Lukasvonbayern: /* Władcy świata */

2026-05-31T14:51:35Z

Władcy świata

← poprzednia wersja		Wersja z 16:51, 31 maj 2026
Linia 1224:		Linia 1224:
	\|'''[[Cezarowie Rzymu i Czarodziejów\|Cezar Rzymu i Czarodziejów]]'''		\|'''[[Cezarowie Rzymu i Czarodziejów\|Cezar Rzymu i Czarodziejów]]'''
	\|'''[[Księżna-małżonka]]'''<br>lub [[Pierwsza Dama Volteru]]		\|'''[[Księżna-małżonka]]'''<br>lub [[Pierwsza Dama Volteru]]
	\|'''[[Wielki Sędzia Volteru]]		\|'''[[Lista wielkich sędziów Volteru\|Wielki Sędzia Volteru]]
	\|'''[[Gubernatorzy Volteru\|Gubernator Volteru]]		\|'''[[Gubernatorzy Volteru\|Gubernator Volteru]]
	\|'''Papież'''		\|'''Papież'''
Linia 1233:		Linia 1233:
	\|-		\|-
	\|[[Lucjusz Volturi (1284-1422)\|Lucjusz Volturi]] (1284-1422)<br>Władca czarodziejów: 1382-1422		\|[[Lucjusz Volturi (1284-1422)\|Lucjusz Volturi]] (1284-1422)<br>Władca czarodziejów: 1382-1422
	\|[[~~Kahlan Volturi (1266-1400)\|Kahlan~~ Volturi]] (~~1266~~-~~1400~~)<br>Cezar Rzymu i Czarodziejów: ~~1382~~-~~1400~~		\|[[Pelops Volturi]] (1306-1436)<br>Cezar Rzymu i Czarodziejów: 1400-1422
	\|[[Maria Ferro]] (1285-1415)<br>Księżna-małżonka: 1382-~~1400~~		\|[[Maria Ferro]] (1285-1415)<br>Księżna-małżonka: 1382-1415
	\|[[~~Ptolemeusz Xan~~]] (~~1347~~-~~1450~~)<br>Wielki Sędzia Volteru: ~~1384~~-~~1397~~		\|[[Teodora Volturi (1328-1454)\|Teodora Volturi]] (1328-1454)<br>Wielki Sędzia Volteru: 1397-1414
	\|[[~~Teresa Thermopolis~~]] (~~1343~~-1455)<br>Gubernator Volteru: ~~1392~~-~~1405~~		\|[[Hera Laskaris (1330-1455)\|Hera Laskaris]] (1330-1455)<br>Gubernator Volteru: 1405-1425
	\|~~Bonifacy IX~~ (~~1350~~-~~1404~~)<br>Papież: ~~1389~~-~~1404~~		\|Innocenty VII (1336–1406)<br>Papież: 1404-1406<br>Grzegorz XII (ok. 1326–1417)<br>Papież: 1406-1417
	\|~~Wacław IV Luksemburski~~ (~~1361-1419~~)<br>Król ~~niemiecki: 1378-1400~~		\|Ruprecht z Palatynatu]] (1352–1410)<br>Król rzymski 1400–1410
	\|~~Antonio Venier~~ (~~ok. 1330-1400~~)<br>Doża Wenecji ~~1382–1400~~		\|Michele Steno (1331–1413)<br>Doża Wenecji: 1400–1413
	\|Zygmunt Luksemburski (1368-1437)<br>Król Węgier: 1387-1437		\|Zygmunt Luksemburski (1368-1437)<br>Król Węgier: 1387-1437
	\|Manuel II Paleolog (1350-1425)<br>Cesarz Bizancjum: 1391-1425		\|Manuel II Paleolog (1350-1425)<br>Cesarz Bizancjum: 1391-1425
	\|}		\|}
	{{Przypisy}}		{{Przypisy}}


			[[Kategoria:Ministrowie Magii Chorwacji]]

Lukasvonbayern: /* Elekcja */

2026-05-31T14:32:59Z

Elekcja

← poprzednia wersja		Wersja z 16:32, 31 maj 2026
Linia 1219:		Linia 1219:
	}}		}}

			==Władcy świata==
			{\| class="wikitable" width="100%" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"
			\|'''[[Wielki Mistrz rodu Volturi]]'''
			\|'''[[Cezarowie Rzymu i Czarodziejów\|Cezar Rzymu i Czarodziejów]]'''
			\|'''[[Księżna-małżonka]]'''<br>lub [[Pierwsza Dama Volteru]]
			\|'''[[Wielki Sędzia Volteru]]
			\|'''[[Gubernatorzy Volteru\|Gubernator Volteru]]
			\|'''Papież'''
			\|'''Święty Cesarz Rzymski'''
			\|'''Doża Wenecji'''
			\|'''Król Węgier'''
			\|'''Cesarz Bizancjum'''
			\|-
			\|[[Lucjusz Volturi (1284-1422)\|Lucjusz Volturi]] (1284-1422)<br>Władca czarodziejów: 1382-1422
			\|[[Kahlan Volturi (1266-1400)\|Kahlan Volturi]] (1266-1400)<br>Cezar Rzymu i Czarodziejów: 1382-1400
			\|[[Maria Ferro]] (1285-1415)<br>Księżna-małżonka: 1382-1400
			\|[[Ptolemeusz Xan]] (1347-1450)<br>Wielki Sędzia Volteru: 1384-1397
			\|[[Teresa Thermopolis]] (1343-1455)<br>Gubernator Volteru: 1392-1405
			\|Bonifacy IX (1350-1404)<br>Papież: 1389-1404
			\|Wacław IV Luksemburski (1361-1419)<br>Król niemiecki: 1378-1400
			\|Antonio Venier (ok. 1330-1400)<br>Doża Wenecji 1382–1400
			\|Zygmunt Luksemburski (1368-1437)<br>Król Węgier: 1387-1437
			\|Manuel II Paleolog (1350-1425)<br>Cesarz Bizancjum: 1391-1425
			\|}
	{{Przypisy}}		{{Przypisy}}

Lukasvonbayern: /* Elekcja */

2026-05-31T14:28:14Z

Elekcja

← poprzednia wersja		Wersja z 16:28, 31 maj 2026
Linia 1210:		Linia 1210:
	21 marca odbyło się tylko jedno głosowanie, wieczorem. Stronnicy Hrabarów, Sijedów, Mornarów i Mjehuriciów postanowili działać na rzecz zakończenia elekcji w myśl umowy z 1396 roku. Mikołaj Hrabar otrzymał 63 głosy, a Sykstus Mornar 5. Brakowało siedmiu elektorów do uzyskania ważności wybór. Przewodniczący obrad postanowił, że tego dnia już nie odbędzie się głosowanie. Zaapelował do stronników Łukasza Lucriego, aby wzięli odpowiedzialność za ojczyznę. Nazajutrz odbyły się głosowania przy ciągłym przeciąganiu ludzi na drugą stronę. pierwsze odbyło się około 10. Na sali było ponad 70 osób, ale nie każda oddawała głos. Mikołaj Hrabar otrzymał 65 a Sykstus Mornar 5. Głosowanie nie było ważne. Trzy godziny później miało miejsce kolejne. W tym czasie przewaga Łukasza Lucriego stopniała o kolejne dwa głosy. Mikołaj Hrabar uzyskał 69 głosów a Sykstus Mornar 3. Zabrakło trzech głosów do ważności wyborów. Co ciekawego Sykstus Mornar już sam miał dosyć tej elekcji. Jasno zaapelował do wszystkich, że jeśli nie chcą brać udziału w głosowaniu niech zrzekną się swoim mandatów. Ponadto elektorzy sami głośno zaprotestowali przeciwko działaniu Lucriego. Przewodniczący obradom od razu powiedział, że rezygnuje z kandydowania. Mikołaj Hrabar otrzymał 73 głosy przy 13 "przeciw" i 14 "wstrzymujących się".		21 marca odbyło się tylko jedno głosowanie, wieczorem. Stronnicy Hrabarów, Sijedów, Mornarów i Mjehuriciów postanowili działać na rzecz zakończenia elekcji w myśl umowy z 1396 roku. Mikołaj Hrabar otrzymał 63 głosy, a Sykstus Mornar 5. Brakowało siedmiu elektorów do uzyskania ważności wybór. Przewodniczący obrad postanowił, że tego dnia już nie odbędzie się głosowanie. Zaapelował do stronników Łukasza Lucriego, aby wzięli odpowiedzialność za ojczyznę. Nazajutrz odbyły się głosowania przy ciągłym przeciąganiu ludzi na drugą stronę. pierwsze odbyło się około 10. Na sali było ponad 70 osób, ale nie każda oddawała głos. Mikołaj Hrabar otrzymał 65 a Sykstus Mornar 5. Głosowanie nie było ważne. Trzy godziny później miało miejsce kolejne. W tym czasie przewaga Łukasza Lucriego stopniała o kolejne dwa głosy. Mikołaj Hrabar uzyskał 69 głosów a Sykstus Mornar 3. Zabrakło trzech głosów do ważności wyborów. Co ciekawego Sykstus Mornar już sam miał dosyć tej elekcji. Jasno zaapelował do wszystkich, że jeśli nie chcą brać udziału w głosowaniu niech zrzekną się swoim mandatów. Ponadto elektorzy sami głośno zaprotestowali przeciwko działaniu Lucriego. Przewodniczący obradom od razu powiedział, że rezygnuje z kandydowania. Mikołaj Hrabar otrzymał 73 głosy przy 13 "przeciw" i 14 "wstrzymujących się".

	Rada Czarodziejów wybrała Mikołaja Hrabara XVII basileusem. Przyjął imię Aleksandra VI. Zgodnie z prawem		Rada Czarodziejów wybrała Mikołaja Hrabara XVII basileusem. Przyjął imię Aleksandra VI. Zgodnie z prawem [[Oratorzy Kolegium elektorów Rady Kroackich Czarodziejów\|orator]] Jan Poskok ogłosił wybór:

			{{Cytat box
			\|cytat=Drodzy braci! Szanowni Państwo! i wy pospólstwo!<br>Dwudziestego drugiego marca tysiąc czterysta szóstego roku Wysokie Kolegium Elektorów Rady Czarodziejów wybrało [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaja z Hrabarów]] basileusem chorwackich czarodziejów. Od tego dnia będzie panował nam jako Aleksander Szósty. Niech żyje Król! Wiwat!<ref>''(chorw.)'' Draga braćo! Poštovana gospodo! I vi, pučanstvo!Dvadeset drugoga ožujka tisuću četiristo šeste godine Visoki kolegij elektora Vijeća čarobnjaka izabrao je Nikolu iz Hrabara za basileusa hrvatskih čarobnjaka. Od toga dana vladat će nam kao Aleksandar Šesti. Živio Kralj! Živio!</ref>
			\|źródło=Przemowa Oratora z dnia 22 III 1406
			\|width=750px
			\|align=center
			}}

	{{Przypisy}}		{{Przypisy}}

Lukasvonbayern: /* Elekcja */

2026-05-31T13:50:25Z

Elekcja

← poprzednia wersja		Wersja z 15:50, 31 maj 2026
Linia 1202:		Linia 1202:
	Pierwsze głosowanie odbyło się przed południem. Mikołaj Hrabar otrzymał 54 głosy, zaś Sykstus Hrabar 8. Łącznie udział wzięło głos 62 elektorów. Po dwugodzinnej przerwie elektorzy przystąpili do głosowania. Mikołaj Hrabar otrzymał 57 głosów a Sykstus Mornar 6. Było jasno widać, że już niewielka grupa zwolenników przewodniczącego obrad przenosi swoje głosy na interrexa. Grupa Łukasza Lucri pozostawała nieugięta i nie brała udziału w głosowaniu. Przed ostatnim opuścili nawet salę. Mikołaj Hrabar otrzymał 58 a Sykstus Mornar 7. Brakowało dziesięciu elektorów do tego, aby głosowanie było ważne.		Pierwsze głosowanie odbyło się przed południem. Mikołaj Hrabar otrzymał 54 głosy, zaś Sykstus Hrabar 8. Łącznie udział wzięło głos 62 elektorów. Po dwugodzinnej przerwie elektorzy przystąpili do głosowania. Mikołaj Hrabar otrzymał 57 głosów a Sykstus Mornar 6. Było jasno widać, że już niewielka grupa zwolenników przewodniczącego obrad przenosi swoje głosy na interrexa. Grupa Łukasza Lucri pozostawała nieugięta i nie brała udziału w głosowaniu. Przed ostatnim opuścili nawet salę. Mikołaj Hrabar otrzymał 58 a Sykstus Mornar 7. Brakowało dziesięciu elektorów do tego, aby głosowanie było ważne.

			20 marca ogłoszono przerwę w głosowaniach. Postanowiono o podjęciu rozmów pomiędzy frakcjami. Historycy zauważyli, że Henryk Sijed cały czas był po stronie Mikołaja Hrabara. We dwóch stanowili bardzo mocny front. W razie wyboru Hrabara to właśnie Sijed zostanie następcą na funkcji dziekana a w czasie elekcji interrexa. Przed południem doszło do spotkania z Łukaszem Lucri i jego zwolennikami. W zamian za zaprzestanie blokowanie elekcji zażądał:
			* Minimalny wiek elektora powinien wynosić co najmniej 50 lat w chwili mianowania
			* Każdy elektor może być wybrany na władcę.
			* Zniesienie maksymalnej liczby elektorów<br>
			Henryk Sijed nie krył oburzenia - ograniczenie co do wieku minimalnego wieku mianowanego elektora uważał za największe ograniczenie prerogatywy monarchy. Sykstus Mornar całość uważał za niedorzeczny pomysł i od razu przekreślił szanse na rozmowę. Za namową Azoga Nekroman VI (1294-1427) i Alojzego Mjehuricia (1412-1444) przeprowadził głosowanie nad propozycjami. 66 elektorów było przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu, ani nie głosował na "nie". Grupa Łukasza Lucri nie wzięła udział w głosowaniu. Ta sytuacja go mocno skompromitowała i spowodowała, że najważniejsi elektorzy postanowili wyciągać konkretne osoby.

			21 marca odbyło się tylko jedno głosowanie, wieczorem. Stronnicy Hrabarów, Sijedów, Mornarów i Mjehuriciów postanowili działać na rzecz zakończenia elekcji w myśl umowy z 1396 roku. Mikołaj Hrabar otrzymał 63 głosy, a Sykstus Mornar 5. Brakowało siedmiu elektorów do uzyskania ważności wybór. Przewodniczący obrad postanowił, że tego dnia już nie odbędzie się głosowanie. Zaapelował do stronników Łukasza Lucriego, aby wzięli odpowiedzialność za ojczyznę. Nazajutrz odbyły się głosowania przy ciągłym przeciąganiu ludzi na drugą stronę. pierwsze odbyło się około 10. Na sali było ponad 70 osób, ale nie każda oddawała głos. Mikołaj Hrabar otrzymał 65 a Sykstus Mornar 5. Głosowanie nie było ważne. Trzy godziny później miało miejsce kolejne. W tym czasie przewaga Łukasza Lucriego stopniała o kolejne dwa głosy. Mikołaj Hrabar uzyskał 69 głosów a Sykstus Mornar 3. Zabrakło trzech głosów do ważności wyborów. Co ciekawego Sykstus Mornar już sam miał dosyć tej elekcji. Jasno zaapelował do wszystkich, że jeśli nie chcą brać udziału w głosowaniu niech zrzekną się swoim mandatów. Ponadto elektorzy sami głośno zaprotestowali przeciwko działaniu Lucriego. Przewodniczący obradom od razu powiedział, że rezygnuje z kandydowania. Mikołaj Hrabar otrzymał 73 głosy przy 13 "przeciw" i 14 "wstrzymujących się".

			Rada Czarodziejów wybrała Mikołaja Hrabara XVII basileusem. Przyjął imię Aleksandra VI. Zgodnie z prawem

	{{Przypisy}}		{{Przypisy}}

Lukasvonbayern: /* Elekcja */

2026-05-31T12:28:51Z

Elekcja

← poprzednia wersja		Wersja z 14:28, 31 maj 2026
Linia 1192:		Linia 1192:

	Zgodnie z zasadami termin rozpoczęcia elekcji wyznacza [[Interrexowie Kroackich Czarodziejów w czasie interregnum\|interrex]]. Zgodnie z zasadami z 1297 roku obowiązują następujące zasady: W wyborach musi uczestniczyć co najmniej 75 elektorów by można uznać je za ważne. W przeciągu 30 dni od nastąpienia wakatu elektorzy mają rozpocząć wybory. Bierne prawo wyborcze posiada dwudziestu najstarszych elektorów. Wygrywa wybory ten kto zdobędzie bezwzględną większość głosów. Urząd obejmuje w chwili złożenia przysięgi. Elekcja rozpoczęła się 16 marca. Obradom przewodniczył Sykstus Mornar a monarchę zastępował Mikołaj Hrabar. W tym dniu odbyły się dwa głosowania. Kandydatami na urząd basileusa byli [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaj Hrabar]] popierany przez [[Teodor IX Wielki\|Henryka Sijeda]] i Sykstus Mornar. W pierwszym dniu uczestniczyło niewiele ponad połowa elektorów. Najwięcej głodów uzyskał Mikołaj Hrabar - 46, zaś Sykstus Mornar 12. Łącznie uczestniczyło 58 elektorów. Interrex wyszedł do tych, którzy nie chcieli głosować. Nie uzyskał żadnych ważnych informacji, dlatego pomyślał, że jest to zwykłe przeczekanie pierwszych starć. Wieczorem doszło do drugiego głosowania: najwięcej głosów uzyskał Mikołaj Hrabar, bo 51. Jego kontrkandydat zaś 10. Łącznie w elekcji wzięło udział 61 czarodziejów. W dalszym ciągu nie uzyskano wymaganej większości. Należy tu wyjaśnić, że w podczas [[Elekcja Basileusa Kroatów w 1396\|elekcji w 1396 roku]] Mikołaj Hrabar i [[Teodor IX Wielki\|Henryk Sojed]] zawarli umowę, na mocy której ten pierwszy zostanie następcą Aleksandra V a Sijed po Hrabarze. Natomiast teraz wystąpił inny problem - stronnictwo Hrabara i Sijeda musiało złamać opór najmłodszych elektorów, którzy nie chcieli stosować wszystkich zasad z 1296 roku. Sykstus Mornar jako przewodniczący obrad spotkał się w Łukaszem Lucri. Młodsze pokolenie zażądało dokonanie gruntownych reform ze względu na zachodzące zmiany - wzrost potęgi floty Republiki Weneckiej, co raz większe zagrożenie ze strony Turków Osmańskich, niepewna sytuacja na Węgrzech i bardzo słaba pozycja Cesarstwa Bizantyjskiego. W odpowiedzi Łukasz Lucri usłyszał, że gwarantem są [[Volturi]]. Volturi nie mogą sobie pozwolić na porażkę na tym odcinku i będą interweniować w sprawy chorwackie, jednakże jak słusznie zwracał uwagę, [[Lucjusz Volturi (1284-1422)\|Lucjusz Volturi]] (1284–1422) musi widzieć, że sami zainteresowani chcą być podmiotem a nie przedmiotem polityki międzynarodowej. Łukasza Lucri to nie przekonało i ogłosił, że dopóty dopóki każdy elektor nie będzie mógł kandydować na urząd basileusa to jego stronnicy nie wezmą udziału w głosowaniach.		Zgodnie z zasadami termin rozpoczęcia elekcji wyznacza [[Interrexowie Kroackich Czarodziejów w czasie interregnum\|interrex]]. Zgodnie z zasadami z 1297 roku obowiązują następujące zasady: W wyborach musi uczestniczyć co najmniej 75 elektorów by można uznać je za ważne. W przeciągu 30 dni od nastąpienia wakatu elektorzy mają rozpocząć wybory. Bierne prawo wyborcze posiada dwudziestu najstarszych elektorów. Wygrywa wybory ten kto zdobędzie bezwzględną większość głosów. Urząd obejmuje w chwili złożenia przysięgi. Elekcja rozpoczęła się 16 marca. Obradom przewodniczył Sykstus Mornar a monarchę zastępował Mikołaj Hrabar. W tym dniu odbyły się dwa głosowania. Kandydatami na urząd basileusa byli [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaj Hrabar]] popierany przez [[Teodor IX Wielki\|Henryka Sijeda]] i Sykstus Mornar. W pierwszym dniu uczestniczyło niewiele ponad połowa elektorów. Najwięcej głodów uzyskał Mikołaj Hrabar - 46, zaś Sykstus Mornar 12. Łącznie uczestniczyło 58 elektorów. Interrex wyszedł do tych, którzy nie chcieli głosować. Nie uzyskał żadnych ważnych informacji, dlatego pomyślał, że jest to zwykłe przeczekanie pierwszych starć. Wieczorem doszło do drugiego głosowania: najwięcej głosów uzyskał Mikołaj Hrabar, bo 51. Jego kontrkandydat zaś 10. Łącznie w elekcji wzięło udział 61 czarodziejów. W dalszym ciągu nie uzyskano wymaganej większości. Należy tu wyjaśnić, że w podczas [[Elekcja Basileusa Kroatów w 1396\|elekcji w 1396 roku]] Mikołaj Hrabar i [[Teodor IX Wielki\|Henryk Sojed]] zawarli umowę, na mocy której ten pierwszy zostanie następcą Aleksandra V a Sijed po Hrabarze. Natomiast teraz wystąpił inny problem - stronnictwo Hrabara i Sijeda musiało złamać opór najmłodszych elektorów, którzy nie chcieli stosować wszystkich zasad z 1296 roku. Sykstus Mornar jako przewodniczący obrad spotkał się w Łukaszem Lucri. Młodsze pokolenie zażądało dokonanie gruntownych reform ze względu na zachodzące zmiany - wzrost potęgi floty Republiki Weneckiej, co raz większe zagrożenie ze strony Turków Osmańskich, niepewna sytuacja na Węgrzech i bardzo słaba pozycja Cesarstwa Bizantyjskiego. W odpowiedzi Łukasz Lucri usłyszał, że gwarantem są [[Volturi]]. Volturi nie mogą sobie pozwolić na porażkę na tym odcinku i będą interweniować w sprawy chorwackie, jednakże jak słusznie zwracał uwagę, [[Lucjusz Volturi (1284-1422)\|Lucjusz Volturi]] (1284–1422) musi widzieć, że sami zainteresowani chcą być podmiotem a nie przedmiotem polityki międzynarodowej. Łukasza Lucri to nie przekonało i ogłosił, że dopóty dopóki każdy elektor nie będzie mógł kandydować na urząd basileusa to jego stronnicy nie wezmą udziału w głosowaniach.

			19 marca odbyły się trzy głosowania. Sykstus Mornar uważał, że nie należy ustępować "młodziakom". Zanim elektorzy przystąpili do oddawania głosów przewodniczący głosów przemówił do zgromadzonych:

			{{Cytat box
			\|cytat=Drodzy bracia elektorzy!<br>Każdy z nas ma możliwość bycia wybranym, ale naszym wrogiem jest czas. Gdy zostałem mianowany członkiem tego gremium miałem lat 47 i byłem daleko od grona tych, którzy mogli zostać basielusem. Każdy z naszej dwudziestki jest w radzie co najmniej od trzydziestu lat. Basileus mianuje ludzi doświadczonym magicznie, ale też mający odpowiedni czas przed sobą. Zadaniem Rady jest wybór monarchy. Nikt nie ma prawa tego blokować!<ref>''(cor.)'' Draga braćo elektori! Svatko od nas ima mogućnost biti izabran, ali naš je neprijatelj vrijeme. Kad sam imenovan članom ovoga tijela, imao sam 47 godina i bio sam daleko od kruga onih koji su mogli postati basileusom. Svatko od naše dvadesetorice u Vijeću je najmanje trideset godina. Basileus imenuje ljude koji imaju magijsko iskustvo, ali i dovoljno vremena pred sobom. Zadaća Vijeća jest izbor monarha. Nitko nema pravo to blokirati!</ref>
			\|align=center
			\|width=750px}}

			Pierwsze głosowanie odbyło się przed południem. Mikołaj Hrabar otrzymał 54 głosy, zaś Sykstus Hrabar 8. Łącznie udział wzięło głos 62 elektorów. Po dwugodzinnej przerwie elektorzy przystąpili do głosowania. Mikołaj Hrabar otrzymał 57 głosów a Sykstus Mornar 6. Było jasno widać, że już niewielka grupa zwolenników przewodniczącego obrad przenosi swoje głosy na interrexa. Grupa Łukasza Lucri pozostawała nieugięta i nie brała udziału w głosowaniu. Przed ostatnim opuścili nawet salę. Mikołaj Hrabar otrzymał 58 a Sykstus Mornar 7. Brakowało dziesięciu elektorów do tego, aby głosowanie było ważne.


			{{Przypisy}}

Lukasvonbayern: /* Elekcja */

2026-05-31T10:54:04Z

Elekcja

← poprzednia wersja		Wersja z 12:54, 31 maj 2026
Linia 1191:		Linia 1191:
	==Elekcja==		==Elekcja==

	Zgodnie z zasadami termin rozpoczęcia elekcji wyznacza [[Interrexowie Kroackich Czarodziejów w czasie interregnum\|interrex]]. Zgodnie z zasadami z 1297 roku obowiązują następujące zasady: W wyborach musi uczestniczyć co najmniej 75 elektorów by można uznać je za ważne. W przeciągu 30 dni od nastąpienia wakatu elektorzy mają rozpocząć wybory. Bierne prawo wyborcze posiada dwudziestu najstarszych elektorów. Wygrywa wybory ten kto zdobędzie bezwzględną większość głosów. Urząd obejmuje w chwili złożenia przysięgi. Elekcja rozpoczęła się 16 marca. Obradom przewodniczył Sykstus Mornar a monarchę zastępował Mikołaj Hrabar. W tym dniu odbyły się dwa głosowania. Kandydatami na urząd basileusa byli [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaj Hrabar]] popierany przez [[Teodor IX Wielki\|Henryka Sijeda]] i Sykstus Mornar. W pierwszym dniu uczestniczyło niewiele ponad połowa elektorów. Najwięcej głodów uzyskał Mikołaj Hrabar - 46, zaś Sykstus Mornar 12. Łącznie uczestniczyło 58 elektorów. Interrex wyszedł do tych, którzy nie chcieli głosować. Nie uzyskał żadnych ważnych informacji, dlatego pomyślał, że jest to zwykłe przeczekanie pierwszych starć. Wieczorem doszło do drugiego głosowania: najwięcej głosów uzyskał Mikołaj Hrabar, bo 51. Jego kontrkandydat zaś 10. Łącznie w elekcji wzięło udział 61 czarodziejów. W dalszym ciągu nie uzyskano wymaganej większości. Należy tu wyjaśnić, że w podczas [[Elekcja Basileusa Kroatów w 1396\|elekcji w 1396 roku]] Mikołaj Hrabar i [[Teodor IX Wielki\|Henryk Sojed]] zawarli umowę, na mocy której ten pierwszy zostanie następcą Aleksandra V a Sijed po Hrabarze. Natomiast teraz wystąpił inny problem - stronnictwo Hrabara i Sijeda musiało złamać opór najmłodszych elektorów, którzy nie chcieli stosować wszystkich zasad z 1296 roku. Sykstus Mornar jako przewodniczący obrad spotkał się w Łukaszem Lucri		Zgodnie z zasadami termin rozpoczęcia elekcji wyznacza [[Interrexowie Kroackich Czarodziejów w czasie interregnum\|interrex]]. Zgodnie z zasadami z 1297 roku obowiązują następujące zasady: W wyborach musi uczestniczyć co najmniej 75 elektorów by można uznać je za ważne. W przeciągu 30 dni od nastąpienia wakatu elektorzy mają rozpocząć wybory. Bierne prawo wyborcze posiada dwudziestu najstarszych elektorów. Wygrywa wybory ten kto zdobędzie bezwzględną większość głosów. Urząd obejmuje w chwili złożenia przysięgi. Elekcja rozpoczęła się 16 marca. Obradom przewodniczył Sykstus Mornar a monarchę zastępował Mikołaj Hrabar. W tym dniu odbyły się dwa głosowania. Kandydatami na urząd basileusa byli [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaj Hrabar]] popierany przez [[Teodor IX Wielki\|Henryka Sijeda]] i Sykstus Mornar. W pierwszym dniu uczestniczyło niewiele ponad połowa elektorów. Najwięcej głodów uzyskał Mikołaj Hrabar - 46, zaś Sykstus Mornar 12. Łącznie uczestniczyło 58 elektorów. Interrex wyszedł do tych, którzy nie chcieli głosować. Nie uzyskał żadnych ważnych informacji, dlatego pomyślał, że jest to zwykłe przeczekanie pierwszych starć. Wieczorem doszło do drugiego głosowania: najwięcej głosów uzyskał Mikołaj Hrabar, bo 51. Jego kontrkandydat zaś 10. Łącznie w elekcji wzięło udział 61 czarodziejów. W dalszym ciągu nie uzyskano wymaganej większości. Należy tu wyjaśnić, że w podczas [[Elekcja Basileusa Kroatów w 1396\|elekcji w 1396 roku]] Mikołaj Hrabar i [[Teodor IX Wielki\|Henryk Sojed]] zawarli umowę, na mocy której ten pierwszy zostanie następcą Aleksandra V a Sijed po Hrabarze. Natomiast teraz wystąpił inny problem - stronnictwo Hrabara i Sijeda musiało złamać opór najmłodszych elektorów, którzy nie chcieli stosować wszystkich zasad z 1296 roku. Sykstus Mornar jako przewodniczący obrad spotkał się w Łukaszem Lucri. Młodsze pokolenie zażądało dokonanie gruntownych reform ze względu na zachodzące zmiany - wzrost potęgi floty Republiki Weneckiej, co raz większe zagrożenie ze strony Turków Osmańskich, niepewna sytuacja na Węgrzech i bardzo słaba pozycja Cesarstwa Bizantyjskiego. W odpowiedzi Łukasz Lucri usłyszał, że gwarantem są [[Volturi]]. Volturi nie mogą sobie pozwolić na porażkę na tym odcinku i będą interweniować w sprawy chorwackie, jednakże jak słusznie zwracał uwagę, [[Lucjusz Volturi (1284-1422)\|Lucjusz Volturi]] (1284–1422) musi widzieć, że sami zainteresowani chcą być podmiotem a nie przedmiotem polityki międzynarodowej. Łukasza Lucri to nie przekonało i ogłosił, że dopóty dopóki każdy elektor nie będzie mógł kandydować na urząd basileusa to jego stronnicy nie wezmą udziału w głosowaniach.

Lukasvonbayern: /* Statystyki */

2026-05-31T10:38:53Z

Statystyki

← poprzednia wersja		Wersja z 12:38, 31 maj 2026
Linia 1189:		Linia 1189:

	Czterdziestu pięciu elektorów miało wiek poniżej średniej dla elektorów bez biernego prawa wyborczego, co stanowi ponad połowę tej części kolegium.		Czterdziestu pięciu elektorów miało wiek poniżej średniej dla elektorów bez biernego prawa wyborczego, co stanowi ponad połowę tej części kolegium.
			==Elekcja==

			Zgodnie z zasadami termin rozpoczęcia elekcji wyznacza [[Interrexowie Kroackich Czarodziejów w czasie interregnum\|interrex]]. Zgodnie z zasadami z 1297 roku obowiązują następujące zasady: W wyborach musi uczestniczyć co najmniej 75 elektorów by można uznać je za ważne. W przeciągu 30 dni od nastąpienia wakatu elektorzy mają rozpocząć wybory. Bierne prawo wyborcze posiada dwudziestu najstarszych elektorów. Wygrywa wybory ten kto zdobędzie bezwzględną większość głosów. Urząd obejmuje w chwili złożenia przysięgi. Elekcja rozpoczęła się 16 marca. Obradom przewodniczył Sykstus Mornar a monarchę zastępował Mikołaj Hrabar. W tym dniu odbyły się dwa głosowania. Kandydatami na urząd basileusa byli [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaj Hrabar]] popierany przez [[Teodor IX Wielki\|Henryka Sijeda]] i Sykstus Mornar. W pierwszym dniu uczestniczyło niewiele ponad połowa elektorów. Najwięcej głodów uzyskał Mikołaj Hrabar - 46, zaś Sykstus Mornar 12. Łącznie uczestniczyło 58 elektorów. Interrex wyszedł do tych, którzy nie chcieli głosować. Nie uzyskał żadnych ważnych informacji, dlatego pomyślał, że jest to zwykłe przeczekanie pierwszych starć. Wieczorem doszło do drugiego głosowania: najwięcej głosów uzyskał Mikołaj Hrabar, bo 51. Jego kontrkandydat zaś 10. Łącznie w elekcji wzięło udział 61 czarodziejów. W dalszym ciągu nie uzyskano wymaganej większości. Należy tu wyjaśnić, że w podczas [[Elekcja Basileusa Kroatów w 1396\|elekcji w 1396 roku]] Mikołaj Hrabar i [[Teodor IX Wielki\|Henryk Sojed]] zawarli umowę, na mocy której ten pierwszy zostanie następcą Aleksandra V a Sijed po Hrabarze. Natomiast teraz wystąpił inny problem - stronnictwo Hrabara i Sijeda musiało złamać opór najmłodszych elektorów, którzy nie chcieli stosować wszystkich zasad z 1296 roku. Sykstus Mornar jako przewodniczący obrad spotkał się w Łukaszem Lucri

Lukasvonbayern: /* Statystyki */

2026-05-29T23:50:38Z

Statystyki

← poprzednia wersja		Wersja z 01:50, 30 maj 2026
Linia 1114:		Linia 1114:
	\|}		\|}
	==Statystyki==		==Statystyki==
	{\| class="wikitable ~~sortable~~" ~~width~~="~~100%~~" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"		{\| class="wikitable" align="left" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center style="margin-right:1"
	! Władca		! Władca
	! Lata panowania		! Lata panowania

Lukasvonbayern: /* Elektorzy */

2026-05-29T23:48:22Z

Elektorzy

← poprzednia wersja		Wersja z 01:48, 30 maj 2026
Linia 1113:		Linia 1113:
	\|		\|
	\|}		\|}
			==Statystyki==
			{\| class="wikitable sortable" width="100%" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"
			! Władca
			! Lata panowania
			! Liczba elektorów
			! Liczba elektorów<br>z biernym prawem<br>wyborczym
			\|-
			\|[[Aleksander I Hrabar]]
			\|1327-1332
			\|1
			\|1
			\|-
			\|[[Aleksander II Mjehurić]]
			\|1332-1341
			\|4
			\|4
			\|-
			\|[[Teodor V Mjehurić]]
			\|1342-1352
			\|1
			\|1
			\|-
			\|[[Teodor VI Vepar]]
			\|1352-1374
			\|27
			\|12
			\|-
			\|[[Aleksander III Mjehurić]]
			\|1374-1375
			\|4
			\|1
			\|-
			\|[[Jan I Bileja]]
			\|1376
			\|1
			\| -
			\|-
			\|[[Teodor VII Divljina]]
			\|1376-1380
			\|13
			\| -
			\|-
			\|[[Bazyli II Lisica]]
			\|1381-1384
			\|8
			\| -
			\|-
			\|[[Teodor VIII Volterowski]]
			\|1384-1391
			\|16
			\|1
			\|-
			\|[[Aleksander IV Mjehurić]]
			\|1391-1396
			\|10
			\| -
			\|-
			\|[[Aleksander V Poskok]]
			\|1396-1406
			\|15
			\| -
			\|}

			Elekcja trwała sześć dni. Była to pierwsza elekcja w XV wieku. Wzięło udział w niej 100 ze 100 elektorów. Elektorów mianowano na przestrzeni 77 lat i jedenastu władców. Kolegium elektorów składa się z dwóch części: dwudziestu najstarszych elektorów posiadało bierne prawo wyborcze, pozostali tylko czynne. Największą grupę stanowili elektorzy z mianowania Teodora VI (1352-1374) - 27. Drugą największą grupą byli elektorzy z mianowania Teodora VIII (1384-1391) - 16, a trzecią elektorzy z mianowania Aleksandra V (1396-1406) - 15.

			W części elektorów bez biernego prawa wyborczego największe grupy były trzy: elektorzy z mianowania Teodora VI, Teodora VIII i Aleksandra V - po piętnastu. Wszyscy elektorzy z mianowania Aleksandra I (1327-1332) - jeden, Aleksandra II (1332-1341) - czterech i Teodora V (1342-1352) - jeden mogli być wybrani basileusem. Największą grupę z biernym prawem wyborczym stanowili czarodzieje z mianowania Teodora VI - było ich dwunastu. Najstarszym elektorem był Sykstus Mornar, urodzony w dniu 1 listopada 1286.

			W chwili rozpoczęcia elekcji miał 119 lat i 135 dni. Mianował go Aleksander II w 1334 roku. Najmłodszy Konstantyn Crvena miał 31 lat i 251 dni. Mianował go Aleksander V w 1403 roku.

			Wraz ze śmiercią monarchy jego obowiązki do czasu wyboru kolejnego pełni [[Dziekani Kolegium Elektorów Kroackich Czarodziejów\|Dziekan Kolegium Elektorów]] będący [[Interrexowie Kroackich Czarodziejów w czasie interregnum\|Interrexem]]. Interrex jest to najdłużej urzędujący elektor. Od 6 lutego do 22 marca 1406 roku władcę zastępował [[Aleksander VI Chorwacki\|Mikołaj z Hrabarów]]. Elektorem mianował go Aleksander I Hrabar w 1329 roku. Funkcję dziekana pełnił od 1392 roku. W chwili śmierci władcy miał 114 lat i 155 dni. Obradom [[Przewodniczący Obrad Kolegium Elektorskiego Rady Kroackich Czarodziejów\|przewodniczy]] elektor najstarszy wiekiem. Był to wcześniej wspomniany Sykstus Mornar.

			Wybór monarchy ogłaszał [[Oratorzy Kolegium elektorów Rady Kroackich Czarodziejów\|orator]]. Orator jest to najstarszy wiekiem elektor nieposiadający biernego prawa wyborczego. Podczas tej elekcji urząd pełnił Jan Poskok. Jan Poskok miał 82 lata i 243 dni.

			Jeśli chodzi o statystyki dotyczące wieku elektorów, to można je następująco przedstawić: Średni wiek elektorów wynosił 64 lata i 84 dni, a średni wiek elektorów z biernym prawem wyborczym to 92 lata i 180 dni. Piętnastu elektorów było wtedy poniżej tego wieku. Najstarszym był Sykstus Mornar - 119 lat 135 dni, a najmłodszy Jan Rokites - 82 lata 319 dni. Różnica pomiędzy nimi wynosi 36 lat i 181 dni. Średnia wieku elektorów bez biernego prawa wyborczego wynosi 57 lat i 60 dni.

			Czterdziestu pięciu elektorów miało wiek poniżej średniej dla elektorów bez biernego prawa wyborczego, co stanowi ponad połowę tej części kolegium.